Fiberoskop

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fiberoskop o niskiej rozdzielczości ukazujący fragment mechanizmu starego zegara. Można rozróżnić fragmenty obrazu przesyłane przez pojedyncze włókna (każde przesyła jeden kolor).

Fiberoskop – aparat służący do oglądania trudno dostępnych miejsc. Fiberoskop zbudowany jest z półsztywnego kabla światłowodowego oraz źródła światła. Najczęściej końcówka fiberoskopu daje możliwość kontrolowanej artykulacji w wielu płaszczyznach, co pozwala na skierowanie fiberoskopu w pożądanym kierunku.

Kolonoskopia – metoda badania dolnego odcinka przewodu pokarmowego polegająca na oglądaniu wnętrza jelita grubego. Polega ona na wprowadzeniu przez odbyt specjalnego wziernika zakończonego kamerą i przesłaniu obrazu na zewnątrz. Do tego celu służy giętki instrument zwany kolonoskopem, który jest zbudowany podobnie jak fiberoskop służący do diagnostyki górnego odcinka przewodu pokarmowego. Podczas kolonoskopii możliwe jest też pobieranie wycinków błony śluzowej jelita grubego do badań histopatologicznych, a także wykonywanie drobnych zabiegów, np. usuwanie pojedynczych polipów.Diagnostyka techniczna zajmuje się oceną stanu technicznego maszyny lub urządzenia technicznego poprzez badanie własności procesów roboczych i towarzyszących pracy maszyny, a także poprzez badanie własności wytworów maszyny.

Zastosowanie w medycynie[ | edytuj kod]

Fiberoskop umożliwia przeprowadzanie badań wnętrza organizmu po wprowadzeniu do naturalnych przewodów lub jam ciała. Aparat może być zaopatrzony w urządzenie, umożliwiające pobieranie wycinków tkanek do badania histopatologicznego, może również posiadać wewnętrzny kanał służący do odsysania i płukania badanego obszaru. W zależności od dziedziny w której są wykorzystywane fiberoskopy mogą różnić się wielkością, zakresem ruchu końcówki, liczbą kanałów operacyjnych. Istnieją też pewne różnice w ich sterowaniu. Jego stosowanie umożliwia małoinwazyjne badanie wnętrza ciała znacząco poszerzając możliwości (głównie diagnostyczne, ale także terapeutyczne) medycyny. Dzięki rozwojowi systemów optycznych fiberoskopy uzyskują coraz lepszą jakość obrazu przy ograniczonych rozmiarach instrumentu. Fiberoskopy nie są jednorazowe, natomiast po każdym użyciu są czyszczone i odkażane.

Bronchoskopia – diagnostyczne badanie endoskopowe dróg oddechowych, wykonywane za pomocą bronchoskopu, specjalnego urządzenia wprowadzonego przez nos lub usta. Zabieg najczęściej wykonuje się w celach diagnostycznych, głównie rozpoznania ewentualnego procesu nowotworowego, ale niekiedy również ze wskazań terapeutycznych (usunięcie ciała obcego, odessanie zalegającej wydzieliny). Do przeciwwskazań należą między innymi: ciężka niewydolność oddechowa i serca, ciężkie zaburzenia rytmu serca, duża niedokrwistość, zaburzenia krzepnięcia krwi. Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym. Aparat wprowadza się przez nos lub usta, stopniowo oglądając ukazujące się drogi oddechowe. W trakcie badania możliwe jest pobranie materiału do dalszej oceny (popłuczyny oskrzelowo-pęcherzykowe, wycinek do badania histopatologicznego i inne). Wśród powikłań wymienia się między innymi hipoksemię, odmę opłucnową, krwawienie z dróg oddechowych czy kaszel.

Zastosowanie[ | edytuj kod]

  • Gastroskopia
  • Kolonoskopia
  • Bronchofiberoskopia
  • diagnostyka urządzeń mechanicznych
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Youngson R., Collins; Słownik Encyklopedyczny; Medycyna, RTW, 1997 ​ISBN 83-86822-53-8




  • Reklama