Frederic George Kenyon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Frederic G. Kenyon)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Frederic George Kenyon (ur. 15 stycznia 1863 w Londynie, zm. 23 sierpnia 1952) – brytyjski paleograf, biblista i historyk antyku.

Muzeum Brytyjskie (ang. British Museum) – jedno z największych na świecie muzeów historii starożytnej, mieszczące się w Londynie. Nowy Testament (gr. Ἡ Καινὴ Διαθήκη, on Kainē Diathēkē) – druga, po Starym Testamencie, część Biblii chrześcijańskiej, powstała na przestrzeni 51-96 r. n.e.; stanowi zbiór 27 ksiąg, przedstawiających wydarzenia z życia Jezusa i wczesnego Kościoła oraz pouczenia skierowane do wspólnot chrześcijańskich, tradycyjnie datowanych na drugą połowę I wieku; niektórzy bibliści datują część ksiąg również na pierwszą połowę II wieku; główne źródło chrześcijańskiej doktryny i etyki.

Był dyrektorem Muzeum Brytyjskiego, prezydentem Akademii Brytyjskiej w latach 1917-1921.

Urodził się w Londynie. Jego ojciec John Robert Kenyon był profesorem prawa na uniwersytecie w Oxfordzie. Frederic George ukończył Magdalen College, by następnie podjąć pracę w Muzeum Brytyjskim w 1889. Najpierw pracował jako asystent w dziale manuskryptów, potem jako zastępca archiwisty manuskryptów. W 1909 został dyrektorem muzeum oraz szefem muzealnej biblioteki. Za swoją pracę otrzymał Order Imperium Brytyjskiego w 1912.

23 sierpnia jest 235. (w latach przestępnych 236.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 130 dni. Literatura to wszystkie "sensowne twory słowne" (wg definicji Stefanii Skwarczyńskiej), czyli dzieła artystyczne, tj. literatura piękna, oraz teksty użytkowe, tj. literatura stosowana, zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym.

W 1891 Kenyon wydał editio princeps arystotelesowskich Konstytucji Ateńczyków. Dziewięć lat później został wybrany na dyrektora British School of Archaeology w Jerozolimie. Po 1920 spędził większość życia, wydając starożytne papirusy. Zmarł 23 sierpnia 1952.

Kenyon był szanowanym lingwistą. Studiował literaturę starożytną, Biblię, przede wszystkim Nowy Testament. Zorganizował wyprawy archeologiczne do Karkemisz i Ur. Jeszcze po przejściu na emeryturę przyczynił się do zdobycia Kodeksu Synajskiego oraz do publikacji papirusów Chester Beatty, wnosząc tym wkład w poświadczenie autentyczności Nowego Testamentu. W książce Our Bible and the Ancient Manuscripts z 1895 wykazywał, iż egipskie papirusy i odkrycia archeologiczne mogą potwierdzić historyczność zdarzeń opisanych w Ewangeliach. W książce The Story of the Bible napisał: Pismo Święte, natchnione od Boga, ma też swoje dzieje wśród ludzi. Dzieje te są nadzwyczaj ciekawe i powinien je znać każdy, kto ceni swą Biblię. (...) Jakież to pokrzepiające, gdy się w końcu stwierdza, że wszystkie te odkrycia i studia w gruncie rzeczy poświadczają autentyczność Pisma Świętego i umacniają nas w przekonaniu, że trzymamy w ręku nienaruszone co do swej istoty, prawdziwe Słowo Boże.

Paleografia – jedna z nauk pomocniczych historii, zajmująca się badaniem rozwoju pisma w procesie historycznym. Paleografia zajmuje się także badaniem środowiska, w jakim żył i tworzył dany pisarz jak również rozpoznawaniem skrótów (brachygrafia) i "rozszyfrowywaniem" (odczytywaniem) dawnego pisma np. tekstura, bastarda, antykwa. Jest jedną z najwcześniejszych i najważniejszych dziedzin nauk "dających poznawać historię" (Lelewel). Bez znajomości tej nauki badanie źródeł pisanych jest praktycznie niemożliwe. Najważniejsze polskie podręczniki paleografii napisali Władysław Semkowicz oraz Aleksander Gieysztor.Starożytność – okres w historii Bliskiego Wschodu, Europy i Afryki Północnej nazywany też antykiem i obejmujący dzieje tych regionów od powstania pierwszych cywilizacji do około V wieku n.e.

