• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Front Oraczy



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Karol II Hohenzollern-Sigmaringen (ur. 15 października 1893 w Sinai, Rumunia, zm. 4 kwietnia 1953 w Estoril, Portugalia) – król Rumunii w latach 1930-1940.Petru Groza (ur. 7 grudnia 1884 - zm. 7 stycznia 1958) - rumuński polityk, premier w latach 1945-1952, Przewodniczący Prezydium Wielkiego Zgromadzenia Narodowego (głowa państwa rumuńskiego) w latach 1952-1958.
    Okres powojenny[ | edytuj kod]

    W czasie II wojny światowej Groza działał przeciwko faszyzmowi oraz drugiemu arbitrażowi wiedeńskiemu. W 1943 zaangażował się w tworzenie Patriotycznego Frontu Antyhitlerowskiego, zawiązanego z inicjatywy komunistów, w którego skład wszedł też Front Oraczy. Został wówczas uwięziony, a na wolność wyszedł w styczniu 1944. Po 23 sierpnia 1944, gdy od władzy odsunięto Iona Antonescu Front Oraczy podjął ponownie legalną działalność i rozpoczął odbudowę swych struktur. Na początku jesieni 1944 rumuńscy komuniści powołali do życia Narodowy Front Demokratyczny, zrzeszający Rumuńską Partię Komunistyczną oraz szereg innych partii i ugrupowań o charakterze lewicowym, często niewielkich. Wśród nich znalazł się Front Oraczy. Program Narodowego Frontu Demokratycznego odwoływał się do wszystkich niezadowolonych z sytuacji socjalnej i polityki sił politycznych dominujących w Rumunii wcześniej, obiecywał reformę rolną i nadanie ziemi chłopom bezrolnym lub małorolnym, ale także wsparcie (poprzez np. atrakcyjne kredyty) dla drobnych producentów prywatnych. Chciał też zbliżenia ze Związkiem Radzieckim i walki z Niemcami.

    Rumuńska Partia Komunistyczna (rum. Partidul Comunist Român), komunistyczna partia istniejąca w latach 1921-1989, sprawująca władzę w Rumunii w okresie 1948-1989, w latach 1948-1965 nosząca nazwę Rumuńskiej Partii Robotniczej.Ion Antonescu (ur. 15 czerwca 1882 w Piteşti, zm. 1 czerwca 1946 r. w Jilavie) – rumuński polityk, marszałek i dyktator Rumunii w latach 1940-1944.

    Front Oraczy na przełomie 1944 i 1945 r. znacząco się rozrósł (pozyskał wielu nowych członków i rozwinął organizację). Pod naciskiem komunistów 4 listopada 1944 powołany został nowy rząd rumuński, z udziałem różnych sił politycznych, w tym także partii tworzących Narodowy Front Demokratyczny; przywódca Frontu Oraczy Petru Groza objął stanowisko wicepremiera. Po krótkim okresie formalnego współdziałania różnych sił politycznych, 6 marca 1945 został powołany nowy rząd, tym razem w całości związany z Narodowym Frontem Demokratycznym, a Groza został jego premierem. Pozostawał na tym stanowisku aż do 1952. Powołanie Grozy na stanowisko szefa rządu nastąpiło na żądanie władz Związku Radzieckiego – był najodpowiedniejszym politykiem do kierowania rządem, który miał sprawiać wrażenie demokratycznego i wielopartyjnego, a faktycznie był całkowicie lokalny wobec Moskwy. Gwałtowny rozwój Frontu Oraczy, który nastąpił w tym okresie, spowodował że regionalna organizacja z okolic Hunedoary rozwinęła ogólnokrajowe struktury i stała się jednym z głównych instrumentów przejęcia władzy przez komunistów w kraju. W latach 1948–1949 Front Oraczy liczył ok. 1,4–1,5 mln członków, więcej niż partia komunistyczna. Liderzy komunistów uważali Front Oraczy za swoją wiejską przybudówkę, jednak początkowo ukrywano bezpośrednie związki pomiędzy tymi organizacjami, aby Front mógł zdobyć większą popularność na wsi. Bardzo dużą popularność przynosiła Frontowi polityka rolna i reforma rolna przeprowadzona przez rząd Grozy w 1945, która nie narzucała jeszcze wsi kolektywizacji.

    Dewa (dewanagari देव, trl. deva - "świetlisty", "jaśniejący", "oświecony", ang. Deva, synonimy w innych językach: tybetański lha, chiński tiān (天), koreański chǒn, japoński ten, wiet. thiên) — nieposiadająca ciała fizycznego istota nadprzyrodzona, bóg lub półbóg, występujący w religiach dharmicznych i mitach kultur azjatyckich. Żeńskim odpowiednikiem dewy jest dewi .Hunedoara (węg. Vajdahunyad, niem. Eisenmarkt) – miasto w okręgu Hunedoara, w Siedmiogrodzie, w Rumunii, nad rzeką Cemą. Liczy 79 235 mieszkańców na powierzchni 97 km². Znane jest głównie z gotyckiego zamku Jana Hunyadyego.

    W czerwcu 1945 odbył się pierwszy powojenny zjazd Frontu Oraczy. Większość delegatów stanowili chłopi. Uczestnicy zjazdu wystosowali podziękowania wobec partii komunistycznej i klasy robotniczej za wsparcie chłopskich interesów; zaakceptowany program partii stawiał na czele działania w celu umocnienia indywidualnych rolników, nieposiadających dużych gospodarstw. Ponadto celem Frontu Oraczy miało być promowanie współpracy między rolnikami, zapewnianie wsparcia finansowego drobnych rolników na przystępnych warunkach, powoływanie przedsiębiorstw przetwórczych oraz polepszenie edukacji rolniczej. Na czele partii stał Kongres Generalny (który decydował o brzmieniu statutu, programu i zatwierdzał kierownicze organy partii), kolejnym organem był Komitet Centralny (główny organ kierujący partią), następnie komitety powiatowe i okręgowe oraz organizacje sołeckie. W latach 1949–1953 Front miał komórki organizacyjne niemal w każdej gminie i sołectwie.

    Drugi arbitraż wiedeński – traktat zawarty 30 sierpnia 1940, w wyniku którego Niemcy i Włochy przyznały Węgrom północną część Siedmiogrodu oraz fragmenty Marmaroszu i Kriszany o powierzchni 43 104 km², należące do Węgier do 1918/1920 roku i zamieszkane przez 2,5 mln osób. Arbitraż postanowił też o przekazaniu Bułgarii południowej Dobrudży potwierdzonym układem rumuńsko-bułgarskim w Krajowej zawartym 7 września 1940 r.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    17 maja 1946 z inicjatywy komunistów powołana została nowa organizacja, Blok Partii Demokratycznych: w jego ramach w nadchodzących wyborach parlamentarnych miała być wystawiona jedna lista wyborcza wszystkich uczestniczących w nim partii. Czterem największym partiom Bloku (w tym partii komunistycznej oraz Frontowi Oraczy) zapewniono równy udział w reprezentacji na listach wyborczych. Blok posiadał też wspólny program wyborczy, w którym wciąż jeszcze podkreślano takie wartości jak gwarancja wolności obywatelskich czy poszanowanie prywatnej własności. Pojawiły się w nim jednak także żądania nacjonalizacji Banku Narodowego, plan rozbudowy przemysłu ciężkiego jako podstawy odbudowy gospodarki kraju oraz obietnica bliskiej współpracy z ZSRR. Front Oraczy, który otrzymał 12% miejsc na wspólnej liście wyborczej, w wyniku sfałszowanych wyborów otrzymał 71 miejsc (spośród 347) w parlamencie.

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    Samodzielność Frontu Oraczy faktycznie malała. Po wyborach w 1946 stał się już całkowicie podporządkowany partii komunistycznej, formalnie jednak pozostawał odrębnym ugrupowaniem politycznym (po wyborach w 1948 miał 110 posłów). W szeregach partii przeprowadzano czystki. Podstawowym zadaniem Frontu było szerzenie na wsi propagandy komunistycznej, szczególnie w zakresie dotyczącym prowadzonej od 1949 kolektywizacji wsi. Działania Frontu przynosiły jednak niewielkie rezultaty. 7 lutego 1953 partia ogłosiła swoje rozwiązanie. Petru Groza w 1952 ustąpił ze stanowiska premiera, został natomiast przewodniczącym powołanego wówczas Prezydium Wielkiego Zgromadzenia Narodowego (tę funkcję pełnił do śmierci w 1958). Byli członkowie Frontu Oraczy zajęli stanowiska w strukturach Rumuńskiej Partii Robotniczej, ona także przejęła majątek partii.

