Floryna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Florynaimię żeńskie pochodzenia łacińskiego, pierwotnie łac. przydomek pochodzący od imienia Florus ("kwitnący") i oznaczający "pochodząca od Florusa, córka Florusa". Patronką tego imienia jest św. Floryna z Brioud (Owernia).

Eudoksjusz I, fran. Eudes I Borel de Bourgogne (ur. ok. 1058, zm. 23 marca 1103 w Tars) – książę Burgundii w latach 1078-1103. Panował po abdykacji brata, który został benedyktyńskim mnichem.O. Henryk Fros SJ (ur. 18 stycznia 1922 w Rybniku, zm. 24 kwietnia 1998 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, badacz literatury hagiograficznej, mediewista.

Floryna imieniny obchodzi 1 maja.

Znane osoby noszące imię Floryna:

  • Floryna (1083-1097), córka Odona I Burgundzkiego, żona Swena, księcia duńskiego (zm. 1097).
  • W innych językach:

  • łacina: Florina
  • język angielski: Floriny
  • język francuski: Florine
  • Męski odpowiednik: Floryn.

    Zapoznaj się również z:

    Owernia (fr. Auvergne; okcyt. Auvèrnhe, Auvèrnha) - kraina historyczna i region administracyjny w centralnej Francji. Od wschodu graniczy z regionem Rodan-Alpy, od południa z Langwedocją-Roussillon i Midi-Pyrénées, od zachodu z Limousin a od północy z Regionem Centralnym i Burgundią. W jego skład wchodzą 4 departamenty: Allier, Cantal, Górna Loara, Puy-de-Dôme. Poza Clermont-Ferrand stolicą i największym miastem regionu, ludność koncentruje się w następujących miastach: Montluçon (40,1 tys. mieszk.), Aurillac (29,4), Vichy (25,7), Moulins (21,2) i Le Puy-en-Velay (20,8).Sainte-Florine – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia, w departamencie Górna Loara. Nazwa miejscowości pochodzi od imienia św. Floryny.
  • Sainte-Florine
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Henryk Fros, Franciszek Sowa, Księga imion i świętych, t. 2, Kraków: Wydaw. WAM, 1997, ISBN 83-7097-374-4, OCLC 830087504.
    Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz (z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz) z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.




    Reklama