Najstarszą córką Frederica Geroge’a była znana brytyjska archeolog Kathleen Kenyon.

Dzieła[ | edytuj kod]

  • 1891: Aristotelous Ἀθηναιων Πολιτεια. Aristotle on the Constitution of Athens; edited by F. G. Kenyon. London: Printed by order of the Trustees of the British Museum
  • 1895: Our Bible and the Ancient Manuscripts (1896, 2-gie wydanie), (1903, 4-te wydanie)
  • 1897: The Letters of Elizabeth Barrett Browning; edited with biographical additions by Frederic G. Kenyon. 2 vol. London: John Murray. Gutenberg fulltext
  • 1899: The Palaeography of Greek papyri
  • 1901: Handbook to the textual criticism of the New Testament
  • 1914: Aristotle, The Athenian Constitution; translated by Frederic G. Kenyon. London: G. Bell Gutenberg fulltext Wikisource fulltext
  • Codex Alexandrinus in Reduced Photographic Facsimile. London: British Museum, 1915.
  • 1933: Recent Developments in the Textual Criticism of the Greek Bible (Schweich Lectures for 1932) London: Oxford University Press
  • 1940: The Bible and Archaeology. London: G. Harrap / New York: Harper & Row
  • Dame Kathleen Mary Kenyon (ur. w Londynie 5 stycznia 1906, zm. w Wrexham w Walii 24 sierpnia 1978), brytyjska archeolog, która odkryła, iż Jerycho jest najstarszym, stale zamieszkanym miastem na świecie. Znawca starożytnych kultur Żyznego Półksiężyca. Prowadziła prace wykopliskowe m.in. w Jerozolimie.Biblistyka – grupa dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii. W ich skład wchodzi: introdukcja biblijna, egzegeza biblijna (Starego i Nowego Testamentu) oraz teologia biblijna.




    Warto wiedzieć że... beta

    Rękopis (manuskrypt) – zapisany odręcznie tekst, w odróżnieniu od powielanego mechanicznie. Termin stosowany zwykle w odniesieniu do zabytkowych książek lub dokumentów pochodzących z okresu przed upowszechnieniem się druku. W takim rozumieniu każdy rękopis jest dziełem niepowtarzalnym o indywidualnych cechach. W szerszym znaczeniu, rękopis to każdy tekst zapisywany ręcznie za pomocą np. ołówka, atramentu, tuszu.
    Jerozolima (hebr. ירושלים, trl. Yerushalayim, trb. Jeruszalajim; arab. القدس, trl. Al-Quds, trb. Al-Kuds oraz اورشليم trl. Ūrushalīm, trb. Uruszalim, łac. Hierosolyma, Aelia Capitolina – zobacz też: nazwy Jerozolimy) – największe miasto Izraela, stolica administracyjna Dystryktu Jerozolimy i stolica państwa Izraela (według izraelskiego prawa). Znajduje się tutaj oficjalna siedziba prezydenta, większość urzędów państwowych, sąd najwyższy, parlament i inne.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Dictionary of National Biography (DNB) – słownik biograficzny stanowiący standardowy punkt odniesienia w dziedzinie biografii znanych postaci brytyjskiej historii, publikowany od 1885. W 1996 Uniwersytet Londyński opublikował wolumin korekcji zebranych na podstawie Biuletynu Instytutu Badań Historycznych. Zaktualizowany Oxford Dictionary of National Biography (ODNB) został opublikowany 23 września 2004 jako 60-tomowe wydawnictwo i publikacja on-line.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Ewangelia (z gr. εὐαγγέλιον, euangelion, dosł. dobra nowina) – w starożytności termin używany jako określenie nagrody dla osoby przynoszącej dobrą nowinę.
    Akademia Brytyjska (ang. British Academy) – narodowa akademia nauk humanistycznych i społecznych Wielkiej Brytanii.

    Reklama