Francesco Griffo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Francesco Griffo vel Griffi, znany również jako Francesco da Bologna (ur. w Bolonii w 1450 – zm. w Bolonii ok. 1518) – włoski twórca pism drukarskich, rytownik stempli.

WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

Pisma zaprojektowane w latach 1494–1502[ | edytuj kod]

Od roku 1494 do roku 1515 pracował dla Aldusa Manucjusza. Dla oficyny Aldusa wykonał następujące pisma drukarskie: cztery kursywy greckie, dwie antykwy łacińskie, jedna kursywa łacińska, oraz pismo hebrajskie. Wykonał też arabskie cyfry nautyczne do ostatniej antykwy łacińskiej.

Grawerstwo – inaczej zwane rytownictwem. Zawód zaliczany do rzemiosł metalowych. Jest to jedna z najdawniejszych technik zdobienia wyrobów artystycznych (metal, kości, kamień, szkło). Grawerstwo to wykonywanie przy pomocy odpowiednich narzędzi na powierzchniach metalowych (czasami w innych powierzchniach typu wielowarstwowa lub przeźroczysta pleksi, kamień półszlachetny lub szlachetny, często warstwowo wielobarwny). Grawer rytuje litery i wzory. Do grawerowania ręcznego służą tzw. rylce, czyli specjalnie i różnie profilowane, ostre trzony ze stali, osadzone w drewnianych uchwytach, które pozwalają rzeźbić powierzchnię metalu techniką skrawania.Katarzyna ze Sieny OPs, wł. Caterina Benincasa (ur. 25 marca 1347 w Sienie, zm. 29 kwietnia 1380 w Rzymie) – włoska tercjarka dominikańska, mistyczka, katolicka święta, doktor Kościoła i patronka Europy.

Laskaris, Erotemata 28 lutego 1495[ | edytuj kod]

Pierwsza książka oficyny Mancjusza Erotemata była przedrukiem mediolańskiego wydania gramatyki Konstantego Laskarisa (1494/1495). Był to dwujęzyczny podręcznik dla studentów, który oprócz nauki gramatyki greckiej miał służyć za wzór odręcznego pisma greckiego. Założeniem projektu minuskuły greckiej było stworzenie pisma naśladującego odręczną, codzienną (niekaligraficzną) grekę pisaną rysikiem na tabliczce woskowej. Pierwsza kursywa miała dużo ligatur i abrewiatur. Wersaliki antykwy łacińskiej i greki oparte były na wzorach epigraficznych. Później czcionki odlano na wyższym polu podstawy (i większym firecie), co wyeliminowało konieczność stosowania przewieszek do dolnych wydłużeń minuskuły antykwy łacińskiej (Aldus nie stosował interlinii, a kolejne linijki tekstu były składane w wierszowniku „jedna na drugą”). Minuskuła i majuskuła antykwy łacińskiej miała elementy charakterystyczne dla antykw Nicolasa Jensona np. ukośną poprzeczkę w „e”, obustronne szeryfy w górnych wierzchołkach belek „M” i „N”.

Stanley Morison (ur. 6 maja 1889, zm. 11 października 1967) – angielski typograf i historyk druku, projektant kroju Times New Roman, uważanego za najpopularniejszą czcionkę pierwszej połowy XX wieku.Quintus Horatius Flaccus (ur. 8 grudnia 65 p.n.e. w Wenuzji, zm. 27 listopada 8 p.n.e.) – rzymski poeta liryczny okresu augustowskiego.

Poniżej wykaz pism:

  • antykwa łacińska (oparta na podziale firetu na 12 jednostek; wielkość firetu ok. 6,3 mm),
  • pierwszy odlew (1495) pierwszej kursywy greckiej (na firecie tej samej wielkości co antykwa łacińska),
  • drugi odlew pierwszej kursywy greckiej (oparty na firecie większym o 1/6 od poprzednich wzorów, wielkość firetu ok. 7,4 mm),
  • druga kursywa grecka (firet ok. 5,8 mm).
  • De Aetna (1495/6)[ | edytuj kod]

    Traktat Piotra Bemba, De Aetna, był pierwszym łacińskim drukiem wydanym przez Manucjusza. Griffo zaprojektował do tej książki nową antykwę, która miała już dojrzałą formę o wysokich walorach estetycznych. Minuskułowe „e” ma tu poziomą poprzeczkę. Minuskuła tego kroju została później (w 1499 r.) użyta w Hypnerotomachia Poliphili, Griffo dodał jedynie nowe wersaliki.

