• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Febron

    Przeczytaj także...
    Febronia – pochodzące z łaciny imię żeńskie, przypuszczalnie wywiedzione od imienia bóstwa etruskiego Februusa. Znane w Polsce od średniowiecza, również w formie Fiebronija, Febrocha i Feberka.Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.
    Justyn Febroniusz właśc. Johann Nikolaus von Hontheim (ur. 27 stycznia 1701 w Trewirze, zm. 2 września 1790 w Montquintin) – niemiecki biskup rzymskokatolicki, historyk i twórca poglądu zwanego febronianizmem.

    Febron, Febroniuszimię męskie (łac. Febronius), pochodzące od imienia bóstwa etruskiego Februus, oznaczające "poświęcony bogu Februusowi". Znane w Polsce od średniowiecza, w formie F(i)ebron//F(i)ebroń (zdrobniale F(i)ebronek), także F(i)ebrun//F(i)ebruń oraz Świebron//Świebruń. Występuje również w staroukraińskim jako Фебрунь. Brak męskiego patrona w Kościele katolickim. Patronką tego imienia jest św. Febronia z Nisbis, zmarła w 304 roku śmiercią męczeńską.

    Febronianizm jest doktryną opracowaną przez niemieckiego prałata Nicolasa von Hontheima (1701-90), biskupa pomocniczego Trewiru, który posługiwał się pseudonimem Justinus Febronius, gdy w 1763 r. opublikował dzieło De statu Ecclesiae et legittima potestate romani pontificis ("O obecnym stanie Kościoła i o prawowitej władzy biskupa Rzymu"). Sprzyjając jedności chrześcijan, Febronius utrzymywał, że władza w Kościele należy do episkopatu. Najwyższą jej formą jest sobór, papieżowi przysługuje tylko honorowe, a nie rzeczywiste przewodnictwo w Kościele.Etruskowie (etr. Rasenna, gr. Τυρρηνοί Tyrrhenoi, łac. Etrusci lub Tusci) – lud zamieszkujący w starożytności północną Italię (Etrurię).

    W Rzymie używano zarówno imion Febronius oraz Febronia, jak i formę pochodną od Febroniusa — Febronianus (Febronian). W Polsce natomiast od imienia Febron utworzono już w średniowieczu formę naśladującą imię złożone: Fiebrosław.

    Febron imieniny obchodzi 25 czerwca.

    Znane osoby noszące to imię:

    O. Henryk Fros SJ (ur. 18 stycznia 1922 w Rybniku, zm. 24 kwietnia 1998 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, badacz literatury hagiograficznej, mediewista.Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz (z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz) z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
  • Justyn Febroniusz, właśc. Johann Nikolaus von Hontheim, biskup Trewiru, który zapoczątkował febronianizm, ruch religijny na łonie Kościoła rzymskokatolickiego.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. M. Malec (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych t. 2, Kraków 1995, ​ISBN 83-85579-68-0
    2. Henryk Fros, Franciszek Sowa, Księga imion i świętych, t. 2, Kraków: Wydaw. WAM, 1997, ISBN 83-7097-374-4, OCLC 830087504.
    Trewir (niem. Trier; fr. Trèves; luks. Tréier; łac. Augusta Treverorum) – miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, siedziba gminy związkowej Trier-Land, port nad Mozelą. Miasto uniwersyteckie.Kościół łaciński, Kościół katolicki obrządku łacińskiego, Kościół rzymskokatolicki, Kościół zachodni – największa liczebnie część Kościoła katolickiego, mająca własną, odrębną tradycję liturgiczną oraz własną i odrębną strukturę. Głową Kościoła rzymskokatolickiego jest biskup Rzymu, czyli papież. Z danych opublikowanych w Annuario Pontificio z 2010 roku wynika, że do Kościoła łacińskiego należy ok. 1 mld 130 mln ludzi czyli ok. 98,5% katolików.




    Warto wiedzieć że... beta

    Fiebrosław — imię męskie utworzone w Polsce w średniowieczu ze złożenia imienia Febron i typowego dla imion słowiańskich członu -sław.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.008 sek.