Fast Ethernet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fast Ethernet, znany również jako 100Base-T – standard szybkiej sieci lokalnej o prędkości przesyłu danych – 100 Mb/s będący modyfikacją i zgodnego z nim, wcześniejszego standardu Ethernet o szybkości 10 Mb/s.

Topologia magistrali (szynowa) – jedna z topologii fizycznych sieci komputerowych charakteryzująca się tym, że wszystkie elementy sieci są podłączone do jednej magistrali (zazwyczaj jest to kabel koncentryczny). W tej topologii pracują na przykład sieci 10BASE2 czy NMEA 2000.10 Gigabit Ethernet (10GE, 10GbE lub 10 GigE) jest technologią wykorzystywaną w sieciach komputerowych określającą różne standardy transmisji ramek Ethernetowych z prędkością 10 gigabitów na sekundę (10 Gb/s). Po raz pierwszy został zdefiniowany w 2002 przez IEEE jako norma 802.3ae. W przeciwieństwie do poprzednich standardów Ethernet, 10 Gigabit Ethernet obsługuje połączenia wyłącznie w trybie pełnego dupleksu. Następstwem tego jest brak wsparcia dla protokołu CSMA/CD oraz brak możliwości stosowania koncentratorów sieciowych.

Jest to technologia bardzo podobna do 10Base-T. Zachowana bowiem została metoda zarządzania dostępem do wspólnego medium transmisyjnego – CSMA/CD, co spowodowało dość znaczne ograniczenie dopuszczalnej rozpiętości sieci przy dziesięciokrotnym zwiększeniu szybkości transmisji. Zmianie natomiast nie uległ format ramek, ich długość oraz metoda kontroli błędów. Zmieniły się jednak techniki kodowania sygnałów oraz rodzaje mediów, z którymi standard współpracuje. Jeśli chodzi o kodowanie, wyróżniono dwa jego etapy. W pierwszym kroku sygnał jest kodowany za pomocą techniki 4B5B, czyli czterobitowe ciągi z podwarstwy MAC kodowane są na pięciu bitach. W drugim etapie wykorzystuje się kodowanie linii, zależne od używanego medium, np. NRZI (ang. Nonreturn to Zero Inverted) dla 100Base-FX lub MLT-3 (ang. Multi Level-Three Levels) dla 100Base-TX. Założono jednak, że zmiany te nie mogą wykluczać możliwości współpracy obu rodzajów Ethernetu. Od urządzeń fastethernetowych wymaga się możliwości współpracy z innymi urządzeniami ethernetowymi, a do dodatkowych funkcji, w porównaniu z 10Base-T, realizowanych przez koncentrator fastethernetowy należy proces autonegocjacji (ang. Auto-Negotiation), umożliwiający automatyczne rozpoznawanie trybu pracy urządzeń podłączonych do koncentratora. Standard 100Base-T przewiduje możliwość współpracy z trzema rodzajami medium transmisyjnego.

Topologia sieci komputerowej – model układu połączeń różnych elementów (linki, węzły itd.) sieci komputerowej. Określenie topologia sieci może odnosić się do konstrukcji fizycznej albo logicznej sieci.Lokalna sieć komputerowa, LAN (od ang. local area network) – sieć komputerowa łącząca komputery na określonym obszarze (blok, szkoła, laboratorium, biuro). Sieć LAN może być wydzielona zarówno fizycznie, jak i logicznie w ramach innej sieci. Główne różnice LAN, w porównaniu z WAN, to wyższy wskaźnik transferu danych i mniejszy obszar geograficzny.

Poszczególne wersje Fast Ethernetu to:

  • system 100Base-TX używający dwóch par skrętek kategorii 5 (najbardziej popularny),
  • system 100Base-T4 wykorzystujący cztery pary skrętek kategorii 3, 4 lub 5,
  • system 100BASE-T2 w założeniach miał wykorzystywać dwie pary skrętek kategorii 3,
  • system 100Base-FX opierający się na włóknach światłowodowych.
  • Geneza[ | edytuj kod]

