• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ewangelikalizm



    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]
    Przeczytaj także...
    W dniach 6-16 października 1978 Polskę odwiedził Billy Graham – amerykański ewangelista przebudzeniowy, teolog i antropolog, jeden z najbardziej znanych ewangelistów na świecie. Polska była 57. krajem, który odwiedził kaznodzieja. Przebywał on kolejno w następujących miastach: Warszawie, Białymstoku, Poznaniu, Wrocławiu, Katowicach, Oświęcimiu, Krakowie, Częstochowie i ponownie w Warszawie.Związek Ewangelicznych Chrześcijan – polska, chrześcijańska wspólnota o charakterze ewangelikalnym, powstała w wyniku dziewiętnastowiecznego ruchu przebudzeniowego w Rosji skupionego wokół Iwana Prochanowa.
    Przedstawiciele ewangelikalizmu globalnego[ | edytuj kod]

    Ewangeliści, kaznodzieje, misjonarze, hierarchowie kościelni: Bill Bright, Wilhelm Busch, Oswald Chambers, David du Plessis, Jonathan Edwards, Charles Grandison Finney, Billy Graham, Martyn Lloyd-Jones, Dwight L. Moody, John Newton, Harold John Ockenga, Luis Palau, Ulrich Parzany, Charles Spurgeon, Billy Sunday, Aiden Wilson Tozer, Rick Warren, Justin Welby, David Wilkerson, Nikolaus von Zinzendorf Teologowie: Louis Berkhof, Donald G. Bloesch, Frederick Fyvie Bruce, Thomas Chalmers, Robert E. Coleman, Millard Erickson, J. Gresham Machen, William Henry Griffith Thomas, Ole Hallesby, Carl F. Henry, Alister McGrath, John Murray, Thomas Oden, James I. Packer, John Charles Ryle, Francis A. Schaeffer, Ronald Sider, Charles Simeon, R.C. Sproul, John Stott, Helmut Thielicke, Benjamin Breckinridge Warfield, John Wesley Działacze społeczni: Thomas Bernardo, Corrie ten Boom, William Booth, Amy Carmichel, Fred Catherwood, John Chilembwe, Charles Colson, Joni Eareckson Tada, Jerry Falwell, Elizabeth Fry, William Knibb, Hannah More, Denis Mukwege, George Müller, Anthony Ashley Cooper Shaftesbury, Ronald Sider, William Wilberforce.

    Chrześcijaństwo liberalne albo chrześcijański liberalizm to ruch zapoczątkowany i prezentowany w XIX w. przez część chrześcijaństwa protestanckiego, będący pod dużym wpływem racjonalizmu typu oświeceniowego.Związek Stanowczych Chrześcijan – protestanckie towarzystwo religijne powstałe na początku XX wieku na Śląsku Cieszyńskim.

    Pisarze, artyści, muzycy: Frances Crosby, Garth Hewitt, Graham Kendrick, Cliff Richard, Ira Sankey, George Beverly Shea, David Suchet, Charles Wesley

    Ewangelikalizm w Polsce[ | edytuj kod]

    Do najwcześniejszych przejawów ewangelikalizmu na ziemiach polskich należał w XIX w. ruch pietystyczny wśród kolonistów niemieckich, środowisko mazurskich gromadkarzy oraz ruch baptystyczny, zorganizowany później w Unii Zborów Baptystów Języka Niemieckiego w Polsce i w Związku Zborów Słowiańskich Baptystów w Polsce. Na początku XX w. ten prąd religijny znalazł dodatkowy wyraz m.in. w luterańskiej Społeczności Chrześcijańskiej, zielonoświątkowym Związku Stanowczych Chrześcijan, darbystycznym Zrzeszeniu Zwolenników Nauki Pierwotnych Chrześcijan, Związku Ewangelicznych Chrześcijan i w ruchu metodystycznym.

