Explorer 3

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Explorer 3amerykański satelita naukowy z serii Explorer. Kontynuował badania pasów Van Allena rozpoczęte przez Explorera 1.

"Herz" - trzeci singel z albumu Ich und meine Maske. Premiera odbyła się 3 października 2008. Tematyką utworów są losy różnych ludzi, którzy powinni w swoich działaniach słuchać swojego serca. Singel został wyprodukowany przez Paul NZA oraz Marek Pompetzki.Polskie Towarzystwo Astronautyczne – organizacja założona w 1954 roku (formalnie zarejestrowana dwa lata później). Skupia osoby zawodowo zajmujące się astronautyką, jak i miłośników tej dziedziny. W latach 1958-2002 wydawało czasopismo „Astronautyka” oraz od 1967 kwartalnik „Postępy Astronautyki” z przerwą w 1990 roku. Siedziba stowarzyszenia mieści się w Warszawie, prezesem jest Maciej Mroczkowski.

Explorer 3 był podobny, pod względem konstrukcji i powierzonych zadań, do Explorera 1. Miał być stabilizowany obrotowo, ale wkrótce po starcie stwierdzono koziołkowanie z okresem siedmiu sekund. Obracał się wzdłuż własnej długiej osi z prędkością 750 obrotów na minutę. Dane były rejestrowane na taśmie magnetycznej. Z rejestratora przesyłano je na Ziemię drogą radiową. Służyły temu dwa nadajniki: 60 mW nadajnik na częstotliwości 108,03 MHz i nadajnik o mocy 10 mW na częstotliwości 108 MHz. Statek posiadał dwie anteny, które rozkładały się, i były utrzymywane w takiej pozycji pod wpływem ruchu obrotowego satelity.

Pas Van Allena (pas radiacyjny) – obszar intensywnego promieniowania korpuskularnego, otaczającego Ziemię. Składa się z naładowanych cząstek o wielkiej energii – głównie elektronów i protonów – schwytanych w pułapkę przez ziemskie pole magnetyczne, w którym poruszają się one po trajektoriach zbliżonych do helis, których osie są równoległe do linii pola magnetycznego łączących obydwa ziemskie bieguny magnetyczne. Cząstki te mogą powodować uszkodzenia elektronicznych komponentów satelity przebywającego przez dłuższy czas w strefie oddziaływania pasów Van Allena.Promieniowanie kosmiczne – promieniowanie złożone, zarówno korpuskularne jak i elektromagnetyczne, docierające do Ziemi z otaczającej ją przestrzeni kosmicznej. Korpuskularna część promieniowania składa się głównie z protonów (90% cząstek), cząstek alfa (9%), elektronów (ok 1%) i nielicznych cięższych jąder. Promieniowanie docierające bezpośrednio z przestrzeni kosmicznej nazywamy promieniowaniem kosmicznym pierwotnym. Cząstki docierające do Ziemi w wyniku reakcji promieniowania kosmicznego pierwotnego z jądrami atomów gazów atmosferycznych, to promieniowanie wtórne.

Przedział z instrumentami był pomalowany na przemian białą i ciemnozieloną farbą. Dzięki temu w pasywny sposób utrzymywano odpowiednią temperaturę wewnątrz pojazdu. Proporcje powierzchni pasów jasnych i ciemnych ustalono na podstawie docelowej orbity i panujących tam warunków.

Licznik Geigera (licznik Geigera-Müllera) – urządzenie opracowane przez Hansa Geigera wraz z Walterem Müllerem w 1928 roku, służące do detekcji promieniowania jądrowego.Sputnik 1 (ros. „towarzysz podróży”) – pierwszy sztuczny satelita Ziemi. Wystrzelony przez ZSRR 4 października 1957 roku. Wraz z 3 innymi satelitami serii Sputnik, był radzieckim wkładem w Międzynarodowy Rok Geofizyki. Wyniesienie Sputnika 1 na orbitę stało się początkiem wyścigu kosmicznego między ZSRR a USA. Obserwacje wizualne i radiowe Sputnika były prowadzone na całym świecie.

Zasilanie w prąd elektryczny zapewniały baterie niklowo-kadmowe. Stanowiły około 40% masy całego Explorera 3. Zapas energii wystarczyć miał na 31 dni pracy nadajnika dużej mocy i 105 dni nadajnika małej mocy. Ostatecznie przesyłał dane przez 44 dni. Nadajniki zamilkły 17 maja, a misję zakończono 27 czerwca 1958.

Program Explorer – program różnorakich amerykańskich satelitów prowadzących pomiary różnych rodzajów promieniowania i pól magnetycznych. Rejestrowały mikrometeoroidy. Wykonały badania geodezyjne atmosfery Ziemi oraz obserwacje radioastronomiczne.Detektor - urządzenie służące do wykrywania (detekcji) i ewentualnie rejestracji . Detekcji podlegać mogą różne obiekty, zjawiska i parametry fizyczne Detektory stosuje się wówczas, gdy badany sygnał nie możne być zarejestrowany bezpośrednio zmysłami człowieka lub wówczas, gdy działa jako element urządzenia automatycznie reagującego na nadejście sygnału oraz wtedy, gdy pożądana jest bezobsługowa rejestracja sygnałów. Detektor zamienia wykrywany sygnał na formę możliwą do obserwacji lub rejestracji.

Ładunek naukowy stanowił: licznik promieniowania kosmicznego i detektor mikrometeorytów.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Sputnik 1
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Encyclopedia Astronautica (ang.)
  • Jonathan's Space Home Page (ang.)
  • NSSDC Master Catalog (ang.)
  • Space 40 (cz.)
  • Michael D' Antonio: Wyścig na orbitę. Prószyński i S-ka, 2012. ISBN 978-83-7839-025-1. (pol.)
  • „Biuletyn Informacyjny PTA - Kwartalnik Popularno-Naukowy”. 3, 1958-12-31. Polskie Towarzystwo Astronautyczne. 
  • Meteoryt – pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni. Badaniem meteorytów i wszystkich aspektów z nimi związanych zajmuje się meteorytyka.




    Reklama