    Wraz z rozwojem systemów komunikacji czasu rzeczywistego i pojawieniem się różnorodnych, coraz to lepszych aplikacji multimedialnych rosło zapotrzebowanie na zwiększenie przepustowości w sieciach lokalnych. Stosowane do tej pory standardy 10 megabitowego Ethernetu (IEEE 802.3), czy token ringu (IEEE 802.5) stawały się niewystarczające. Ważnym kryterium, którym kierowano się przy projektowaniu ówczesnych systemów sieci lokalnych, było zapewnienie możliwości funkcjonowania ogromnej liczby stacji końcowych połączonych skrętką (10Base-T i częściowo sieci typu token ring). W następnych latach dobrze opanowana technologia ethernetowa sprawiła, że podjęto się modyfikacji tego standardu w taki sposób, aby stało się możliwe wykorzystanie go do przesyłania informacji z większymi szybkościami. W ten sposób opracowano dwa standardy wykorzystujące częściowo lub w pełni idee Ethernetu:

    Światłowód – przezroczysta struktura (włóknista, warstwowa lub paskowa), w której odbywa się propagacja światła.MLT-3 (ang. Multi-Level Transmit) - w telekomunikacji system kodowania danych cyfrowych w medium transmisyjnym używający do kodowania informacji 3 poziomów sygnału w medium.
  • standard IEEE 802.12 (wersja komercyjna – 100VG-AnyLAN), który może być zaimplementowany w dotychczasowej infrastrukturze (okablowaniu) sieci lokalnej,
  • standard Fast Ethernet oparty na rozwiązaniu IEEE 802.3.
  • Fast Ethernet został opracowany przez firmy: Grand Junction Networks, 3Com, SynOptics, Intel i kilku innych producentów sprzętu i oprogramowania komputerowego. Standard rozwijany jest przez Komitet 3 IEEE 802, który w połowie czerwca 1995 roku zatwierdził rozszerzenie standardu 802.3 pod nazwą IEEE 802.3u. Został on również zaakceptowany przez ISO jako ISO 8802.3u.

    Bod (ang. Baud) – w telekomunikacji i elektronice miara określająca prędkość transmisji sygnału (liczbę zmian medium transmisyjnego na sekundę) w zmodulowanym sygnale. Nazwa pochodzi od nazwiska Émile Baudot - twórcy telegraficznego kodu Baudot.100BASE-T4 to jeden ze standardów FastEthernetu wykorzystujący do transmisji wszystkie 4 pary przewodów miedzianych skrętki. Do transmisji wymagana jest co najmniej skrętka Cat 3 lub lepsza. Kabel zakończony jest złączem RJ-45. Zastosowanie tych mediów podyktowane jest powszechnością i łatwością instalacji. Do kodowania sygnałów zastosowano algorytm 8B/6T, który został zaprojektowany w celu umożliwienia wykorzystania skrętki Cat 3 do transmisji z prędkością 100Mb/s. Kodowanie 8B/6T polega na zamianie sekwencji 8 znaków dwustanowych na 6 bitów trójstanowych.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    100BASE-FX jest jednym ze standardów sieci FastEthernet wykorzystującego jedną parę włókien światłowodu wielomodowego zapewniającego transmisję danych z szybkością 100Mb/s. 100BASE-FX korzysta ze standardów 100BASE-T oraz 100BASE-X.
    4B5B – w telekomunikacji system kodowania danych cyfrowych. W 4B5B grupa czterech bitów jest zamieniana na 5 bitów tak, by w wyjściowym ciągu 5 bitów bit o wartości 1 występował przynajmniej dwa razy.
    Topologia gwiazdy (ang. star network) – sposób połączenia komputerów w sieci komputerowej, charakteryzujący się tym, że kable sieciowe połączone są w jednym wspólnym punkcie, w którym znajduje się koncentrator lub przełącznik.
    Regenerator, wzmacniak, wtórnik, powtarzacz (ang. repeater) to urządzenie stosowane w telekomunikacji do regeneracji sygnału.
    Token ring – metoda tworzenia sieci LAN opracowana przez firmę IBM w latach 70., dziś wypierana przez technologię Ethernetu. Szybkość przesyłania informacji w sieciach Token Ring wynosi 4 lub 16 Mb/s.
    10BASE-T (10Base-T) – standard Ethernetowy, wprowadzony w 1990 roku, który pozwala urządzeniom sieciowym na komunikację z wykorzystaniem skrętki. Standard obejmuje specyfikację przewodów oraz modulacji sygnału nośnego. Przewidywana przez niego prędkość to 10 Mb/s.
    Sieć komputerowa (w skrócie: sieć) – zbiór komputerów i innych urządzeń połączonych ze sobą kanałami komunikacyjnymi. Sieć komputerowa umożliwia wzajemne przekazywanie informacji oraz udostępnianie zasobów własnych między podłączonymi do niej urządzeniami, tzw. "punktami sieci".

    Reklama