    Noc św. Bartłomieja, zwana również krwawym weselem paryskim, a przez analogię do Nieszporów sycylijskich jutrznią paryską – potoczne określenie rzezi hugenotów (francuskich ewangelików reformowanych) w Paryżu, która miała miejsce w nocy 23 na 24 sierpnia 1572 roku. Nazwa wywodzi się od jednego z apostołów, św. Bartłomieja, którego święto liturgiczne obchodzone jest 24 sierpnia.Edward Czajko (ur. 22 września 1934 r. w Kuźmiczach k. Nowogródka) – doktor h.c. teologii, duchowny i publicysta zielonoświątkowy, w latach 1981-1988 zwierzchnik Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego, zaś w latach 1981-2001 pastor stołecznego zboru zielonoświątkowego. Absolwent Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, studiował także w Didsbury Methodist College w Bristolu (Wielka Brytania). W 1964 ordynowany na duchownego ZKE. Prezbiter Okręgu w Wilkopolsce w okresie 1965-1971. W latach 1966-1971 pracownik naukowo-dydaktyczny ChAT. Pełnił funkcje wiceprezesa (1983-1986) i skarbnika (1986-1988) Polskiej Rady Ekumenicznej. Po rozwiązaniu ZKE członek Prezydium Rady Naczelnej Kościoła Zielonoświątkowego (1988-2004) oraz redaktor naczelny wydawanego przez KZ miesięcznika Chrześcijanin (1990-1991). Był czołowym współtwórcą Aliansu Ewangelicznego w RP i wiceprzewodniczącym jego Rady Krajowej (2000-2003). Zasiadał w Komitecie Krajowym Towarzystwa Biblijnego w Polsce. Wieloletni wykładowca Warszawskiego Seminarium Teologicznego. Członek European Pentecostal Theological Association i Society for Pentecostal Studies. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

    W okresie okupacji hitlerowskiej największymi denominacjami ewangelikalnymi na ziemiach polskich były: Związek Nieniemieckich Ewangelicko-Wolnokościelnych Zborów (baptyści) i Kościół Metodystów w Generalnym Gubernatorstwie.

    W Polsce Ludowej wiodącymi ewangelikalnymi związkami wyznaniowymi były: Zjednoczony Kościół Ewangeliczny, Polski Kościół Chrześcijan Baptystów i Kościół Wolnych Chrześcijan w RP. Do kluczowych wydarzeń w dziejach ewangelikalizmu polskiego w tym czasie zaliczyć należy m.in. kampanię ewangelizacyjną Billy’ego Grahama w Polsce w 1978, ewangelizację Luisa Palau w 1987 oraz organizowane corocznie od 1950 przez neopietystyczne kręgi Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego Tygodnie Ewangelizacyjne w Miechowicach i Dzięgielowie.

    David Suchet [ˈsuːʃeɪ] (ur. 2 maja (niektóre źródła podają 2 lipca) 1946 w Londynie) – brytyjski aktor i producent filmowy. Zasłynął z roli Herkulesa Poirota w cyklu kryminałów. Suchet w filmach o Poirot zagrał 70 razy.Bill Bright (ur. 19 października 1921, zm. 19 lipca 2003) – amerykański ewangelista i założyciel organizacji misyjnej Campus Crusade for Christ (w Polsce działającej pod nazwą „Ruch Nowego Życia”). Autor książki „Cztery Prawa Duchowe” i producent filmu „Jezus”. W 1996 roku otrzymał prestiżową nagrodę Templetona.

    W Trzeciej Rzeczypospolitej największymi Kościołami ewangelikalnymi są: Kościół Zielonoświątkowy w RP, Kościół Chrześcijan Baptystów w RP, Kościół Chrystusowy w RP i Kościół Wolnych Chrześcijan w RP.

    Alians Ewangeliczny w RP[ | edytuj kod]

    Na początku XXI wieku Kościoły ewangelikalne w Polsce zrzesza głównie Alians Ewangeliczny w Polsce, do którego należą następujące Kościoły:

  • Centrum Chrześcijańskie „Nowa Fala”
  • Ewangeliczna Wspólnota Zielonoświątkowa
  • Kościół Boży w Chrystusie
  • Kościół Chrystusowy w RP
  • Kościół Chrześcijan Baptystów
  • Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej
  • Kościół Chwały
  • Kościół Dobrego Pasterza
  • Kościół Ewangelicznych Chrześcijan
  • Kościół Zielonoświątkowy w RP
  • Ursynowska Społeczność Ewangeliczna
  • a także organizacje: Chrześcijańskie Stowarzyszenie Akademickie, Misja Pokoleń, Ruch Chrześcijański Mt28, Fundacja Słowo Życia, Fundacja Młodzież dla Chrystusa, Fundacja Głos Ewangelii, Biblijne Stowarzyszenie Misyjne, Towarzystwo Społeczno-Ewangeliczne Ewangelia dla Każdego, Fundacja Radio Chrześcijanin.

