FAT16

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

FAT16 – odmiana systemu plików FAT, która posługuje się 16-bitowym adresowaniem przy dostępie do plików. Stworzony do obsługi pierwszych dysków twardych, gdyż jego poprzednik FAT12 był niewystarczający.

Klaster dyskowy (ang. disk cluster) - w systemie plików podstawowa jednostka przechowywania danych, składająca się z jednego lub kilku sektorów nośnika danych. Obszar jednego klastra można wypełnić danymi należącymi tylko do jednego pliku.Gigabajt (10, skrót GB) lub Gibibajt (2, skrót GiB) – jednostka używana w informatyce oznaczająca miliard (a w praktyce częściej 1.073.741.824 ~ 1.000.000.000 = 10) bajtów.

Pierwsze komputery klasy PC pracujące pod kontrolą systemu DOS miały architekturę 16-bitową. Oznaczało to, że optymalnie mogły obsługiwać system plików ograniczony do 65536 (2) klastrów, lecz z powodu zarezerwowania niektórych wartości w praktyce dostępne są tylko 65524 klastry. Klastry były rozmiarowo równe fizycznym sektorom dysku twardego (512 bajtom), co ograniczało pojemność do 32 MB, dlatego większy dysk twardy trzeba było dzielić na partycje. Ponieważ liczba partycji na dysku jest ograniczona, postanowiono zwiększyć rozmiar jednostek alokacji. Jednakże, gdy wielkość dysków doszła do 2 gigabajtów, jednostki alokacji osiągnęły maksymalny rozmiar 32 kilobajtów (w przypadku systemów Windows NT można było tworzyć klastry 64 kB, więc partycje mogły mieć maksymalny rozmiar 4 GB, ale niewiele systemów operacyjnych mogło obsługiwać taką konfigurację). Tak duża wielkość klastra, przy niewielkich rozmiarach plików w tamtych czasach, powodowała duże marnotrawstwo przestrzeni dyskowej (nawet najmniejszy plik zajmował 32 kilobajty). Drugim mankamentem systemu plików FAT16 było ograniczenie wielkości pliku do 2 GB. Wymienione cechy spowodowały konieczność stworzenia następcy – systemu FAT32. Inną cechą systemu FAT16 jest nierozróżnianie wielkości liter w nazwach plików, oraz ograniczenie długości nazw plików do 12 znaków – tzw. format 8.3, czyli 8 znaków nazwy, kropka, 3 znaki rozszerzenia.

SD (ang. Secure Digital) – jeden ze standardów kart pamięci opracowany przez firmy Panasonic, SanDisk i Toshiba w 2000 roku. Karty SD charakteryzują się niewielkimi wymiarami (24 × 32 × 2,1 mm) i masą (ok. 2 gramów). Poza grubością, ich wymiary są identyczne jak kart MMC.System plików – metoda przechowywania plików, zarządzania plikami, informacjami o tych plikach, tak by dostęp do plików i danych w nich zgromadzonych był łatwy dla użytkownika systemu; także: wolumin.

FAT16 jest stosowany w systemach operacyjnych Microsoftu od MS-DOS 3.0 do Windows 95. W Windows 95 OSR2 wprowadzono po raz pierwszy FAT32, który wraz z NTFS jest stosowany w najnowszych systemach tej firmy. System FAT16 jest nadal często stosowany na mediach o niewielkiej pojemności, np. w pierwszych generacjach kart pamięci flash np. kartach SD o pojemności 2 GB, a w niektórych przypadkach nawet 4 GB.

Pamięć flash (ang. flash memory) – rodzaj pamięci EEPROM, pozwalającej na zapisywanie lub kasowanie wielu komórek pamięci podczas jednej operacji programowania. Jest to pamięć trwała (nieulotna) – po odłączeniu zasilania nie traci zapisanych w niej danych.System (stgr. σύστημα systema – rzecz złożona) – obiekt fizyczny lub abstrakcyjny, w którym można wyodrębnić zespół lub zespoły elementów wzajemnie powiązanych w układy, realizujących jako całość funkcję nadrzędną lub zbiór takich funkcji (funkcjonalność). Z uwagi na fakt, że wyodrębnienie wszystkich elementów przynależących do systemu bywa w praktyce niekiedy bardzo trudne, dlatego do badania systemów wykorzystuje się ich uproszczone modele. Elementy przynależące do jednego systemu nie mogą jednak stanowić jednocześnie elementów przynależnych do innego systemu.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • File Allocation Table
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. FAT16 vs. FAT32 (ang.). Mictrosoft Technet. [dostęp 2012-12-04].
    DOS (ang. Disk Operating System) – pierwszy przenośny (Disk) system operacyjny OS komputerów PC i mikrokomputerów lat 80. rezydujący nad BIOS-em, zawierający m.in. rozszerzenia programowe procedur sprzętowych BIOSu i interpreter komend. DOS zawiera niektóre doświadczenia systemu klasy CP/M.Microsoft Windows 95 (nazwa kodowa Windows 4.0 i Chicago) – system operacyjny wyprodukowany przez Microsoft Corporation, którego oficjalna premiera miała miejsce 24 sierpnia 1995. Swą nazwę zawdzięcza systemowi okien (ang. windows), które są głównym elementem graficznego interfejsu użytkownika tego systemu operacyjnego.




    Warto wiedzieć że... beta

    Partycja – logiczny, wydzielony obszar dysku twardego, który może być sformatowany przez system operacyjny w odpowiednim systemie plików. Niekiedy określenie partycja odnosi się do wydzielonego zasobu innego niż dysk twardy, np. partycja jako wydzielony logiczny komputer (PR/SM) lub partycjonowanie przełączników Fiber Channel lub ESCON Director.
    FAT12 — pierwsza szeroko stosowana wersja systemu plików FAT, opracowana przez firmę Microsoft. Wprowadzona dla SDD, czyli stacji dyskietek w systemie operacyjnym DOS, posiada 12-bitowe kodowanie numeru jednostki alokacji. Ze względu na prawa patentowe i praktyczny monopol firmy Microsoft, używany głównie w systemach operacyjnych tej firmy.
    MS-DOS (ang. Microsoft Disk Operating System) to system operacyjny stworzony przez firmę Microsoft na podstawie nabytego przez nią kodu źródłowego systemu QDOS (ang. Quick and Dirty Operating System - napisany szybko i na brudno system operacyjny) stworzonego przez Seattle Computers. Jest to wersja systemu operacyjnego DOS przeznaczona dla komputerów IBM-PC.
    NTFS (ang. New Technology File System) – standardowy system plików systemu Windows NT i jego następców (Windows 2000, Windows XP, Windows Server 2003, Windows Vista, Windows Server 2008, Windows 7 i Windows 8).
    Bit (w ang. kawałek, skrót od binary digit, czyli cyfra dwójkowa) – najmniejsza ilość informacji potrzebna do określenia, który z dwóch równie prawdopodobnych stanów przyjął układ. Jednostka logiczna.
    Dysk twardy, napęd dysku twardego (ang. hard disk drive) – rodzaj pamięci masowej, wykorzystujący nośnik magnetyczny do przechowywania danych. Nazwa "dysk twardy" wynika z zastosowania twardego materiału jako podłoża dla właściwego nośnika, w odróżnieniu od dyskietek (ang. floppy disk, czyli miękki dysk), w których nośnik magnetyczny naniesiono na podłoże elastyczne.
    Bajt (dop. bajtu lub bajta) – najmniejsza adresowalna jednostka informacji pamięci komputerowej, składająca się z bitów.

    Reklama