Formatowanie dysku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Formatowanie dysku – proces przygotowania dysku twardego, partycji lub innego nośnika danych do ponownego zapisu danych.

Centralny Związek Osadników Wojskowych (CZOW) – związek powołany w marcu 1922 roku w Warszawie przez osadników wojskowych na Kresach Wschodnich, którzy osiedli tam na mocy ustawy o nadaniu ziemi żołnierzom Wojska Polskiego.Struktura danych (ang. data structure) - sposób uporządkowania informacji w komputerze. Na strukturach danych operują algorytmy.

Formatowanie partycji jest utworzeniem systemu plików lub wykasowaniem znaczników plików (formatowanie szybkie). Formatowanie nie usuwa danych. Usuwa jedynie znaczniki danych, nie usuwając samych danych. Istnieje wiele narzędzi służących do przeprowadzania tej operacji.

Uszkodzony system operacyjny może zostać przywrócony do działania (odtworzony) poprzez usunięcie danych na partycji, na której się znajduje, i jego ponowne zainstalowanie oraz skonfigurowanie. Jest to dość drastyczna, ale często praktykowana metoda radzenia sobie z uszkodzeniami systemu oraz wirusami i innym złośliwym oprogramowaniem. Zaleca się utworzenie kopii zapasowej ważnych dokumentów.

BSD (ang. Berkeley Software Distribution, czasami nazywany Berkeley Unix) – odmiana systemu operacyjnego Unix wywodząca się ze stworzonych na Uniwersytecie Kalifornijskim Berkeley rozszerzeń dla systemu rozwijanego przez firmę AT&T. Także potoczna nazwa licencji BSD, na której te systemy są wydawane oraz pokrewnych licencji tego typu (np. licencja MIT).Microsoft Windows (ang. windows „okna”, IPA: [maɪkɹoʊsɑːft ˈwɪndoʊz]) – rodzina systemów operacyjnych stworzonych przez firmę Microsoft. Systemy rodziny Windows działają na serwerach, systemach wbudowanych oraz na komputerach osobistych, z którymi są najczęściej kojarzone.

Proces formatowania dysku[ | edytuj kod]

Formatowanie dysku jest używane przez system operacyjny i jego aplikacje. Obejmuje ono trzy różne procesy.

Wirus komputerowy – program komputerowy, posiadający zdolność replikacji, tak jak prawdziwy wirus, stąd jego nazwa. Wirus do swojego działania potrzebuje i wykorzystuje system operacyjny, aplikacje oraz zachowanie użytkownika komputera.System operacyjny (ang. Operating System, skrót OS) – oprogramowanie zarządzające systemem komputerowym, tworzące środowisko do uruchamiania i kontroli zadań użytkownika.

1. Formatowanie niskiego poziomu zaznacza powierzchnię dysku przy użyciu znaczników, wskazując na początek bloków zapisu (zwanymi również markerami sektorowymi) oraz na inne informacje takie jak blok CRC, które mogą być wykorzystane w późniejszym czasie przez kontroler dysku do zapisu oraz odczytu danych. Proces ten często jest ukończony podczas produkcji.

Dyskietka, inaczej dysk miękki – dysk wymienny, przenośny nośnik magnetyczny o niewielkiej pojemności, umożliwiający zarówno odczyt, jak i zapis danych; nośnikiem danych jest wirujący krążek z wytrzymałego tworzywa sztucznego (najczęściej mylaru – politereftalanu etylenu w postaci cienkiej folii) pokryty warstwą magnetyczną. Średnica krążka wraz ilością możliwych do zapisania danych stanowią podstawowe parametry dyskietki.System plików – metoda przechowywania plików, zarządzania plikami, informacjami o tych plikach, tak by dostęp do plików i danych w nich zgromadzonych był łatwy dla użytkownika systemu; także: wolumin.

2. Partycjonowanie dzieli dysk na jeden lub więcej partycji, zapisując struktury danych na dysku wskazujące początek oraz koniec danej partycji. Ten poziom formatowania obejmuje sprawdzenie uszkodzonych ścieżek oraz uszkodzonych sektorów.

3. Formatowanie wysokiego poziomu tworzy format systemu plików na partycji dysku lub woluminie logicznym. Formatowanie wysokopoziomowe obejmuje struktury danych używane przez system operacyjny do identyfikowania dysku logicznego lub zawartości partycji. Może to nastąpić podczas instalacji systemu operacyjnego lub podczas dodawania nowego dysku lub nowej partycji. Dysk i rozproszony system plików mogą określać opcjonalny blok rozruchowy i/lub różne informacje o woluminie i katalogu dla systemu operacyjnego.

