Foniatria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

'Foniatria (gr. fóné „głos”, iatros „lekarz”) – nauka o wydawaniu dźwięków do środowiska przez człowieka, tzw. fonacji, jej zaburzeniach i leczeniu. Jako dziedzina medycyny jest działem otorynolaryngologii, zajmującym się rozpoznawaniem i leczeniem chorób narządów głosu i mowy oraz połykania, w ramach specjalizacji audiologia i foniatria'. Za prekursora foniatrii uznaje się Hermanna Gutzmanna (1865–1922), który pierwotnie określał ją jako Sprach- und Stimmheilkunde („nauka o leczeniu zaburzeń mowy i głosu”). W Polsce konsultantem krajowym audiologii i foniatrii od 21 czerwca 2017 jest prof. dr hab. Mariola Śliwińska-Kowalska.

Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Dźwięk – wrażenie słuchowe, spowodowane falą akustyczną rozchodzącą się w ośrodku sprężystym (ciele stałym, cieczy, gazie). Częstotliwości fal, które są słyszalne dla człowieka, zawarte są w paśmie między wartościami granicznymi od ok. 16 Hz do ok. 20 kHz.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Jozef Mistrík, Encyklopédia jazykovedy, wyd. 1, Bratysława: Obzor, 1993, s. 143–144, ISBN 80-215-0250-9, OCLC 29200758 (słow.).
  2. Phoniatrics Medical Definition, Merriam-Webster Medical Dictionary [dostęp 2017-11-23] (ang.).
  3. Program specjalizacji w dziedzinie AUDIOLOGII I FONIATRII (moduł podstawowy i moduł specjalistyczny) dla lekarzy nieposiadających odpowiedniej specjalizacji I lub II stopnia, lub tytułu specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny. Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, 2018-11-13. [dostęp 2021-05-24].
  4. Konsultanci krajowi. Ministerstwo Zdrowia. [dostęp 2021-05-24].

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Ewa Kazanecka, Agata Szkiełkowska: Emisja głosu - wskazówki metodyczne. Warszawa: Wydawnictwa UMFC, 2011, s. 186. ISBN 83-89087-30-8.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Polskie Towarzystwo Audiologiczne i Foniatryczne
  • Towarzystwo Otorynolaryngologów, Foniatrów i Audiologów Polskich
  • Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Połykanie – odruch polegający na przechodzeniu pożywienia z jamy ustnej poprzez gardło i przełyk. Analogicznie, wyróżnia się trzy fazy procesu połykania: ustną, gardłową i przełykową. Jedynie faza ustna, którą poprzedza proces żucia, ma charakter dowolny.Specjalizacja lekarska – posiadanie przez lekarza i lekarza dentysty kwalifikacji w określonej dziedzinie medycyny, uzyskane w wyniku odbycia szkolenia specjalizacyjnego oraz złożenia egzaminu państwowego.
    Jozef Mistrík (ur. 2 lutego 1921 w Španiej Dolinie, zm. 14 lipca 2000 w Bratysławie) – słowacki językoznawca, literaturoznawca, wykładowca uniwersytecki i grafolog sądowy. Zajmował się przede wszystkim stylistyką i morfologią. Audiologia – dział nauk medycznych w ramach otorynolaryngologii, nauka o odbieraniu dźwięków ze środowiska przez człowieka, tzw. słuchu, jego zaburzeniach i leczeniu.




    Warto wiedzieć że... beta

    Hermann Gutzmann (ur. 29 stycznia 1865 w Bytowie, zm. 4 listopada 1922 w Berlinie) – niemiecki lekarz, jeden z pionierów foniatrii.
    Dźwięczność (fonacja) to jedna z cech artykulacji głosek związana z pracą więzadeł głosowych. Głoski wymawiane z wymuszeniem drgań więzadeł przy produkcji dźwięku nazywane są głoskami dźwięcznymi, natomiast wymawiane bez ich drgania nazywane są głoskami bezdźwięcznymi.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Otorynolaryngologia – dziedzina medycyny zajmująca się rozpoznawaniem i leczeniem chorób ucha (z gr. oros, otos), nosa (z gr. rhinos, rynos), krtani (z gr. laryngos), gardła (z gr. pharyngos) oraz innych narządów głowy i szyi.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
    Głos ludzki – wibracje wytwarzane przez struny głosowe człowieka (dźwięki o określonej częstotliwości). Fałdy głosowe w połączeniu z m.in. zębami, językiem i ustami mogą wytworzyć szerokie spektrum dźwięków, umożliwiając całkowitą zmianę znaczenia wypowiedzi poprzez manipulację tonu lub akcentowanie pojedynczych części.

    Reklama