Styl międzynarodowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przykład nr 45 z The International Style: E. Mendelsohn, Dom towarowy Schocken w Chemnitz, 1930
Późny styl międzynarodowy: Szkoła w Zurychu, architekt Jacques Schader, 1960. W 1987 szkoła została wpisana do rejestru zabytków, ponieważ pomimo pozornie prostej formy charakteryzuje się wyjątkowymi rozwiązaniami funkcjonalnymi takimi jak okna wstęgowe, tarasy widokowe na dachach pozwalające na zupełną swobodę użytkowania oraz wbudowany amfiteatr, boisko, fontanna i fasada wykonana z białego wapienia. Wiele pomieszczeń zostało dwustronnie doświetlonych. Podcienia są wsparte na słupach (fr. pilotis). Widoczne jest duże zazielenienie terenu. Wysoka jakość wykonania w przeciwieństwie do typowych modernistycznych szkół budowanych masowo w Europie w XX wieku
Wolny Uniwersytet Berliński, Wassili Luckhardt, 1966
Oxford Tower, budynek w Warszawie zaprojektowany przez Jerzego Skrzypczaka, H. Świergocka-Kaimową i Wojciecha Grzybowskiego w stylu międzynarodowym, 1978
Budynek Urzędu Wojewódzkiego w Bydgoszczy wzniesiony w latach 1966-1969 na słupach (fr. pilotis).
Styl międzynarodowy: Wallace K. Harrison, Max Abramovitz,
Le Corbusier, Oscar Niemeyer. Gmach ONZ w Nowym Jorku, 1952.
Styl międzynarodowy: L. Mies van der Rohe, Apartamentowce 860-880 Lake Shore Drive w Chicago, 1952. Przykład pierwszego całkowicie przeszklonego budynku mieszkalnego w USA.

Styl międzynarodowy – prąd architektury modernistycznej, z którym często jest ona utożsamiana, rozwijający się od około 1922 w Europie, a później na całym świecie.

Gordon Bunshaft (ur. 9 maja 1909, zm. 6 sierpnia 1990) – amerykański architekt modernistyczny, laureat Nagrody Pritzkera w 1988.Skidmore, Owings and Merrill LLP (SOM) – amerykańskie biuro architektoniczne założone w Chicago w 1936 roku przez Louisa Skidmore’a i Nathaniela Owingsa, do których w 1939 dołączył John Merrill. W roku 1937 powstała filia w Nowym Jorku. SOM przyczyniło się do popularyzacji stylu międzynarodowego, początkowo silnie wzorując się na realizacjach Miesa van der Rohe, by później zwrócić się ku postmodernizmowi. Obecnie stanowi jedno z największych biur projektowych w Stanach Zjednoczonych i specjalizuje się w architekturze typowo komeryjnych biurowców wysokiej klasy, zwłaszcza drapaczy chmur. Najbardziej znani architekci działający w biurze to Gordon Bunshaft, Myron Goldsmith, Bruce Graham, Fazlur Khan i Walter Netsch.

Nazwa[ | edytuj kod]

Określenie powstało jako sztuczny termin stworzony przez Philipa Johnsona i Henry'ego-Russella Hitchcocka w 1932 na oznaczenie ogółu prądów minimalistycznych i funkcjonalistycznych w europejskiej architekturze modernistycznej lat 20. i 30. XX w. Użyty został po raz pierwszy w tytule wystawy w MoMA w Nowym Jorku i w towarzyszącej jej publikacji (The International Style: Architecture Since 1922).

Konstrukcja budowlana – sposób powiązania elementów budowli w sposób poprawny pod względem zasad fizyki i ekonomii. Najważniejsze elementy konstrukcyjne budynku to: fundamenty, ściany nośne, filary, (także słupy, kolumny), belkowania, belki i stropy lub sklepienia, wiązary lub więźby dachowe. Oprócz konstrukcji podstawowych, w budynkach występują także konstrukcje drugoplanowe, czyli: ściany działowe, schody, posadzki, pokrycie dachów oraz konstrukcje uzupełniające, czyli: drzwi, okna, instalacje (wody, kanalizacji, grzewcze, wentylacji, klimatyzacji, gazu, elektryczne, teletechniczne itp.)Ściana kurtynowa – elewacja budynku nie posiadająca funkcji konstrukcyjnej, stanowiąca jedynie przegrodę klimatyczną i funkcjonalną (ściana osłonowa).

