• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Faujasyt

    Przeczytaj także...
    Barwa – wrażenie psychiczne wywoływane w mózgu ludzi i zwierząt, gdy oko odbiera promieniowanie elektromagnetyczne z zakresu światła. Główny wpływ na to wrażenie ma skład widmowy promieniowania świetlnego, w drugiej kolejności ilość energii świetlnej, jednak niebagatelny udział w odbiorze danej barwy ma również obecność innych barw w polu widzenia obserwatora, oraz jego cechy osobnicze, jak zdrowie, samopoczucie, nastrój, a nawet doświadczenie i wiedza w posługiwaniu się zmysłem wzroku.Twardość – cecha ciał stałych świadcząca o odporności na działanie sił punktowych (skupionych). Efektami oddziaływania sił skupionych mogą być odkształcenia powierzchni, zgniecenie jej lub zarysowanie. Definicja twardości jest dość ogólna, stąd mnogość metod i skal pomiarowych.
    Limburgit – skała wulkaniczna magm teralitowych, z oliwinem, augitem i hornblendą jako prakryształami. Pobocznie zawiera magnetyt, ilmenit, apatyt, nefelin i sodalit. Ponadto charakteryzuje się zawartością szkliwa z potencjalnym nefelinem jako jednym ze składników. To klasyfikuje go wedle obowiązującej nomenklatury nazewnictwa skał magmowych i wulkanicznych jako hyalobazaltoid.

    Faujasytminerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Należy do grupy minerałów dość rzadkich.
    Znany jest od 1842 r. – faujasyt-Na; (a od 1998 r. – faujasyt-Ca i faujasyt-Mg).

    Nazwa minerału upamiętnia B. Faujasa de Saint Fond (1741-1819), francuskiego geologa i wulkanologa. Została nadana w 1842 r. przez francuskiego mineraloga Alexisa Damour.

    Właściwości[ | edytuj kod]

  • Wzór chemiczny: (Na2, Ca, Mg)3-4[(Si, Al)24O48] x 32 H2O
  • Układ krystalograficzny: regularny
  • Twardość: 4,5-5 w skali Mohsa
  • Gęstość: 1,92 g/cm
  • Barwa: bezbarwny, biały, jasnobrunatny
  • Rysa: biała
  • Przełam: *
  • Połysk: szklisty
  • Łupliwość: wyraźna
  • Przezroczysty, optycznie izotropowy. Odmiany nieco odwodnione okazują bardzo słabą dwójłomność.

    Dwójłomność – zdolność ośrodków optycznych do podwójnego załamywania światła (rozdwojenia promienia świetlnego). Substancje, dla których zjawisko zachodzi nazywamy substancjami dwójłomnymi.Przełam − w mineralogii, zdolność minerału do dzielenia się wzdłuż powierzchni nierównych, przypadkowych nie związanych z wewnętrzną strukturą kryształu.

    Występowanie[ | edytuj kod]

    Produkt pochodzenia procesów hydrotermalnych.

    Miejsca występowania: Niemcy - znaleziony w limburgitach w Baden.

    Zastosowanie[ | edytuj kod]

  • (nieznane mi)
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • J.Parafiniuk – Minerały systematyczny katalog 2004 – TG”Spirifer” W-wa 2005
  • http://webmineral.com/data/Faujasite-Ca.shtml
  • http://webmineral.com/data/Faujasite-Mg.shtml
  • http://webmineral.com/data/Faujasite-Na.shtml
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

    zeolit, krzemiany

    Zeolity – duża grupa minerałów glinokrzemianowych (gromada krzemianów) o różnym składzie chemicznym, właściwościach i postaci kryształów. Uwodnione glinokrzemiany sodu i wapnia, w rzadszym stopniu baru, strontu, potasu, magnezu, manganu. Grupę tę wydzielił w 1756 roku szwedzki mineralog Axel Frederik Cronstedt.Minerał (fr. minéral, od celt. mina – kopalnia) – pierwiastek lub związek chemiczny będący normalnie ciałem krystalicznym, którego struktura ukształtowała się w toku procesów geologicznych.
  • Galeria: [1]




  • Warto wiedzieć że... beta

    Połysk – wrażenie optyczne, które powstaje dzięki odbiciu i rozproszeniu światła na powierzchni ciał stałych i cieczy lub bezpośrednio nad ich powierzchnią. Zależy on od współczynnika załamania światła, absorpcji, przezroczystości i charakteru powierzchni. Również barwa i kształt powierzchni ma pewien wpływ na wizualne wrażenie połysku oraz to czy powierzchnia oświetlana jest silnym światłem ukierunkowanym czy też rozproszonym.
    Barthélemy Faujas de Saint-Fond (ur. 17 maja 1741 r. w Montélimar – zm. 18 lipca 1819 r. tamże) – geolog i wulkanolog francuski. Profesor i administrator Muzeum Histori Naturalnej w Paryżu, od 1793 r. pierwszy tytularny kierownik katedry geologii w tej instytucji. Jeden z twórców francuskiej geologii.
    Łupliwość to w mineralogii zdolność minerału do pękania i podziałów wzdłuż określonych kierunków zwanych płaszczyznami łupliwości pod wpływem uderzenia lub nacisku.
    Układ krystalograficzny – system klasyfikacji kryształów ze względu na układ wewnętrzny cząsteczek w sieci krystalicznej. Układ krystalograficzny definiuje się także jako zespół klas symetrii, których elementy powodują jednakowe ograniczenia stałych sieciowych komórki elementarnej sieci przestrzennej. System wyróżnia siedem układów, w których wyróżnia się 32 klasy krystalograficzne.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.917 sek.