    Partia polityczna ("partia" od łac. pars, część) – dobrowolna organizacja społeczna o określonym programie politycznym, mająca na celu jego realizację poprzez zdobycie i sprawowanie władzy lub wywieranie na nią wpływu.Gheorghe Gheorghiu-Dej (wym. [ˈɡe̯orɡe ɡe̯orˈɡi.u deʒ]; ur. 8 listopada 1901 w Bârlad, zm. 19 marca 1965 w Bukareszcie) – rumuński polityk komunistyczny, sekretarz generalny Rumuńskiej Partii Komunistycznej w latach 1944–1954 i 1955–1965, premier Rumuńskiej Republiki Ludowej w latach 1952–1955 i Przewodniczący Rady Państwa (głowa państwa rumuńskiego) w latach 1961–1965.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Hitchins 1994 ↓, s. 395.
    2. Forrest 2001 ↓, s. 546.
    3. Radu 2015 ↓, s. 108.
    4. Radu 2015 ↓, s. 109.
    5. Radu 2015 ↓, s. 110.
    6. Hitchins 1994 ↓, s. 510.
    7. Hitchins 1994 ↓, s. 510–512.
    8. Radu 2015 ↓, s. 109–110.
    9. Radu 2015 ↓, s. 122.
    10. Hitchins 1994 ↓, s. 518.
    11. Radu 2015 ↓, s. 112.
    12. Radu 2015 ↓, s. 114.
    13. Hitchins 1994 ↓, s. 530.
    14. Radu 2015 ↓, s. 116.
    15. Radu 2015 ↓, s. 116, 118.
    16. Boia 2001 ↓, s. 270–271.
    17. Tanty 2003 ↓, s. 285–288.
    18. Radu 2015 ↓, s. 120–121.
    19. Radu 2015 ↓, s. 125–126.
    20. Radu 2015 ↓, s. 126–127, 129.
    21. Radu 2015 ↓, s. 130.
    Kolektywizacja - nadawanie formy zbiorowej, czyli kolektywnej, na przykład przekształcanie indywidualnych gospodarstw rolnych w spółdzielnie rolnicze (zob. RSP, Kołchoz), warsztatów rzemieślniczych w spółdzielnie produkcyjne, itp.Faszyzm (wł. fascismo, od łac. fasces – wiązki, rózgi liktorskie i wł. fascio – wiązka, związek) – doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa (statolatrię, totalitarne silne przywództwo, terror państwowy i solidaryzm społeczny). Faszyzm podkreślał wrogość wobec zarówno liberalizmu, jak i komunizmu. Początkowo nazwa odnosiła się tylko do włoskiego pierwowzoru, później była stosowana wobec pokrewnych ruchów w latach 20. i 30. XX wieku, zwłaszcza narodowego socjalizmu w Niemczech, oraz współczesnych ruchów wywodzących się z partii faszystowskich (neofaszyzm i postfaszyzm). Faszyzm uważany jest na ogół za doktrynę skrajnie prawicową lub (przez takich politologów jak Zeev Sternhell, Hugh Seton-Watson, Eugen Weber) hybrydalną, tzn. łączącą elementy lewicowe i prawicowe. Sami faszyści uważali tradycyjny podział za przestarzały; twierdzili, że nie są "ani prawicą, ani lewicą".


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Język rumuński (dakorumuński, limba română, limba dacoromână, arch. limba rumână) to język z grupy romańskiej (podgrupa wschodnioromańska) języków indoeuropejskich, którym posługuje się około 24 mln osób, z czego około 17,25 mln w Rumunii, około 2,7 mln w Mołdawii (zob. język mołdawski), około 200 tysięcy w Izraelu, około 100 tysięcy w Serbii i około 400 tysięcy na Ukrainie; mniejsze skupiska użytkowników w innych krajach (Australia, Azerbejdżan, Kanada, Węgry, Kazachstan, Rosja i USA).
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    International Standard Serial Number, ISSN czyli Międzynarodowy Znormalizowany Numer Wydawnictwa Ciągłego – ośmiocyfrowy niepowtarzalny identyfikator wydawnictw ciągłych tradycyjnych oraz elektronicznych. Jest on oparty na podobnej koncepcji jak identyfikator ISBN dla książek, ISAN dla materiałów audio-wideo. Niektóre publikacje wydawane w seriach mają przyporządkowany zarówno numer ISSN, jak i ISBN.
    Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, Związek Radziecki, ZSRR (ros. Советский Союз, Союз Советских Социалистических Республик [СССР], trb. Sowietskij Sojuz, Sojuz Sowietskich Socyalisticzeskich Riespublik, [SSSR]) – historyczne państwo socjalistyczne w Europie północnej i wschodniej oraz Azji północnej i środkowej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.