Florus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lucjusz Anneusz Florus (ur. ok. 70 n.e., zm. ok. 140 n.e.) – rzymski historyk piszący w czasach cesarza Hadriana.

Stoicyzm – kierunek filozoficzny zapoczątkowany w III wieku przed n.e. w Atenach przez Zenona z Kition, doprowadzony do ostatecznej formy przez Chryzypa i kontynuowany przez całą starożytność. Wywarł znaczny wpływ na rozwój chrześcijaństwa, w pewnym stopniu oddziaływał na myśl średniowieczną, odżył w nowej formie w filozofii nowożytnej, np. u Justusa Lipsiusa. Modelem człowieka był mędrzec, który żył w zgodzie z naturą, kierujący się rozumem.Historiografia (z gr. Historia + grapho – pisać) – dział piśmiennictwa obejmujący gatunki historyczne. Historiografia to inaczej określenie całokształtu pracy historyka razem z jej rezultatem, czyli produkcją dziejopisarską.

Autor zachowanego "Zarysu dziejów rzymskich" (Epitomae de Tito Livio bellorum omnium annorum septingentorum libri duo) w 2 księgach. Dla datowania Epitomy pomocna jest wzmianka we wstępie o cesarzu Trajanie oraz informacja, że od Cezara Augusta do czasów Florusa minęło niewiele mniej niż 200 lat. Głównym źródłem Florusa był Tytus Liwiusz. Salustiusz dostarczył mu natomiast materiału do opisu wojen z Jugurtą i Katyliną, a Cezar do opisu podboju Galii i wojny z Pompejuszem. Jego praca jest krótką syntezą dziejów Rzymu, od założenia miasta aż do 9 n.e., napisaną w duchu historiografii stoickiej. Florus przedstawił historię narodu rzymskiego według podziału na podstawie analogii z okresami życia człowieka - okres dzieciństwa, młodości, wieku dojrzałego i starości. Dziełko to pod względem formy stanowi przykład kwiecistego stylu retorycznego, panującego w ówczesnej literaturze rzymskiej. Mimo niewielkiej wartości historycznej książka przez długi czas była używana jako podręcznik szkolny, od starożytności aż do XVII wieku. Do naszych czasów zachowała się ponad setka rękopisów.

Publiusz Eliusz Hadrian (Publius Aelius Hadrianus; ur. 24 stycznia 76 w Itálice lub Rzymie, zm. 10 lipca 138 w Bajach) – w latach 117-138 cesarz rzymski. Po śmierci został zaliczony w poczet bogów.Aelius Spartianus według tradycji zaliczany jest do grupy 6 autorów Historia Augusta, Grupę to nazywa się Scriptores Historiae Augustae. Źródło wskazuje Aeliusa Spartianusa jako twórce biografii: Hadriana, Eliusza, Didiusza Julianusa, Sewera, Pesceniusza Sewera, Antoninusa Karakalli, Antoninusa Gatty. Wedle informacji zawartej w Historia Augusta pisarz jest autorem i innych dzieł.

Część uczonych uważa tego historyka za identycznego z Publiuszem Anniusem Florusem, literatem i poetą z otoczenia cesarza Hadriana, który napisał rozprawkę Vergilius orator an poeta. Dowiadujemy się z tego dzieła że autor pochodził z Afryki i że jako chłopiec brał udział w igrzyskach kapitolińskich za Domicjana, ale mimo zwycięstwa nie otrzymał nagrody, gdyż cesarz nie chciał się zgodzić aby ktoś z Afryki miał zdobyć wieniec potężnego Jowisza. Rozgoryczony tym poeta udał się w długą podróż i ostatecznie osiadł w Hiszpanii. Najprawdopodobniej zamieszkał w Tarragonie i utrzymywał się z nauczania literatury w szkole. Aelius Spartianus w Historii Augusta (Żywot Hadriana 16, 3) podawał, że gdy Florus napisał żartobliwy epigram do Hadriana, ten mu odpowiedział równie żartobliwym wierszem. Z bardziej udanych utworów Florusa zachowało się m.in. 26 tetrametrów i 5 heksametrów.

Heksametr daktyliczny (łac. versus hexameter dactylicus) – najstarsze znane metrum europejskiej poezji epickiej. Heksametrem napisane są dwie najstarsze greckie epopeje Iliada i Odyseja Homera. Stał się kanonicznym wierszem starożytnej epiki greckiej oraz - po zarzuceniu wiersza saturnijskiego, także łacińskiej.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Wstęp Ignacego Lewandowskiego w: Zarys dziejów rzymskich, Lucjusz Anneusz Florus, Wrocław 2006, ​ISBN 83-04-04888-4
  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN, tom 3, Warszawa 1964, str. 740
  • Mała encyklopedia kultury antycznej A-Z, Warszawa PWN 1983, str. 265, ​ISBN 83-01-03529-3
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • LacusCurtius - łacińskie i angielskie tłumaczenie
  • artykuł Jony Lenderinga na Livius.org (ang.)
  • Zarys dziejów rzymskich (pol.)
  • Dzieła Florusa w bibliotece Polona
  • Polona – polska biblioteka cyfrowa, w której udostępniane są zdigitalizowane książki, czasopisma, grafiki, mapy, muzykalia, druki ulotne oraz rękopisy pochodzące ze zbiorów Biblioteki Narodowej oraz instytucji współpracujących. Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.




    Warto wiedzieć że... beta

    Wielka Encyklopedia Powszechna PWN – polska encyklopedia powszechna wydana w latach 1962–1970 w Warszawie przez Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Wojny galijskie – seria kampanii i bitew, stoczonych w latach 58 p.n.e.-51 p.n.e. przez rzymskie legiony z plemionami celtyckimi, zamieszkującymi Galię (terytoria znajdujące się na północ i zachód od Italii i Alp, w przybliżeniu pokrywające się z dzisiejszą Francją).
    Wojna jugurtyńska zwana też wojną z Jugurtą była konfliktem Rzymu z królem Numidii Jugurtą. Toczyła się w latach 111-105 p.n.e.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Tarragona (wym. katal. [tərəˈɣonə], wym. hiszp. [taraˈɣona]; łac. Tarraco) – miasto we wschodniej Hiszpanii nad Morzem Śródziemnym, w południowej Katalonii; stolica prowincji o tej samej nazwie i comarki Tarragonès. Miasto liczy 128 152 mieszkańców. Związek miejski Tarragony jest dwudziesty pod względem wielkości w Hiszpanii i liczy 348 921 mieszkańców. W Tarragonie znajduje się duży port morski. Miasto jest siedzibą uniwersytetu (Universitat Rovira i Virgili).
    Gaius Sallustius Crispus (86 p.n.e. - 34 p.n.e.) - rzymski historyk i polityk. Urodzony w Amiternum (obecnie: San Vittorino) w kraju Sabinów (północny wschód od Rzymu), autor De coniuratione Catilinae (Spisek Katyliny), Bellum Iugurthinum (Wojna z Jugurtą), oraz Historiae (Dzieje). Dwa pierwsze dzieła dotrwały do naszych czasów w całości, ostatnie, najbardziej dojrzałe i najobszerniejsze, zachowało się fragmentarycznie.

    Reklama