    Adobe Systems Incorporated NASDAQ: ADBE – amerykańskie przedsiębiorstwo komputerowe z siedzibą w San José w Kalifornii, znane z projektowania szeroko rozumianego oprogramowania graficznego dla systemów Mac OS i Windows. Przedsiębiorstwo założyli w 1982 r. byli pracownicy Xerox PARC, John Warnock i Charles Geschke. Obecnie spółka publiczna notowana na giełdzie NASDAQ, zatrudniająca w 2004 roku ponad 4000 pracowników w 26 biurach na całym świecie.Ottaviano Petrucci (ur. 18 czerwca 1466, zm. 7 maja 1539 r.) – włoski wydawca i drukarz. Przypisuje mu się wydanie w 1501 roku pierwszego drukowanego ruchomą czcionką zbioru muzycznego – Harmonice Musices Odhecaton, w którym zawarł kolekcję chanson. Wydał także liczne utwory najbardziej poważanych kompozytorów renesansu, wśród nich m.in. Josquin des Pres.
  • Antykwa łacińska (na firecie tej samej wielkości co druga kursywa grecka – ok. 5,8 mm)
  • Herodotus 1502[ | edytuj kod]

  • Trzecia kursywa grecka (oparta na podziale firetu na 12 jednostek, firet ok. 4,2 mm)
  • Seria klasyków w formacie octavo (1501–1515) i Seneka (1522)[ | edytuj kod]

    Teksty Horacego wydane w maju 1501 w drukarni Aldusa Manucjusza

    Nowy książkowy format octavo zastosowany przez Aldusa w 1501 pociągnął za sobą dalszą miniaturyzację znaków. Od roku 1501–1515 oficyna Manucjusza wydrukowała poniższymi czcionkami 43 tytuły w formacie octavo: 8 po grecku, 33 po łacinie i 2 po włosku. Minuskuła kursywy łacinki odznaczała się niewielkim pochyleniem, a jej kształt oparł Griffo na odręcznej kursywie kancelaryjnej Bartolomeo Sanvito i Pomponio Leto. W zasadzie nie było wersalików kursywy, Były wersaliki antykwy niższe od wydłużeń górnych minuskuły kursywy. Garnitur kursywy łacinki zawierał ok. 65 znaków (głównie ze względu na dużą liczbę ligatur). Pismo było wąskie, przez co dużo bardziej ekonomiczne niż antykwa. Krój kursywy łacińskiej wykorzystał po raz pierwszy w Epistole devotissime de Sancta Catharina da Siena edycji listów Katarzyny ze Sieny, kursywą złożono podpisy pod ilustracjami (wrzesień 1500), a następnie w serii klasyków w edycji Eclogues Wergiliusza (kwiecień 1501), teksty Horacego (maj 1501), Petrarki, oraz pierwszy z dwóch nakładów Dantego (sierpień 1502). Odręczne pismo Aldusa Manucjusza było wzorcem dla czwartej kursywy pisma greckiego.

    Bartolomeo Sanvito (ur. 1435 w Padwie, zm. ok. 1518) – włoski pisarz i iluminator. Jeden z najznamienitszych skrybów w Padwie, którego kaligrafia wpłynęła na styl pisma w Rzymie i Neapolu. Pierwsza udokumentowana wzmianka o skrybie pojawia się pod koniec 1450 r. w Padwie, gdzie związany ze środowiskami akademickimi przepisywał m.in. dla Bernardo Bembo (1433–1519), weneckiego patrycjusza, który w tamtych latach studiował w Padwie i dla którego wykonywał wspaniałe rękopisy (np. Oratio gratulatoria, Londyn, BL, Add. MS. 14787). Francesco Petrarca (ur. 20 lipca 1304 w Arezzo, zm. 19 lipca 1374 w Arqua) – jeden z pierwszych renesansowych poetów pochodzący z Italii. Pisał zarówno po włosku (nazywanym wówczas volgare – językiem pospolitym), jak i po łacinie. Był tercjarzem franciszkańskim.

