Kino eksploatacji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Exploitation)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Film eksploatacji

Kino eksploatacji (ang. Exploitation film) – przeważnie niskobudżetowe, amatorskie filmy kręcone przez pasjonatów lub początkujących artystów na tematy uznawane za prymitywne, wulgarne i niemoralne, czyli seks, zboczenia, przemoc, krew, okrucieństwo, wynaturzenia. Jednak także w tym gatunku pojawiały się pozycje uznane przez krytykę, czy takie które uzyskały status filmów kultowych.

Film motocyklowy (ang. biker movie) – to podgatunek kina eksploatacji, który został stworzony w okresie 1965-66 przez dwóch niezależnych twórców filmowych: Rogera Cormana i Russa Meyera. Film motocyklowy powstał w wyniku eksploatacji sensacyjnych nagłówków amerykańskich gazet, które epatowały niezweryfikowanymi lub zwyczajnie fikcyjnymi historiami, których przedmiotem były kluby motocyklowe tj. Hells Angels, Outlaws czy Gypsy Jokers.Blaxploitation (kontaminacja ang. słów black i exploitation) – gatunek filmowy, stworzony we wczesnych latach siedemdziesiątych XX wieku w obrębie kina afroamerykańskiego. Był to okres powstawania wielu filmów o wyzysku, przeznaczonych dla publiczności afrykańskiego pochodzenia zamieszkałej w miastach. W filmach tych zatrudniano czarnoskórych aktorów i wykorzystywano muzykę soul i funk.

Kino eksploatacji ma swoje początki w amerykańskim kinie samochodowym lat 50. XX wieku. Filmy tego typu często nawiązują do bieżących wydarzeń, dla przykładu filmy z lat 60. XX odwoływały się do wojny nuklearnej Stanów Zjednoczonych z ZSRR.

Podgatunki[ | edytuj kod]

  • nazi exploitation – główna oś to naziści, wykorzystujący więźniów obozów koncentracyjnych
  • sexploitation (miękkie porno)
  • Kino kanibalistyczne
  • zombie
  • splatter films (krwawe horrory)
  • blaxploitation
  • slasher movie (psychopatyczni mordercy)
  • Rape and revenge
  • Ozploitation
  • film motocyklowy
  • Kino kanibalistyczne – podgatunek filmów exploitation. Większość produkcji tego typu zostało stworzonych we Włoszech, w latach 70. i 80. XX wieku. Filmy z kina kanibalistycznego zawierają w sobie elementy gore i skupiają się na ukazywaniu prymitywnych plemion kanibali, mieszkających w lasach deszczowych Azji i południowej Ameryki. W produkcjach z tego podgatunku występuje wiele realistycznych scen przemocy, tortur, gwałtów, kastracji lub przemocy zwierzęcej. W latach 1977-1981 panował boom na kino kanibalistyczne.Rape and revenge (Gwałt i zemsta) − podgatunek kina eksploatacji. Większość filmów rape/revenge posiada trójaktową strukturę:


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Grindhouse to dylogia filmowa składająca się z dwóch segmentów: Death Proof w reżyserii Quentina Tarantino oraz Planet Terror Roberta Rodrigueza. Podczas kinowych seansów w Stanach Zjednoczonych wyświetlano fikcyjne trailery filmów, wyreżyserowane przez Eli Rotha, Roba Zombie i Edgara Wright.
    Zombie (żywy trup, umarlak) – fikcyjna nieumarła istota popularna szczególnie w horrorach. Słowo zombie pochodzi prawdopodobnie od afrykańskiego zumbi (fetysz w języku kikongo) lub od nzambi (bóg w języku kimbundu), w Polsce przejęte zostało ono z języka angielskiego; spotkać można się także ze spolszczoną formą zombi. Termin ten rozpowszechnił William Seabrook pod koniec lat 20. XX wieku w swojej książce The Magic Island.
    Slasher (ang. slash – ciąć) – rodzaj horroru filmowego o charakterystycznej fabule, w której liczba bohaterów zmniejsza się w „dziwnych” okolicznościach. Slashery spotykały się z ogromną aprobatą szczególnie w latach 70. i 80. XX wieku. Obecnie, pomimo dalszej popularności, powstaje ich coraz mniej. Slasher to także gatunek gry komputerowej.
    Russell Albion "Russ" Meyer (ur. 21 marca 1922 r. w San Leandro, Kalifornia, zm. 18 września 2004 r.) - amerykański reżyser filmowy.
    Kino samochodowe (drive-in) – miejsce stanowiące połączenie kina z parkingiem, przeznaczone do oglądania filmów bezpośrednio z samochodów. Pomysł ten opatentował Richard Hollingshead Jr. w 1933.
    Gore (ang. rozlana krew, zakrzepła krew) – rodzaj dreszczowca, horroru filmowego, charakteryzujący się dużą ilością brutalności, scen z krwią i wnętrznościami oraz (często, choć nie zawsze) ponurym klimatem. Częstym elementem filmów gore mogą być dewiacje seksualne, tortury i eksperymenty. Pierwsze filmy z tego podgatunku zaczęły powstawać w pierwszej połowie lat 60. XX wieku, jednak już wcześniej pojawiały się obrazy z pojedynczymi, bardziej krwawymi scenami. Przez wielu za pierwszy film gore uważany jest Blood Feast z 1963.
    Film – utwór audiowizualny, składający się ze scen, które z kolei składają się z jednego lub więcej (do kilkudziesięciu) ujęć. Pierwotnie filmy wyświetlano w kinach, współcześnie również w telewizji i za pomocą innych urządzeń, takich jak magnetowidy, odtwarzacz DVD, Blu-ray i komputery.

    Reklama