Feraj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Feraj/Fery ( Φεραί, Pherae) – miasto w starożytnej Tessalii, położone niedaleko Zatoki Pagasyjskiej. Według mitologii królem Feraj był Admet, mąż Alkestis, u którego przez jakiś czas jako niewolnik służył Apollo, ukarany przez Zeusa za zabójstwo Cyklopa. Pod koniec V i w pierwszej połowie IV w. p.n.e. miastem władali tyrani, którzy dążyli do hegemonii nad całą Tessalią – Lykofron, Jazon i Aleksander z Feraj.

Jazon (Iason) z Fer (Feraj) (zm. 370 p.n.e.) – tessalski polityk wywodzący się z potężnej rodziny władającej Ferami, tyran tego bogatego miasta, które stanowiło zaplecze dla jego działalności politycznej rozpoczętej w 379 p.n.e. Syn poprzedniego tyrana Fer - Lykofrona. Został wybrany tagosem Związku Tessalskiego - było to dawne stanowisko o charakterze militarnym, które Jazon przywrócił dla własnych celów. Dążył do zjednoczenia politycznego całej Tessalii, postępując przy tym ostrożnie, gdyż zdawał sobie sprawę z konieczności porozumienia z innymi poleis krainy. Zginął w wyniku zamachu w 370 p.n.e..Tesalia (gr. Θεσσαλία - trl. Thessalía) – kraina historyczna i region administracyjny współczesnej Grecji położona nad Morzem Egejskim na południe od Macedonii.

Tyrani Feraj [ | edytuj kod]

  • Lykofron I – ?-406-395 p.n.e.-?
  • Polialkes – ? (brat lub syn Lykrofona I)
  • Jazon – ?-377-370 p.n.e. (syn Lykofrona I)
  • Polidor – 370 p.n.e. (syn Lykofrona I)
  • Polfron – 370-369/368 p.n.e. (syn Lykofrona I)
  • Aleksander z Feraj – 369/368-358 p.n.e. (syn Jazona lub Polidora)
  • Tisyfon – 358 - ok. 355 p.n.e. (prawdopodobnie syn Polialkesa, adoptowany przez Jazona)
  • Lykofron II – ok. 355-352 p.n.e. (prawdopodobnie syn Polialkesa, adoptowany przez Jazona)
  • Pitolas – ok. 355-352 p.n.e. (prawdopodobnie syn Polialkesa, adoptowany przez Jazona)
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. P. J. Rhodes: A History of the Classical Greek World, 478-323 BC. Blackwell Publishing, 2006, s. 250. ISBN 978-0-631-22564-5.
    Apollo (gr. Ἀπόλλων Apóllōn, zwany też Φοῖβος Phoibos "Jaśniejący", łac. Apollo) – w mitologii greckiej syn Zeusa i Leto. Urodził się na wyspie Delos. Był bliźniaczym bratem Artemidy. Uważany za boga piękna, światła, życia, śmierci, muzyki, wróżb, prawdy, prawa, porządku, patrona sztuki i poezji, przewodnika muz (Ἀπόλλων Μουσηγέτης Apóllōn Mousēgétēs). Przebywał na Parnasie, skąd zsyłał natchnienie.Zeus (także Dzeus, stgr. Ζεύς Zeús, nowogr. Δίας Días, łac. Iupiter, Iuppiter) – w mitologii greckiej najwyższy z bogów. Syn Kronosa i Rei. Był szóstym dzieckiem Rei i Kronosa. Brat Hestii, Demeter, Hery (również jej mąż), Posejdona i Hadesa. Władca błyskawic. Uosobienie najwyższej zasady rządzącej Wszechświatem. Władca wszystkich bogów i ludzi. Jego atrybutami były złote pioruny, orzeł i tarcza zwana egidą. Wychowały go nimfy górskie i koza Amaltea.




    Warto wiedzieć że... beta

    Tyran (gr. τύραννος tyrannos) – osoba sprawująca nieograniczoną władzę, zdobytą niezgodnie z prawem. Rządy tyrana (lub tyranów) noszą nazwę tyranii.
    Admet (stgr. Άδμητος Admitos, łac. Admetus) – w mitologii greckiej syn Feresa i Klimeny, król Feraj w Tesalii. Brał udział w wyprawie Argonautów i polowaniu na słynnego dzika kalidońskiego.
    Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną grecką tradycję opowieści o bogach i herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).

    Reklama