Formatowanie niskopoziomowe dysku twardego, dyskietki – operacja, która przygotowuje powierzchnię nośnika do pracy w komputerze. Polega na naniesieniu niezbędnych dla kontrolera dysku informacji wykorzystywanych do odnajdywania miejsc zapisu sektorów oraz, w niektórych typach dysków, do pozycjonowania głowic. Podczas formatowania zostają zapisane na dysku nagłówki sektorów zawierające informacje o numerze cylindra i sektora, oraz próbne sektory.Partycja – logiczny, wydzielony obszar dysku twardego, który może być sformatowany przez system operacyjny w odpowiednim systemie plików. Niekiedy określenie partycja odnosi się do wydzielonego zasobu innego niż dysk twardy, np. partycja jako wydzielony logiczny komputer (PR/SM) lub partycjonowanie przełączników Fiber Channel lub ESCON Director.

Partycjonowanie[ | edytuj kod]

Partycjonowanie jest to proces zapisu informacji wewnątrz bloku pamięci nośnika danych, który umożliwia dostęp do tych informacji przez system operacyjny. Niektóre systemy operacyjne umożliwiają wyświetlanie nośnika danych jako wielu urządzeń, dzięki wyświetlaniu każdej partycji z osobna.

PC-DOS (ang. The IBM Personal Computer Disk Operating System) – system operacyjny dla komputerów osobistych kompatybilnych z x86, dystrybuowany przez IBM. Początkowo rozwijany razem z MS-DOS przez IBM i Microsoft.MS-DOS (ang. Microsoft Disk Operating System) to system operacyjny stworzony przez firmę Microsoft na podstawie nabytego przez nią kodu źródłowego systemu QDOS (ang. Quick and Dirty Operating System - napisany szybko i na brudno system operacyjny) stworzonego przez Seattle Computers. Jest to wersja systemu operacyjnego DOS przeznaczona dla komputerów IBM-PC.

W systemach MS-DOS, Microsoft Windows oraz UNIX (takich jak BSD, LINUX i MacOS X) partycjonowanie odbywa się za pomocą dedykowanego do tego zadania programu takiego jak np. fdisk, GNU Parted, AOMEI Partition Assistant lub Disk Utility. Systemy te obsługują wiele partycji.

Na komputerach firmy IBM pracujących na systemach OS/360 i DOS/360 takich jak z/OS i z/VSE odbywa się to za pomocą polecenia INIT narzędzia ICKDSF. Te systemy operacyjne obsługują tylko jedną partycję na urządzenie, zwaną woluminem. Funkcje ICKDSF obejmują tworzenie etykiety (nazwy) woluminu oraz zapisywanie rekordu 0 na każdej ścieżce. Dyskietki nie są podzielone na partycje, jednak w zależności od systemu operacyjnego mogą wymagać informacji o woluminie, aby system mógł uzyskać do nich dostęp. Edytory partycji i ICKDSF nie obsługują funkcji formatowania niskiego poziomu dla dysków HDD oraz dysków optycznych. Nie mogą one zainicjować na nowo nośnika, który wcześniej został rozmagnesowany lub w inny sposób utracił fabryczne formatowanie.

Nośnik danych – przedmiot fizyczny, na którym możliwe jest zapisanie informacji i z którego możliwe jest późniejsze odczytanie tej informacji. Pojęcie nośnika danych jest ściśle związane z informatyką i komputerami, choć definicja powyższa nie wyklucza uznania za nośnik danych np. kartki papieru.Cykliczny kod nadmiarowy, inaczej: cykliczna kontrola nadmiarowa (ang.) Cyclic Redundancy Check, CRC – jest to system sum kontrolnych wykorzystywany do wykrywania przypadkowych błędów pojawiających się podczas przesyłania i magazynowania danych binarnych.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Kopia bezpieczeństwa (ang. backup copy) — w informatyce dane, które mają służyć do odtworzenia oryginalnych danych w przypadku ich utraty lub uszkodzenia.
Odzyskiwanie danych (ang. data recovery) – proces przywracania dostępu do danych zapisanych na dowolnym nośniku lub odtwarzaniu fizycznego zapisu w celu otrzymania pierwotnej struktury danych. W profesjonalnych laboratoriach, specjaliści są w stanie odzyskać dane utracone nawet w najcięższych przypadkach, jak pożar czy powódź. W chwili obecnej odzyskiwanie danych stało się jedną z wielu specjalności informatyki. Wymaga wiedzy z zakresu elektroniki, robotyki i automatyki, fizyki, programowania, oraz szeroko pojętych metod przechowywania danych: systemy bazodanowe, systemy plików i kryptologii.
Dysk twardy, napęd dysku twardego (ang. hard disk drive) – rodzaj pamięci masowej, wykorzystujący nośnik magnetyczny do przechowywania danych. Nazwa "dysk twardy" wynika z zastosowania twardego materiału jako podłoża dla właściwego nośnika, w odróżnieniu od dyskietek (ang. floppy disk, czyli miękki dysk), w których nośnik magnetyczny naniesiono na podłoże elastyczne.
Zamazywanie pliku – proces nadpisywania pliku, czasami wielokrotnie, mający na celu zagwarantować trwałe usunięcie pliku.

Reklama