    Poniżej wykaz pism:

  • czwarta grecka kursywa (oparta na podziale firetu na 12 jednostek, wielkość firetu ok. 4 mm),
  • kursywa łacińska.
  • Pirackie wydanie Dantego zostało opublikowane przez drukarzy z Lionu ok. 1502–1503. Byli to prawdopodobnie lioński drukarz Barthèlemy Troth i jego asystent, włoski imigrant Balthazar de Gabiano. Zaproponowana przez nich kursywa nie dorównywała jakością kursywie Fracesca Griffo. Miała nieregularne światła międzyliterowe i brakowało jej wielu finezyjnych ligatur, widoczny w wydaniach Aldusa.

    Store Norske leksikon (Wielka encyklopedia norweska) - norweska encyklopedia w języku bokmål. Powstała po fuzji dwóch dużych, tworzących encyklopedie i słowniki wydawnictw norweskich Aschehoug i Gyldendal w 1978 roku, które utworzyły wydawnictwo Kunnskapsforlaget. Były cztery wydania papierowe: pierwsza w latach 1978-1981 w 12 tomach, druga w latach 1986-1989 w 15 tomach, trzecia w latach 1995-1999 w 16 tomach i czwarta w latach 2005-2007 w 16 tomach. Ostatnie wydanie zawierało 150 tys. haseł i 16 tys. ilustracji i zostało opublikowana przy wsparciu finansowym stowarzyszenia Fritt Ord. W 2010 roku ogłoszono, że nie będzie już wydań papierowych encyklopedii. Encyklopedia dostępna jest on-line od 2000 roku, a od 2009 roku może być edytowane przez użytkowników. Kunnskapsforlaget korzysta jednak z pomocy ekspertów przy sprawdzaniu treści zamieszczonych przez czytelników.Juliusz Pomponiusz Letus znany jako Giulio Pomponio Leto (ur. 1428, zm. 9 czerwca 1498) – włoski humanista, przyjaciel Filippo Buonaccorsiego zwanego Kallimachem, założyciel Accademii Romana.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Aldo Manuzio (Aldus Manucjusz), łac. Aldus Pius Manutius (ur. 1449 lub 1450 – zm. 6 lutego 1515) – był najznakomitszym drukarzem renesansu, protoplastą rodu Manucjuszów. Jego dorobek obejmuje wydawnictwa zawierające teksty pisane kursywą, czyli pochyłą czcionką, i wprowadzenie nowocześnie wydrukowanych, niedrogich książek w małych formatach.
    Dante Alighieri (ur. w maju lub czerwcu 1265 we Florencji, zm. 13 lub 14 września 1321 w Rawennie) – włoski poeta, filozof i polityk.
    Tabliczka woskowa - tabliczka z drewna pokrytego na jednej stronie warstwą wosku pisarskiego, po którym pisało się rylcem. Tabliczki były używane od starożytności do pisania lub rysowania.
    Bolonia (wł. Bologna) – miasto w północnych Włoszech, położona jest między Padem a Apeninami na wysokości 54 m n.p.m. Stolica regionu Emilia-Romania.
    Pietro Bembo (ur. 20 maja 1470 w Wenecji, zm. 18 stycznia 1547 w Rzymie) – wenecki kardynał i humanista renesansowy; filolog, poeta i historyk.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Firet – długość stosowana w typografii (w zecerstwie i DTP) używana bezpośrednio przy składzie tekstu, jest równa wysokości aktualnie używanego stopnia pisma. Np. najdłuższy myślnik, tzw. pauza, to w przybliżeniu kreska długości firetu, a półpauza to kreska długości pół firetu. W większości krojów pisma litery M i W mają szerokość firetu.

    Reklama