Ewaryst Jakubowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
.mw-parser-output table.zolnierz-lotnictwo td.naglowek{color:black!important;background:#95a7b9!important}.mw-parser-output table.zolnierz-marynarka td.naglowek{color:white!important;background:#6082B6!important}.mw-parser-output table.zolnierz-lądowe td.naglowek{color:white!important;background:#556B2F!important}.mw-parser-output table.zolnierz-paramilitarny td.naglowek{color:black!important;background:#b6b3c7!important}
Powązki Wojskowe – polegli przy ul. Bielańskiej 31 sierpnia 1944

Ewaryst Franciszek Jakubowski ps. „Brat” (ur. 14 października 1920 w Łodzi, zm. 31 sierpnia 1944 w Warszawie) – cichociemny, porucznik, adiutant dowódcy Brygady Dywersji „Broda 53", uczestnik powstania warszawskiego.

Cmentarz Wojskowy w Warszawie (określany też potocznie jako "Powązki Wojskowe") – warszawski cmentarz komunalny przy ul. Powązkowskiej 43/45.Andrzej Krzysztof Kunert (ur. 12 października 1952 w Warszawie) – polski historyk, doktor habilitowany, od 2010 sekretarz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Ewarysta Jakubowskiego

Życiorys[ | edytuj kod]

Przerzucony do Polski w nocy z 1 na 2 października 1942 podczas operacji lotniczej „Gimlet”. W pierwszej połowie 1943 pełnił funkcję członka ścisłego sztabu Organizacji Specjalnych Akcji Bojowych („Osa”–”Kosa”).

1 października jest 274. (w latach przestępnych 275.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 91 dni.Powstanie warszawskie (1 sierpnia – 3 października 1944) – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji „Burza”, połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.
Tablica na wojskowych Powązkach, upamiętniająca poległych i pomordowanych żołnierzy „Osy”-„Kosy” z nazwiskiem Jakubowskiego.

Zginął w nocy 31 dnia powstania warszawskiego w walkach powstańczych przy ul. Bielańskiej, gdy wraz z innymi żołnierzami oddziału przebijał się ze Starego Miasta do Śródmieścia. Miał 24 lata. Polegli wtedy także m.in.: Czesław Nantel, Józef Hłasko, Jan Kajus Andrzejewski, Stefan Kowalewski. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A20-5-13).

Order Virtuti Militari (łac. Męstwu wojskowemu – (cnocie) dzielności żołnierskiej) – najwyższe polskie odznaczenie wojskowe (order), nadawane za wybitne zasługi bojowe. Jest najstarszym orderem wojskowym na świecie, spośród nadawanych do chwili obecnej. Ustanowiony przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego 22 czerwca 1792 roku w celu uczczenia zwycięstwa w bitwie pod Zieleńcami po rozpoczęciu wojny polsko-rosyjskiej przeciwko konfederacji targowickiej w obronie Konstytucji 3 Maja. Dewiza orderu brzmi: Honor i OjczyznaPolska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.

Ewaryst Jakubowski został odznaczony Krzyżem Walecznych i pośmiertnie Orderem Virtuti Militari z rozkazu Dowódcy AK nr 512 z 2 X 1944. Nr krzyża: 13377.

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Adiutant (łac. adiuvare - "pomagać"), adiutant ordynansowy - żołnierz pomocniczy (w stopniu oficerskim - zwykle podporucznik lub porucznik) asystujący najwyższym oficerom (zazwyczaj generałom oraz dowódcom jednostek wojskowych). Jest w osobistej dyspozycji swego przełożonego. Wykonuje ogólne prace kancelaryjno-biurowe i organizacyjne zapewniające rytmiczność działalności służbowej dowódcy, a także zlecenia osobistego przełożonego, oraz kieruje pracą innych pracowników adiutantury (kancelarii dowódcy).
Przebicie do Śródmieścia – nieudana próba przebicia niemieckiego pierścienia wokół oblężonego Starego Miasta, podjęta przez oddziały Armii Krajowej w trakcie powstania warszawskiego 1944 roku.
Stefan Kowalewski ps. "Poraj" (ur. 11 kwietnia 1915, zm. 31 sierpnia 1944 w Warszawie) – podporucznik, uczestnik powstania warszawskiego jako żołnierz Brygady Dywersji "Broda 53".
Plany przebicia korytarza: Bielańska – plac Bankowy – Za Żelazną Bramą – Hale Mirowskie do Śródmieścia, który miał służyć ewakuacji rannych i cywilów ze Starówki. Natarcie rozpoczęło się około 4:00 rano. Nie przyniosło powodzenia, jedynie 2. kompania "Rudy" batalionu "Zośka", dowodzona przez harcmistrza por. Andrzeja Romockiego "Morro" i część grupy kpt. Ryszarda Białousa "Jerzego", przedarła się przez ogień nieprzyjaciela. Ukryli się w Bibliotece Zamoyskich, mniej więcej w połowie planowanej drogi.
Czesław Nantel ps. "Kolka" (ur. 11 kwietnia 1921, zm. 31 sierpnia 1944 w Warszawie) – starszy sierżant, uczestnik powstania warszawskiego jako dowódca II plutonu "Alek" w 2. kompanii "Rudy" batalionu "Zośka".
Lista osób poległych i zmarłych w dniach powstania warszawskiego, których noty biograficzne znajdują się w zasobach Wikipedii. Dotyczy zarówno żołnierzy, sanitariuszek, łączniczek, harcerzy, cywili wspierających powstanie (lekarzy, chirurgów, księży), jak i ofiar zbrodni hitlerowskich – osób cywilnych niezwiązanych w tym czasie z żadną formacją zbrojną.
Jan Kajus Andrzejewski ps. „Jan”, „Jan Ż”, „Jan Żelechowski” (ur. 20 stycznia 1913 w Villmanstrand (obecnie Lappeenranta) w Finlandii, zm. 31 sierpnia 1944 w Warszawie) – harcmistrz, podpułkownik, uczestnik powstania warszawskiego, dowódca pułku Oddziału Dyspozycyjnego „Broda” Kedywu.

Reklama