Figury akrobacji lotniczej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Figury akrobacji lotniczej - zaplanowane i celowe działania pilota mające na celu wykonanie przez samolot akrobacyjny lub szybowiec akrobacyjny manewru o określonym torze i kształcie.

Ślizg na ogon to figura akrobacji lotniczej. Polega ona wykonaniu ostrego wznoszenia w pozycji pionowej, częściej zbliżonej do pionowej, i zależnej w która stronę statek powietrzny ma się "przewrócić", aż do momentu całkowitego wytracenia prędkości. Następnie płatowiec (samolot lub szybowiec) zaczyna ślizgać się w dół "po ogonie". Są możliwe dwa rodzaje ślizgu na ogon, tzw. przez "łeb" i przez "plecy". W pierwszym przypadku kąt wznoszenia jest zazwyczaj mniejszy niż 90°, co sprawi, że płatowiec ślizgając się "po ogonie", przewróci się przez łeb, bądź większy niż 90° - wówczas przewróci się przez plecy.Zawrót, zawrót Immelmanna, Immelmann, Immelman– figura akrobacji lotniczej wykonana po raz pierwszy przez niemieckiego pilota myśliwskiego z I wojny światowej, myśliwskiego asa, Maxa Immelmanna.

Następujące po sobie kolejne figury akrobacji lotniczej nazywamy wiązanką.

Figury akrobacji lotniczej są elementem akrobacji lotniczej, a ich punktowane przez sędziów wykonanie zalicza się do sportów lotniczych.

Figury akrobacji lotniczej to:

  • beczka,
  • korkociąg,
  • opadanie liściem,
  • pętla,
  • przewrót,
  • spirala,
  • ślizg na ogon,
  • wywrót,
  • zawrót,
  • zwrot bojowy,
  • świeca,
  • lot nurkowy,
  • kobra.




  • Warto wiedzieć że... beta

    Pikowanie, nurkowanie (lot nurkowy) – manewr lotniczy (lub figura akrobacji lotniczej) polegający na zdecydowanym obniżeniu nosa samolotu poniżej horyzontu, co prowadzi do szybkiego spadku wysokości lotu i równie szybkiego wzrostu prędkości. W "klasycznym" ujęciu oś podłużna maszyny jest prostopadła do ziemi. Stosowany jest w sytuacjach związanych bądź z potrzebą utraty wysokości, lub nabrania prędkości, także w czasie walki powietrznej, ale zasadniczo ogranicza się jego stosowanie do pokazów lotniczych.
    Opadanie liściem (padanie liściem) – figura akrobacji lotniczej w której samolot opada z bardzo małą prędkością postępową, ślizgając na przemian w lewo i w prawo.
    Pętla to najstarsza figura akrobacji lotniczej. Polega ona na zatoczeniu kręgu w pionie (w jednej płaszczyźnie). Sterowanie polega na użyciu jedynie drążka sterowego i sprzężonego z nim steru wysokości. Pętlę dzielimy na klasyczną i odwróconą. W pętli klasycznej głowa pilota jest skierowana do środka zataczanego okręgu, występują w niej przeciążenia dodatnie. W pętli odwróconej (inaczej plecowej) głowa pilota jest na zewnątrz zataczanego kręgu, występują w niej przeciążenia ujemne. Przeciążenie jest największe w momencie wprowadzania tej figury i jej kończenia. Pętlę może wykonać przystosowany do tego samolot, szybowiec a nawet niektóre śmigłowce.
    Spirala – figura wyższego pilotażu polegająca na ruchu samolotu po linii śrubowej ze stopniowym zmniejszaniem wysokości. Spirala wykonywana jest przy zmniejszonym ciągu lub mocy zespołu napędowego z ustalonym przechyleniem, ustaloną prędkością i przy stałym kącie obrotu toru.
    Świeca uznawana kiedyś za figurę akrobacji, jako taka nie występuje w katalogu figur akrobacji samolotowej ani szybowcowej, mianem tym określa się bardzo strome wznoszenie.
    Beczka – figura akrobacji lotniczej, w trakcie której statek powietrzny wykonuje obrót dookoła swojej osi podłużnej (biegnącej wzdłuż kadłuba).
    Ranwers (w polskim nazewnictwie przewrót, przewrót przez skrzydło) – figura akrobacji lotniczej, polegająca na wykonaniu obrotu wokół końcówki skrzydła w locie wznoszącym (pionowym) o 180°, z przejściem do lotu nurkowego i wyprowadzeniem samolotu (szybowca) do lotu poziomego.

    Reklama