    Zjednoczony Kościół Ewangeliczny w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (ZKE) – istniejący w latach 1947–1988 związek wyznaniowy skupiający pięć polskich wspólnot protestanckich charakteryzujących się pobożnością ewangelikalną i praktyką chrzczenia wyłącznie ludzi świadomych swojej wiary. Dwie z nich miały charakter zielonoświątkowy. W okresie PRL był to największy w Polsce Kościół ewangelikalny - za drugą co do wielkości denominację o takim profilu należy uznać w tym czasie Polski Kościół Chrześcijan Baptystów. Od 1967 roku siedziba Kościoła mieściła się przy ul. Zagórnej w Warszawie. Do roku 1953 Kościół miał charakter federacji, w ramach której każde ugrupowanie zachowało swoją odrębność, w roku 1953 zniesiono odrębności. W roku 1981 ZKE powrócił do struktury federacyjnej.William Wilberforce (ur. 24 sierpnia 1759, zm. 29 lipca 1833) był brytyjskim politykiem, filantropem i przywódcą ruchu abolicjonistycznego, stawiającego sobie za cel zniesienie niewolnictwa.

    Platformą współpracy ewangelicznych chrześcijan w Polsce jest również Razem Dla Ewangelii.

    Kościoły ewangelikalne poza Aliansem[ | edytuj kod]

    Poza Aliansem działa m.in.

  • Kościół Wolnych Chrześcijan,
  • Kościół Chrześcijański „Słowo Wiary”,
  • Chrześcijańska Wspólnota Zielonoświątkowa,
  • Kościół Chrystusowy w Polsce,
  • Kościół Ewangeliczny w RP,
  • Kościół Chrześcijański Arka,
  • Ewangeliczny Kościół Metodystyczny w Rzeczypospolitej Polskiej
  • Chrześcijański Kościół „Misja Łaski”
  • Kościół Boży w Polsce
  • Kościoły posiadające niektóre znamiona ewangelikalne[ | edytuj kod]

    Niektóre cechy charakterystyczne dla denominacji ewangelikalnych posiada Kościół Adwentystów Dnia Siódmego oraz Kościół Chrześcijan Dnia Sobotniego, jednak oba nie są zaliczane do grupy Kościołów ewangelikalnych.

    Jan Mironczuk (ur. 1966 w Bielsku Podlaskim) – polski historyk, doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie historii.Związek Nieniemieckich Ewangelicko-Wolnokościelnych Zborów (baptyści) (niem. Bund Nichtdeutscher Evangelisch-Freikirchlicher Gemeinden (Baptisten) – utworzony w 1940 r. i zarejestrowany w 1942 r. w Generalnym Gubernatorstwie protestancki związek wyznaniowy o charakterze baptystycznym złożony z osób narodowości innych niż niemiecka. Powstał on ze względu na dokonaną przez hitlerowskie władze okupacyjne delegalizację Związku Słowiańskich Zborów Baptystów oraz Stowarzyszenia Wzajemnej Pomocy Baptystów i związaną z tym niemożność prowadzenia działalności religijnej przez wspólnoty baptystyczne na terenie Generalnego Gubernatorstwa. Poza baptystami w Związku znaleźli się wyznawcy ze Związku Ewangelicznych Chrześcijan, tzw. pierwochrześcijanie, wyznawcy Zjednoczenia Kościołów Chrystusowych i darbyści. Rejestracja nastąpiła 29 kwietnia 1942 r.. Jego prezesem został w 1940 r. Aleksander Kircun. Po zakończeniu II wojny światowej na bazie Związku powstał w maju 1945 r. Polski Kościół Ewangelicznych Chrześcijan Baptystów, który decyzją Ministra Administracji Publicznej z 4 maja 1946 r. (l. dz. 2433/46) został uznany za publiczno-prawny związek religijny.

    Czołowi przedstawiciele ewangelikalizmu polskiego[ | edytuj kod]

    Duchowni, teologowie, działacze religijni: Gotfryd Fryderyk Alf, Andrzej W. Bajeński, Edward Czajko, Mieczysław Czajko, Marek Kamiński, Zygmunt Karel, Aleksander Kircun, Stanisław Krakiewicz, Karol Kulisz, Józef Mrózek junior, Andrzej Nędzusiak, Henryk Rother-Sacewicz, Andrzej Seweryn, Michał Stankiewicz, Karol Władysław Strzelec, Ludwik Szenderowski (1905–1993), Konstanty Wiazowski, Mateusz Wichary, Alina Wieja, Henryk Wieja, Andrzej Cyrikas.