Autorzy terminu sugerowali w ten sposób umiędzynarodowienie architektury przy jednoczesnym oderwaniu od rodzimych wzorców, jednocześnie jednak po raz pierwszy nadawali architekturze modernizmu rangę kolejnego stylu historycznego, podczas gdy większość jej twórców chętniej widziałaby w niej raczej całkowicie nową metodę twórczą niż styl. Już wcześniej funkcjonowało w Europie pojęcie architektura międzynarodowa (niem. Internationale Architektur), użyte m.in. przez Ludwiga Hilberseimera w katalogu do wystawy Die Wohnung w Stuttgarcie w 1927. Hitchcock i Johnson użyli jednak innego określenia zawierającego wyraz styl, jak również opisali nowoczesną architekturę na podstawie klarownych kryteriów, powołując się na podane na 83 planszach uszeregowane alfabetycznie według nazwiska autora przykłady. Szczególnie silnie sprzeciwiał się w tym czasie traktowaniu nowoczesnej architektury jako stylu Walter Gropius. Książka Johnsona i Hitchcocka, katalogując cechy wymagane do tego, aby budynek mógł być uznany za nowoczesny, wywarła wpływ na wielu architektów i pełniła dla wielu rolę podręcznika estetyki.

Erich Mendelsohn, także Eric Mendelsohn (ur. 21 marca 1887 w Olsztynie, zm. 15 września 1953 w San Francisco) – niemiecki architekt modernistyczny. Najbardziej znane dzieła Mendelsohna powstały w stylu ekspresjonistycznym.Bernhard Hans Henry Scharoun (ur. 20 września 1893 w Bremen, zm. 25 listopada 1972 w Berlinie) – niemiecki architekt modernistyczny, jeden z głównych przedstawicieli architektury organicznej.

Określenie rozpowszechniło się początkowo w krajach anglosaskich, obecnie stosowane jest na całym świecie jako synonim kubicznej odmiany modernizmu. Niekiedy traktowane jest jako synonim pojęć funkcjonalizm i racjonalizm, rozgraniczenie między tymi pojęciami jest różnie przedstawiane w literaturze. Johnson i Hitchcock pisząc o radykalnych funkcjonalistach przeciwstawiali im styl międzynarodowy, który brał pod uwagę względy estetyczne, Współcześni historycy architektury kwestionują jednak pogląd, że istniała jakakolwiek spójna koncepcja funkcjonalizmu w architekturze lub grupa funkcjonalistów. Jednak najczęściej mianem funkcjonalizmu określa się kierunek polegający na uznawaniu funkcji każdego budynku za zasadniczy czynnik kształtowania zarówno planu danego obiektu, jak i jego konstrukcji i formy architektonicznej.

Richard Joseph Neutra (ur. 8 kwietnia 1892 w Wiedniu, zm. 16 kwietnia 1970 w Wuppertalu), amerykański architekt modernistyczny pochodzenia austriackiego, autor kilkudziesieciu rezydencji i domów jednorodzinnych.II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Mart Stam (właśc. Martinus Adrianus Stam, także: Mostam, ur. 5 sierpnia 1899 w Purmerend w Holandii, zm. 23 lutego 1986 w Szwajcarii) - holenderski architekt modernistyczny, rysownik i teoretyk architektury , działający także w Szwajcarii, Niemczech i Związku Radzieckim.
Philip Cortelyou Johnson (ur. 8 lipca 1906 w Cleveland, Ohio, zm. 25 stycznia 2005 w New Canaan, Connecticut) – amerykański architekt i historyk sztuki, długoletni nestor amerykańskiej architektury, w 1979 jako pierwszy architekt uhonorowany Nagrodą Pritzkera, nazywaną architektonicznym Noblem.
Wolny Uniwersytet Berlina (niem. Freie Universität Berlin, FU Berlin) – jeden z czterech największych uniwersytetów Berlina, mający swoją siedzibę w Dahlem (południowo-zachodnia część miasta).
<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>,
Marcel Breuer (właśc. Marcel Lajos Breuer, ur. 21 maja 1902 w Peczu, zm. 1 lipca 1981 w Nowym Jorku) - architekt i projektant form przemysłowych pochodzenia węgierskiego, działający w Niemczech, Wielkiej Brytanii i USA, przedstawiciel stylu międzynarodowego.
Luksfer - kształtka budowlana wykonana ze szkła, służąca do wypełniania konstrukcji ściennych lub stropowych. Może być wykonana ze szkła przezroczystego lub barwionego, o powierzchni gładkiej lub wzorzystej. Posiada znaczną przepuszczalność światła, sięgającą ponad 60%.
Wystawa mieszkaniowa na osiedlu Weißenhof (Stuttgart), Weißenhofsiedlung, została zorganizowana w 1927 przez Werkbund pod kierownictwem artystycznym Miesa van der Rohe na wzgórzu w północnej części Stuttgartu.

Reklama