Forma kopiowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Forma kopiowa – arkusz papieru lub folii, zawierający jedno- lub wieloużytkowy obraz drukowy, wykorzystywany do nanoszenia obrazu drukowego na formę drukową metodą fotograficzną. Formy kopiowe wykorzystuje się w szeregu różnych sytuacji, gdy nanoszenie obrazu bezpośrednio z makiety (w postaci fizycznej) lub pliku komputerowego na formę drukową jest niemożliwe, niewygodne lub nieuzasadnione ekonomicznie.

Kopiorama – urządzenie do kopiowania stykowego, czyli naświetlania materiału światłoczułego poprzez kliszę (z wywołanym obrazem) leżącą bezpośrednio na tym materiale (oprócz klisz mogą to być również inne materiały, np. kalka zawierająca naniesiony dowolną techniką obraz). Obraz jest kopiowany w skali 1:1. Aby kopiowanie było faktycznie stykowe niezbędnym warunkiem jest, aby klisza była naświetlona w ten sposób, żeby strona zawierająca obraz dotykała warstwy światłoczułej – w przeciwnym przypadku obraz byłby lekko rozmyty. Np. z tego powodu przy naświetlaniu blach offsetowych wymagane są klisze naświetlone lewoczytelnie – "w lustrze".Projektor, rzutnik projekcyjny – urządzenie optyczne służące do wyświetlania na ekranie projekcyjnym obrazu nieruchomego lub ruchomego.

Naświetlanie form drukowych z form kopiowych może odbywać się na drodze stykowej (w skali 1:1) na kopioramach, lub na drodze projekcyjnej (np. rzutnik, projektor lub kamera reprodukcyjna), a wtedy możliwe jest skalowanie obrazu.

W zależności od techniki naświetlania i wywoływania obrazu, formy kopiowe mogą być:

  • refleksyjne lub transparentne
  • negatywowe lub pozytywowe
  • prawo- lub lewoczytelne
  • Typowymi formami kopiowymi są klisze wykonywane w technologii CtF oraz kalki drukowane na drukarkach laserowych.

    Forma drukowa – element urządzenia drukującego, przyjmujący farbę drukową (lub inną nadrukowywaną substancję, np. lakier, klej) w miejscach obrazu drukowego w celu przekazania tej farby dalej, na podłoże drukowe. Forma drukowa jest pierwszym miejscem w urządzeniu drukującym, w którym farba drukowa przyjmuje kształt przyszłego druku. Jej powierzchnia stanowi układ fragmentów przyjmujących i nieprzyjmujących farbę, czyli inaczej mówiąc jest układem fragmentów drukujących i niedrukujących. W zależności od techniki druku, formy drukowe dzieli się na wklęsłe, płaskie i wypukłe. W formie wklęsłodrukowej miejscami drukującymi są wytrawione zagłębienia w powierzchni formy, w których zbiera się farba, zaś w formie wypukłej (typograficznej) to właśnie płaszczyzny drukujące stanowią powierzchnię formy. Formy płaskie mają fragmenty drukujące i niedrukujące umieszczone praktycznie na tej samej wysokości i wspólnie stanowią powierzchnię formy drukowej, a różnią się między sobą modyfikacją powierzchni dającą im własność przyjmowania bądź nieprzyjmowania farby.Rzutnik przeźroczy (diaskop lub krótko – rzutnik) – urządzenie projekcyjne służące do wyświetlania przeźroczy (diapozytywów) na ścianie lub ekranie projekcyjnym. Rzutnik umożliwia prezentację w powiększeniu przezroczy oświetlonych światłem przechodzącym.




    Warto wiedzieć że... beta

    Drukarka laserowa to rodzaj drukarki wykorzystującej w procesie drukowania laser. Drukarki laserowe charakteryzują się bardzo wysoką jakością wydruku, a druk pod wpływem wody nie rozpływa się.

    Reklama