    Sola fide (łac.: jedynie wiarą) – doktryna chrześcijańska, według której grzeszny człowiek może przyjąć Boże przebaczenie jedynie przez wiarę w Jezusa Chrystusa.Marcin Paweł Tyrna (ur. 31 października 1945 w Bielsku-Białej) – polski polityk, działacz związkowy, senator III i IV kadencji, wicemarszałek Senatu IV kadencji.

    Artyści, naukowcy, działacze społeczni: Elżbieta Bednarz, Paweł Biedziak, Wojciech Gajewski, John Abraham Godson, Noemi Modnicka, Natalia Niemen, Mateusz Otremba, Wojciech Szczerba, Marcin Tyrna, Tomasz Żółtko.

    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Centrum Chrześcijańskie „Nowa Fala” – Kościół ewangelikalny, zarejestrowany na liście Kościołów i związków wyznaniowych MSWiA 22 sierpnia 1996 roku pod nazwą „Kościół chrześcijański «Nowe Przymierze»”. Do września 2004 r. spotkania wspólnoty odbywały się w różnych miejscach Gdyni, później zaś wydzierżawiono budynek po dawnym kinie garnizonowym „Fala”, co stało się podstawą dla aktualnej nazwy Kościoła. Kościół jest zrzeszony w polskim Aliansie Ewangelicznym.
    Corrie ten Boom (ur. 1892, zm. 1983) – holenderska działaczka chrześcijańska, członkini Holenderskiego Kościoła Reformowanego, pisarka ewangelikalna, zasłużona w dziele ratowania Żydów podczas niemieckiej okupacji Niderlandów w czasie II wojny światowej, wyróżniona tytułem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.
    Historia chrześcijaństwa to okres historii obejmujący czas od narodzin Jezusa Chrystusa (początek rozwoju religii chrześcijańskiej) aż do dziś. Badaniem tego okresu w sposób naukowy zajmuje się Historia Kościoła jako gałąź teologii.
    Prezbiterianizm lub Kościół Prezbiteriański – część protestanckich kościołów reformowanych. Władze w kościołach sprawują wybierani przez wiernych starsi. Kościoły Prezbiteriańskie zaczęły rozprzestrzeniać się w XVI wieku, impulsem do tego była reformacja zapoczątkowana przez Marcina Lutra w 1517 roku. Głównym propagatorem był John Knox, który był Szkotem, studiował on z Janem Kalwinem w Genewie.
    Jan Kalwin, fr. Jean Cauvin albo również Jean Calvin (ur. 10 lipca 1509 w Noyon, zm. 27 maja 1564 w Genewie) – teolog, kaznodzieja, pisarz i organizator życia duchowego w Szwajcarii okresu reformacji. Twórca jednej z doktryn religijnych - ewangelicyzmu reformowanego, przyjętej przez kościoły ewangelicko-reformowane, prezbiteriańskie, a następnie przez część kongregacjonalnych, opierającej się głównie na predestynacji oraz symbolicznej, a nie realnej w odróżnieniu od poglądu powszechnie panującego w Kościele Katolickim, obecności Jezusa Chrystusa w Wieczerzy Pańskiej. Nazywany "teologiem par excellence"; "Arystotelesem Reformacji"; "Akwinatą Kościoła reformowanego"; "najbardziej chrześcijańskim mężem swej epoki" czy też "drugim patriarchą reformacji".
    Fundamentalizm biblijny – prąd myślowy obecny głównie w dzisiejszym ewangelikalizmie, akcentujący absolutną nieomylność i bezbłędność Biblii, jej wartość jako rzetelnego źródła historycznego oraz zbioru niepodważalnych proroctw dotyczących przyszłości. Fundamentaliści biblijni nie uznają między innymi teorii ewolucji (patrz: kreacjonizm) oraz tzw. wyższej krytyki biblijnej.
    George Whitefield, znany również jako George Whitfield (ur. 16 grudnia 1714 w Gloucester, Anglia, zm. 30 września 1770 w Newburyport, Massachusetts) – anglikański duchowny, kaznodzieja, jeden z założycieli Metodyzmu oraz prekursor ruchu ewangelicznego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.07 sek.