Franciszek z Fabriano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Franciszek z Fabriano OFM, wł. Francesco Venimbeni (ur. 1251 w Fabriano, zm. 22 kwietnia 1322 tamże) − włoski franciszkanin, kapłan, kaznodzieja, błogosławiony Kościoła katolickiego.

Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.Fabriano – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Marche, w prowincji Ankona. Według danych na styczeń 2010 gminę zamieszkiwało 31 798 osób przy gęstości zaludnienia 117,9 os./1 km².

Życiorys[ | edytuj kod]

Franciszek Venimbeni był synem lekarza Compagno i Małgorzaty di Federico. Urodził się w Fabriano w Marchii Ankońskiej w 1251. W 1267 wstąpił do założonego przez św. Franciszka z Asyżu Zakonu Braci Mniejszych. Odbywając nowicjat w swym rodzinnym Fabriano otrzymał pozwolenie na udanie się do Porcjunkuli w Asyżu, by zdobyć odpust z okazji święta Matki Bożej Anielskiej 2 sierpnia 1268. Z tej okazji miał spotkać się z jednym z pierwszych towarzyszy Poverella, bratem Leonem. Błogosławiony opisał swą pielgrzymkę w napisanej przez siebie w 1319 Cronica Fabrianensis.

Włosi – naród zamieszkujący Włochy. We Włoszech jest ich około 56 mln, z czego prawie połowa wszystkich osób pochodzenia włoskiego mieszka poza Włochami, a najwięcej w Brazylii, Argentynie i w USA. Mówią językiem włoskim. Religią większości Włochów jest katolicyzm.Odpust – w teologii katolickiej pojęcie oznaczające darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy, które zostały odpuszczone co do winy. Odpust może być zupełny, jeśli jest darowaniem całej, przewidzianej przez Boga kary, lub cząstkowy – jeśli jest tej kary zmniejszeniem. Odpust może być udzielony żywym lub zmarłym i dotyczy wyłącznie chrześcijan.

Błogosławiony dwukrotnie pełnił urząd gwardiana klasztoru w Fabriano: w latach 1316 oraz 1318-1321. Dzięki otrzymanemu spadkowi wybudował w Fabriano bibliotekę. Przepowiedział swoją śmierć. Zmarł w Fabriano 22 kwietnia 1322. Kult uznał papież Pius VI 1 kwietnia 1775. Pozostawił po sobie manuskrypty kazań zebrane w dziełku Ars praedicantium. Inne dzieła błogosławionego to:

Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Franciszek z Asyżu, właśc. włos. Giovanni Bernardone, nazywany Biedaczyną z Asyżu (ur. 1181 lub 1182w Asyżu, zm. 3 października 1226 w Porcjunkuli koło Asyżu) – włoski duchowny katolicki, diakon, założyciel zakonu franciszkanów, a pośrednio także klarysek i tercjarzy, misjonarz, mistyk średniowieczny, stygmatyk, święty Kościoła katolickiego, uważany za prekursora ekologii.
  • Chronicon Fabrianense
  • De veritate et excellentia indulgentiae S. Mariae de Portiuncula
  • Opusculum de serie et gestis Ministrorum Generalium
  • Tractatus de officio et dignitate Praelati et Sacerdotis Evangelici
  • Laude (z okazji śmierci św. Bonawentury)
  • Urna z zabalsamowanym ciałem bł. Franciszka znajduje się w Kościele św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Fabriano.

    Pius VI (łac. Pius VI, właśc. Giovanni Angelo Braschi; ur. 25 grudnia 1717 w Cesenie, zm. 29 sierpnia 1799 w Valence) – papież w okresie od 15 lutego 1775 do 29 sierpnia 1799.Asyż (włoski Assisi) – włoskie miasto i gmina położone na południowy wschód od Perugii, w regionie Umbria, w prowincji Perugia. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkują 24 443 osoby, 131,4 os./km². W starożytności istniała na tym terenie niewielka osada etruska. W III wieku p.n.e. pod panowaniem rzymskim jako Asisium. Od XII wieku należał do Księstwa Spoleto i uczestniczył w wielu wojnach z sąsiednimi miastami, a zwłaszcza z Perugią. Pod koniec XII wieku Asyż zdobył niepodległość i w 1184 ustanowiono w nim samorząd miejski. Miasto brało udział licznych zatargach z Państwem Kościelnym, do którego zostało włączone w 1367. Dopiero w 1860 Asyż został włączony w skład Zjednoczonego Królestwa Włoch.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • święci i błogosławieni rodziny franciszkańskiej
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Federico Uncini: Il b. Francesco Venimbeni e frate Leone (wł.). www.fabrianostorica.it, 2011. [dostęp 2014-10-20].
    2. Beato Francesco Fabriano (wł.). www.carloacutis.com, 2011. [dostęp 2014-10-20].
    3. Elisabetta Nardi: Beato Francesco da Fabriano (wł.). www.santiebeati.it, 2001-10-16. [dostęp 2014-10-20].
    4. Francésco da Fabriano (wł.). www.treccani.it, 2001-10-16. [dostęp 2014-10-20].
    5. Pippo Rossi: Il beato Francesco Venimbeni e la chiesa di San Francesco alle logge, oggi demolita (wł.). www.fabrianostorica.it, 2004. [dostęp 2014-10-20].
    Porcjunkula (łac. portiuncula, mała cząsteczka, skrawek gruntu) − kaplica pod wezwaniem Matki Bożej Anielskiej, którą św. Franciszek w XIII wieku otrzymał w darze od benedyktynów i odbudował własnymi rękami. Znajduje się ok. 2 km od Asyżu, rodzinnej miejscowości świętego. Na podarowanym terenie powstały szałasy pierwszych naśladowców św. Franciszka. Kościółek stał się po śmierci świętego miejscem jego kultu. Dzisiaj znajduje się wewnątrz Bazyliki Matki Bożej Anielskiej.Marche (wł. Marche, wym. ˈmɑrkɛ; w języku polskim używane również Marchia Ankońska) – region administracyjny w środkowych Włoszech, ciągnący się na płd. wsch. od San Marino, nad Adriatykiem na długości 160 km. Graniczy z następującymi regionami: Emilia-Romania, Toskania, Umbria, Lacjum i Abruzja. Zajmuje powierzchnię 9694 km², zamieszkuje go 1,4 miliona osób, a stolicą jest Ankona (104 000 mieszkańców). Gęstość zaludnienia wynosi 147 osób na km². Jest to region wybitnie rolniczy, z przeważającymi w krajobrazie starannie utrzymanymi winnicami, gajami oliwnymi, polami, łąkami i pastwiskami. W przemyśle istotne gałęzie stanowi przemysł obuwniczy, papierniczy oraz wyrób instrumentów muzycznych.




    Warto wiedzieć że... beta

    Narodowy Uniwersalny Katalog Centralny (NUKAT) – katalog centralny polskich bibliotek naukowych i akademickich funkcjonujący od lipca 2002 roku. Katalog obejmuje pozycje ze wszystkich katalogów rozproszonych naukowych bibliotek uniwersyteckich tworzących NUKAT. Obecnie jest to 130 bibliotek naukowych, w tym 37 z Warszawy oraz 17 z Krakowa, w dalszej kolejności są biblioteki gdańskie (10), wrocławskie (10) oraz łódzkie (9).
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Błogosławiony – w Kościele katolickim osoba zmarła, która za życia odznaczała się szczególnymi cnotami inspirowanymi doświadczeniem religijnym lub też która z powodu swojej religii poniosła śmierć męczeńską.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama