Francesco Durante (kompozytor)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Popiersie Durante w Opéra Garnier w Paryżu.

Francesco Durante (ur. 31 marca 1684 we Frattamaggiore w Królestwie Neapolu, zm. 30 września 1755 w Neapolu) – kompozytor neapolitański, dyrektor Konserwatorium Sant’Onofrio, a następnie Maria de Loreto, jeden z przedstawicieli wielogłosowej muzyki religijnej, komponował też utwory klawesynowe. Jest reprezentatywnym przedstawicielem szkoły neapolitańskiej, choć nie skomponował żadnej opery – gatunku najważniejszego dla tej szkoły.

Neapol (wł. Napoli, j. neapolitański Nàpule, łac. Neapolis z gr. he nea polis, dosł. nowe miasto) – miasto w południowych Włoszech w rejonie Kampania, którego jest stolicą, a także ośrodkiem administracyjnym prowincji Neapol. Założony przez Greków jako Partenope.Johann Adolph Hasse (ur. ok. 25 marca 1699 w Bergedorfie, zm. 16 grudnia 1783 w Wenecji) – niemiecki kompozytor doby późnego baroku. Pod koniec życia dostosował swą muzykę do stylu klasycystycznego.

Życiorys[ | edytuj kod]

W młodym wieku wstąpił do Conservatorio dei poveri di Gesù Cristo w Neapolu, gdzie pobierał nauki u Gaetano Greco. Później został uczniem Alessandro Scarlattiego w Conservatorio di Sant’Onofrio. Przypuszczalnie uczył się też u Bernardo Pasquiniego i Giuseppe Ottavio Pitoniego w Rzymie, ale nie jest to udokumentowane. Prawdopodobnie w roku 1725 udał się do Scarlattiego do Sant 'Onofrio i pozostał tam aż do roku 1742, kiedy to zastąpił Nicola Porporę jako dyrektor Conservatorio di Santa Maria di Loreto, także w Neapolu. Ten urząd piastował przez trzynaście lat, aż do swej śmierci w Neapolu. Był żonaty trzy razy.

Msza jest to forma wokalna lub wokalno-instrumentalna muzyki liturgicznej o budowie cyklicznej. Przeznaczona jest do wykonania w kościele podczas liturgii mszy.Giovanni Battista Pergolesi (ur. 4 stycznia 1710 r. w Jesi koło Ankony, zm. 16 marca 1736 w Pozzuoli koło Neapolu) – włoski kompozytor, skrzypek i organista epoki baroku.

Miejsce w historii muzyki zdobył jako pedagog. Do jego uczniów należeli m.in. Giovanni Battista Pergolesi, Niccolò Jommelli, Giovanni Paisiello, Niccolò Piccinni i Leonardo Vinci. Jako nauczyciel wymagał od wszystkich uczniów ścisłego przestrzegania reguł, w odróżnieniu od Scarlattiego, który traktował swoich uczniów jako indywidualności.

Królestwo Neapolu – nieformalna nazwa państwa istniejącego w latach 1282-1816 na obszarze dzisiejszych południowych Włoch; oficjalnie jego władcy posługiwali się tytułem królów Sycylii. Przed 1282 r. była to kontynentalna część Królestwa Sycylii; jednak w wyniku powstania ludności wyspy Sycylii władza króla Karola Andegaweńskiego została ograniczona do kontynentalnej części królestwa, podczas gdy wyspa Sycylia przeszła pod panowanie króla Aragonii Piotra III.Leonardo Vinci (ur. 1690 lub 1696 (?) w Strongoli, zm. 27 maja 1730 w Neapolu) – włoski kompozytor operowy epoki późnego baroku, jeden z mistrzów szkoły neapolitańskiej.

Duży zbiór dzieł Durante, składający się prawie wyłącznie z muzyki sakralnej, podarował bibliotece paryskiej Selvaggi, neapolitański kolekcjoner sztuki. Katalog można znaleźć w Biographie universelle des musiciens François-Joseph Fétisa. Również biblioteka cesarska w Wiedniu posiada cenny zbiór rękopisów kompozytora. Do najważniejszych należą dwa requiem, kilka mszy (najbardziej oryginalna to Msza Pastoralna na cztery głosy) oraz Lamentacje Jeremiasza.

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.

Ponieważ Durante nigdy nie komponował utworów scenicznych, zyskał reputację jako kompozytor muzyki sakralnej. Uznawany za jednego z najlepszych kompozytorów kościelnych stylu i epoki, może być też uważany za założyciela szkoły sentymentalnej włoskiej muzyki kościelnej. Niemniej jednak Johann Adolf Hasse sprzeciwiał się uznawaniu kompozytora za największego harmonistę Włoch, który to tytuł przyznaje Alessandro Scarlattiemu.

Alessandro Pietro Gaspare Scarlatti (ur. 2 maja 1660 w Palermo, zm. 24 października 1725 w Neapolu) – włoski kompozytor okresu baroku.Niccolò Piccinni lub Piccini (ur. 16 stycznia 1728 w Bari, zm. 7 maja 1800 w Passy k. Paryża) – włoski kompozytor operowy.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powszechna „Gutenberga”, Kraków 1924-1932.
  • Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.




    Warto wiedzieć że... beta

    Giovanni Paisiello (inaczej Paesiello, ur. 9 maja 1740 w Tarencie, zm. 5 czerwca 1816 w Neapolu) – włoski kompozytor epoki klasycyzmu.
    François-Joseph Fétis (ur. 25 marca 1784 w Mons, zm. 26 marca 1871 w Brukseli) – belgijski kompozytor, organista, muzykolog i krytyk muzyczny.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Niccolò Jommelli (ur. 11 września 1714 w Aversa koło Neapolu, zm. 25 sierpnia 1774 w Neapolu) – włoski kompozytor epoki klasycyzmu.
    Lamentacje Jeremiasza, Treny Jeremiasza, Lamentacje (w Biblii hebrajskiej איכה ʾēḫā(h), Eikha) – jedna z ksiąg Starego Testamentu. Składa się z pięciu rozdziałów. Jest napisana bardzo kunsztownym stylem. Każdy wiersz rozdziału pierwszego, drugiego oraz czwartego rozpoczyna się kolejną literą alfabetu hebrajskiego (po 22 wierszy w rozdziale). W rozdziale trzecim kolejną literą alfabetu rozpoczynają się trzy następujące po sobie wiersze (w sumie 66).
    Szkoła neapolitańska – grupa zrzeszająca kompozytorów operowych z Neapolu, składająca się z kilku pokoleń kompozytorów.

    Reklama