Face the Music

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
.mw-parser-output table.album-studyjny td.naglowek{background:lightsteelblue!important}.mw-parser-output table.album-bootleg td.naglowek{background:lightblue!important}.mw-parser-output table.album-ep td.naglowek{background:lightsalmon!important}.mw-parser-output table.album-koncert td.naglowek,.mw-parser-output table.album-koncertowy td.naglowek,.mw-parser-output table.album-live td.naglowek{background:burlywood!important}.mw-parser-output table.album-soundtrack td.naglowek{background:gainsboro!important}.mw-parser-output table.album-demo td.naglowek,.mw-parser-output table.album-nielegal td.naglowek,.mw-parser-output table.album-mixtape td.naglowek{background:peachpuff!important}.mw-parser-output table.album-tribute td.naglowek,.mw-parser-output table.album-cover td.naglowek{background:thistle!important}.mw-parser-output table.album-kompilacja td.naglowek,.mw-parser-output table.album-split td.naglowek,.mw-parser-output table.album-remix td.naglowek{background:darkseagreen!important}.mw-parser-output table.album-wideo td.naglowek{background:lightskyblue!important}.mw-parser-output table.album-box td.naglowek{background:lightgray!important}

Face the Music – piąty album brytyjskiego zespołu Electric Light Orchestra, wydany w październiku 1975 r. Jest to pierwszy album grupy nagrany w Musicland Studios w Monachium.

Bill Hunt (ur. 28 sierpnia 1929 w Te Kuiti) – nowozelandzki narciarz alpejski, dwukrotny olimpijczyk, sześciokrotny mistrz kraju.Richard Tandy (ur. 26 marca 1948 w Birmingham w Anglii) - brytyjski keyboardzista rockowy, basista gitarzysta i wokalista, najbardziej znany ze współpracy z zespołem Electric Light Orchestra.

Spis utworów[ | edytuj kod]

Strona I[ | edytuj kod]

Strona II[ | edytuj kod]

Autorem wszystkich piosenek jest Jeff Lynne.

Skrzypce – muzyczny instrument strunowy z grupy smyczkowych. Obecnie skrzypce są najmniejszym instrumentem z tej grupy, zarazem charakteryzują się najwyższym strojem.Gitara basowa − instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na podstrunnicy (gryfie); stosuje się także gitary basowe bezprogowe (fretles, z ang. fretless). Gitara basowa — podobnie jak kontrabas — transponuje o oktawę w dół. Tradycyjne gitary basowe mają cztery struny E1, A1, D, G, czyli wydają dźwięki odpowiednio: 41,2 Hz, 55 Hz, 73,4 Hz i 98 Hz. Łączna skala gitary basowej obejmuje dźwięki (w brzmieniu) od E1 do g, jest więc identyczna ze skalą kontrabasu 4-strunowego. Oprócz tradycyjnego stroju EADG, głównie w muzyce cięższej stosuje się strój obniżony, gdzie o ton niżej stroi się całą gitarę (DGCF) lub tylko najniższą strunę (DADG). Oprócz czterostrunowych, istnieją także modele pięciostrunowe (z dodatkową dolną struną H2 lub C1) (jak kontrabas 5-strunowy, orkiestrowy), sześciostrunowe (jak pięciostrunowy plus górna struna C), ośmiostrunowe (gdzie dla każdej struny, takiej jak w gitarze czterostrunowej jest dodana druga strojona o oktawę wyżej) oraz dwunastostrunowe, spokrewnione z Chapman stickami. Firma Modulus wyprodukowała w latach 80 XX w. osiemnastostrunową gitarę basową (jej szyjka ma 6 cali szerokości). Osoba grająca na gitarze basowej to basista. Gitara basowa zazwyczaj należy do sekcji rytmicznej zespołu muzycznego w muzyce rozrywkowej, jednak obecnie jest często wykorzystywana jako instrument solowy.

Bonusowe utwory reedycji z 2006 r.[ | edytuj kod]

Twórcy[ | edytuj kod]

  • Jeff Lynneśpiew, gitara, instrumenty klawiszowe
  • Bev Bevaninstrumenty perkusyjne, śpiew
  • Richard Tandyinstrumenty klawiszowe
  • Kelly Groucuttśpiew, gitara basowa
  • Mik Kaminskiskrzypce
  • Hugh McDowell – wiolonczela
  • Melvyn Gale – wiolonczela
  • Aranżacja orkiestry i chóru:  Jeff Lynne, Richard Tandy i Louis Clark
  • Orkiestra dyrygowana przez Louisa Clarka
  • Ellie Greenwich, Susan Collins, Nancy O'Neill, Margaret Raymond – śpiew
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Okładka
  • Instrument perkusyjny – instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku jest drganie całości lub części instrumentu, które jest wywoływane uderzeniem odpowiedniej części instrumentu pałką, szczotką lub dłonią lub też potrząsaniem całym instrumentem.Electric Light Orchestra – brytyjska grupa rockowa działająca w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku. Muzyka zespołu była różnorodna stylistycznie i podlegała zmianom zależnym od panującej aktualnie mody: poczynając od rocka progresywnego, poprzez wyraźne wpływy disco w środkowym etapie, aż po synth pop w ostatnim okresie działalności. W krajach anglosaskich nurt ten określa się mianem "mainstream rock". Była bogata brzmieniowo i wykorzystywała szerokie i nietypowe dla rocka instrumentarium, między innymi instrumenty smyczkowe jako wiodące. W latach siedemdziesiątych zespół zaliczany był do czołowych grup rockowych i zdobył olbrzymią popularność. Rozpadł się, gdy jego lider Jeff Lynne postanowił poświęcić się działalności producenckiej i promocyjnej.




    Warto wiedzieć że... beta

    Mik Kaminski (właśc. Michael Kaminski; ur. 2 września 1951 w Harrogate, North Yorkshire) – angielski muzyk grający na skrzypcach i instrumentach klawiszowych. Najbardziej znany jest z występów w zespole rockowym Electric Light Orchestra w latach 1973-1979.
    Instrumenty klawiszowe – instrumenty muzyczne pochodzące z różnych grup: strunowych, dętych, samobrzmiących, elektrycznych i elektronicznych mających jedną wspólną cechę posiadania klawiatury (zazwyczaj w stroju równomiernie temperowanym).
    Gitara – instrument muzyczny z grupy strunowych szarpanych z pudłem rezonansowym, gryfem i progami na podstrunnicy. Przeważnie ma sześć strun, lecz można spotkać również gitary z czterema, pięcioma, siedmioma, ośmioma, dziesięcioma oraz dwunastoma strunami. Instrument ten odgrywa ważną rolę w muzyce bluesowej, country, flamenco, rockowej oraz w wielu formach popu.

    Reklama