Exeter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Położenie dystryktu w hrabstwie Devon

Exeter (wym. /ˈɛksɪtə/) – miasto i dystrykt w Wielkiej Brytanii, ośrodek administracyjny hrabstwa Devon, port nad rzeką Exe, w pobliżu jej ujścia do kanału La Manche. W 2001 roku miasto liczyło 106 772 mieszkańców. W 2011 roku dystrykt liczył 117 773 mieszkańców. W mieście znajduje się główny kampus i siedziba Uniwersytetu w Exeter.

Funt szterling (ang. pound sterling, £), nieoficjalna nazwa funt brytyjski, symbol międzynarodowy GBP – oficjalna jednostka monetarna w Wielkiej Brytanii.Paignton (IPA /ˈpeɪntən/) - miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii w hrabstwie Devon, położone nad zatoką Lyme Bay Wraz z Brixham i Torquay tworzą konurbację Torbay, oficjalnie uznaną w 1998 r. i funkcjonującą na zasadzie gminy miejskiej.

Położenie[ | edytuj kod]

Miasto położone jest w południowo-zachodniej Anglii, we wschodniej części hrabstwa Devon, nad rzeką Exe, która bezpośrednio na południe od Exeteru ma swoje estuarium. Od wybrzeża kanału La Manche miasto oddalone jest o 16 km. W przeszłości rzeka była żeglowna od morza do centrum miasta, utraciła ją jednak na skutek wybudowania w jej dolnym biegu jazów. Żeglugę mniejszych jednostek umożliwia biegnący wzdłuż rzeki kanał Exeter Ship Canal.

Sztuka romańska (styl romański, romanizm, romańszczyzna) – styl w sztukach plastycznych XI-XIII wieku, ukształtowany w Europie zachodniej (na zachód od Renu), na terenach zajmowanych obecnie przez dzisiejsze północne Włochy, Francję i zachodnie Niemcy. Wkrótce zasięgiem nowego stylu objęte zostały kolejne tereny Europy i wraz z prowadzonymi wyprawami krzyżowymi przeniknął na Bliski Wschód. Czas trwania sztuki romańskiej był niejednolity; występowały także różnice w stylu między poszczególnymi regionami. Sztuka ta wyrosła na bazie antyku oraz doświadczeń sztuki karolińskiej i ottońskiej, także bizantyńskiej. Romanizm związany był przede wszystkim z Kościołem i stąd obecny był przede wszystkim w sztuce sakralnej.Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.

Lewobrzeżna (wschodnia) część miasta zlokalizowana jest na wzgórzach o wysokości do 70 m n.p.m., a na północy przekraczających 150 m n.p.m. Część prawobrzeżna (zachodnia) w znacznej mierze położona jest na równinie aluwialnej (ok. 10 m n.p.m.).

Na zachód od miasta znajduje się park narodowy Dartmoor.

Demografia[ | edytuj kod]

W 2011 roku miasto liczyło 117 773 mieszkańców.

Jaz – budowla hydrotechniczna wybudowana w poprzek rzeki lub kanału piętrząca wodę, w celu utrzymania stałego poziomu rzeki dla celów żeglugowych lub (w ograniczonym zakresie) zabezpieczenia przed powodzią, zaopatrywania w wodę oraz do celów energetycznych. Równolegle do jazu czasami buduje się też śluzy umożliwiające żeglugę poniżej jazu i przepławki dla ryb.Paddington (London Paddington) – dworzec kolejowy w centralnym Londynie, na terenie gminy City of Westminster, w dzielnicy Paddington. Jest to jedna z głównych stacji kolejowych stolicy, pełniąca funkcję stacji krańcowej dla połączeń kolejowych do południowo-zachodniej Anglii i południowej Walii. W 2019/2020 roku była to szósta pod względem ruchu pasażerskiego stacja w kraju, z roczną liczbą pasażerów szacowaną na blisko 45 mln.

    Liczba ludności Exeteru w latach 1801-2011
    Źródło: GB Historical GIS / University of Portsmouth

Poniżej przedstawiona jest struktura etniczna, wyznaniowa i językowa miasta (dane ze spisu powszechnego w 2011 roku).

Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




Warto wiedzieć że... beta

Devon and Cornwall Police – brytyjska formacja policyjna, pełniąca funkcję policji terytorialnej na obszarze hrabstw ceremonialnych Devon i Kornwalia. Obszar odpowiedzialności tej służby jest geograficznie największym spośród wszystkich angielskich policji terytorialnych. Według stanu na 31 marca 2012, formacja liczy 3225 funkcjonariuszy, co daje jej piąte miejsce w Anglii i Walii pod względem liczebności.
Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.
Lincoln – miasto w Wielkiej Brytanii, w środkowowschodniej Anglii, ośrodek administracyjny hrabstwa Lincolnshire. Liczba ludności miasta wynosi 85 595 (2001), a powierzchnia 35,69 km². Lincoln jest jednym z trzech najstarszych miast angielskich, tutaj rzymska armia wybudowała między 50 a 60 r. n.e. bastion dla legionu IX Hispana. Dziś Lincoln to ważny ośrodek administracyjny, edukacyjny (uniwersytet) i usługowy z różnorodnym przemysłem (także branży nowych technologii). Miasto jest także popularnym miejscem odwiedzin turystów, szczególnie z racji średniowiecznej katedry (Lincoln Cathedral) oraz zamku (Lincoln Castle).
Pennsylvania – dzielnica w Exeter w Anglii, w Devon, w dystrykcie Exeter. W 2011 miejscowość liczyła 5343 mieszkańców.
La Manche (z fr. „rękaw”; ang. English Channel, „Kanał Angielski”) – kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji. Poprzez Cieśninę Kaletańską łączy Morze Północne z otwartymi wodami Oceanu Atlantyckiego.
Pinhoe – stacja kolejowa we wschodniej części Exeteru, w hrabstwie Devon na linii kolejowej West of England Main Line. Stacja bez trakcji elektrycznej.
Status miasta city w Wielkiej Brytanii jest przyznawany przez monarchę brytyjskiego pewnej określonej grupie miast. Miasta nieposiadające tego statusu noszą nazwę town. Prawo używania nazwy city łącznie z nazwą miasta jest sprawą wyłącznie prestiżu i nie daje żadnych dodatkowych przywilejów. Niemniej tytuł city jest dla miast cenny, stąd też wiele z nich stara się o jego zdobycie. Statusu tego nie uzyskuje się automatycznie po spełnieniu określonych kryteriów. W Anglii i Walii tytuł ten przyznawano tradycyjnie miastom posiadającym katedrę i będącym siedzibami diecezji. Zasadę tę złamano dopiero w roku 1888, przyznając status Belfastowi z przyczyn pozareligijnych. Obecnie o przyznaniu statusu miasta decydują przede wszystkim czynniki geograficzno-historyczne, w tym wielkość populacji. W XX wieku status przyznano tylko 14 miastom. W roku 2000 na 39 miast ubiegających się o status, przyznano go trzem: Brighton, Wolverhampton i Inverness. Ostatnie nadanie tytułu nastąpiło w 2012 roku z okazji diamentowego jubileuszu królowej Elżbiety II. Status city otrzymały wówczas miasta: Chelmsford, St Asaph oraz Perth.

Reklama