Ewangelikalizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nabożeństwo ewangelikalne w Rosji.

Ewangelikalizm (ewangelikalne chrześcijaństwo, ewangeliczne chrześcijaństwo) – nurt pobożnościowy w protestantyzmie, oparty na specyficznej duchowości. W większości protestantyzm ewangelikalny jest środowiskiem konserwatywnym i sprzeciwia się tendencjom liberalnego chrześcijaństwa, które zaznaczają się w głównym nurcie protestantyzmu. Powstał na gruncie purytanizmu, ortodoksji protestanckiej i pietyzmu. Niektóre jego elementy pobożnościowe w drugiej połowie XX wieku przyjęły się także poza protestantyzmem, czego przykładem są w Kościele katolickim Ruch Światło-Życie i Ruch Odnowy w Duchu Świętym.

Noc św. Bartłomieja, zwana również krwawym weselem paryskim, a przez analogię do Nieszporów sycylijskich jutrznią paryską – potoczne określenie rzezi hugenotów (francuskich ewangelików reformowanych) w Paryżu, która miała miejsce w nocy 23 na 24 sierpnia 1572 roku. Nazwa wywodzi się od jednego z apostołów, św. Bartłomieja, którego święto liturgiczne obchodzone jest 24 sierpnia.Edward Czajko (ur. 22 września 1934 r. w Kuźmiczach k. Nowogródka) – doktor h.c. teologii, duchowny i publicysta zielonoświątkowy, w latach 1981-1988 zwierzchnik Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego, zaś w latach 1981-2001 pastor stołecznego zboru zielonoświątkowego. Absolwent Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, studiował także w Didsbury Methodist College w Bristolu (Wielka Brytania). W 1964 ordynowany na duchownego ZKE. Prezbiter Okręgu w Wilkopolsce w okresie 1965-1971. W latach 1966-1971 pracownik naukowo-dydaktyczny ChAT. Pełnił funkcje wiceprezesa (1983-1986) i skarbnika (1986-1988) Polskiej Rady Ekumenicznej. Po rozwiązaniu ZKE członek Prezydium Rady Naczelnej Kościoła Zielonoświątkowego (1988-2004) oraz redaktor naczelny wydawanego przez KZ miesięcznika Chrześcijanin (1990-1991). Był czołowym współtwórcą Aliansu Ewangelicznego w RP i wiceprzewodniczącym jego Rady Krajowej (2000-2003). Zasiadał w Komitecie Krajowym Towarzystwa Biblijnego w Polsce. Wieloletni wykładowca Warszawskiego Seminarium Teologicznego. Członek European Pentecostal Theological Association i Society for Pentecostal Studies. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

Wspólnoty ewangelikalne łączy wspólna wiara w osobistą relację z Jezusem Chrystusem, podkreślenie ostatecznego autorytetu Pisma Świętego w sprawach wiary i życia, również przede wszystkim szczególny typ duchowości, podkreślający konieczność świadomego nawrócenia (i nowego narodzenia) do zbawienia człowieka. Ewangelikalni chrześcijanie uznają zwykle bezbłędność i nieomylność Biblii. Ewangelikalizm jest kojarzony z ewangelizacją – działaniem misyjnym mającym na celu przekonanie słuchacza do żalu za grzechy oraz wiary w przebaczenie grzechów dzięki ofierze Jezusa Chrystusa na krzyżu.

David Suchet [ˈsuːʃeɪ] (ur. 2 maja (niektóre źródła podają 2 lipca) 1946 w Londynie) – brytyjski aktor i producent filmowy. Zasłynął z roli Herkulesa Poirota w cyklu kryminałów. Suchet w filmach o Poirot zagrał 70 razy.Bill Bright (ur. 19 października 1921, zm. 19 lipca 2003) – amerykański ewangelista i założyciel organizacji misyjnej Campus Crusade for Christ (w Polsce działającej pod nazwą „Ruch Nowego Życia”). Autor książki „Cztery Prawa Duchowe” i producent filmu „Jezus”. W 1996 roku otrzymał prestiżową nagrodę Templetona.

Środowiska wewnątrzewangelikalne[ | edytuj kod]

Rodzina chrześcijan ewangelikalnych (ewangelicznych) obejmuje głównie następujące nurty protestantyzmu:

Zjednoczony Kościół Ewangeliczny w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (ZKE) – istniejący w latach 1947–1988 związek wyznaniowy skupiający pięć polskich wspólnot protestanckich charakteryzujących się pobożnością ewangelikalną i praktyką chrzczenia wyłącznie ludzi świadomych swojej wiary. Dwie z nich miały charakter zielonoświątkowy. W okresie PRL był to największy w Polsce Kościół ewangelikalny - za drugą co do wielkości denominację o takim profilu należy uznać w tym czasie Polski Kościół Chrześcijan Baptystów. Od 1967 roku siedziba Kościoła mieściła się przy ul. Zagórnej w Warszawie. Do roku 1953 Kościół miał charakter federacji, w ramach której każde ugrupowanie zachowało swoją odrębność, w roku 1953 zniesiono odrębności. W roku 1981 ZKE powrócił do struktury federacyjnej.William Wilberforce (ur. 24 sierpnia 1759, zm. 29 lipca 1833) był brytyjskim politykiem, filantropem i przywódcą ruchu abolicjonistycznego, stawiającego sobie za cel zniesienie niewolnictwa.
  • baptyzm
  • ruch zielonoświątkowy
  • Kościoły Chrystusowe
  • bracia plymuccy
  • ruch ewangelicznych chrześcijan
  • ruch uświęceniowy
  • Kościoły lokalne
  • Kościoły neo-charyzmatyczne
  • anabaptyzm
  • Ponadto, częściowo również inne nurty:

  • anglikanizm
  • prezbiterianizm,
  • kongregacjonalizm,
  • metodyzm
  • luteranizm
  • adwentyzm (który wywodzi się z ewangelikalizmu, lecz jego przynależność zarówno ewangelikalizmu jak i protestantyzmu jest dyskusyjna)


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Jan Mironczuk (ur. 1966 w Bielsku Podlaskim) – polski historyk, doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie historii.
    Związek Nieniemieckich Ewangelicko-Wolnokościelnych Zborów (baptyści) (niem. Bund Nichtdeutscher Evangelisch-Freikirchlicher Gemeinden (Baptisten) – utworzony w 1940 r. i zarejestrowany w 1942 r. w Generalnym Gubernatorstwie protestancki związek wyznaniowy o charakterze baptystycznym złożony z osób narodowości innych niż niemiecka. Powstał on ze względu na dokonaną przez hitlerowskie władze okupacyjne delegalizację Związku Słowiańskich Zborów Baptystów oraz Stowarzyszenia Wzajemnej Pomocy Baptystów i związaną z tym niemożność prowadzenia działalności religijnej przez wspólnoty baptystyczne na terenie Generalnego Gubernatorstwa. Poza baptystami w Związku znaleźli się wyznawcy ze Związku Ewangelicznych Chrześcijan, tzw. pierwochrześcijanie, wyznawcy Zjednoczenia Kościołów Chrystusowych i darbyści. Rejestracja nastąpiła 29 kwietnia 1942 r.. Jego prezesem został w 1940 r. Aleksander Kircun. Po zakończeniu II wojny światowej na bazie Związku powstał w maju 1945 r. Polski Kościół Ewangelicznych Chrześcijan Baptystów, który decyzją Ministra Administracji Publicznej z 4 maja 1946 r. (l. dz. 2433/46) został uznany za publiczno-prawny związek religijny.
    Sola fide (łac.: jedynie wiarą) – doktryna chrześcijańska, według której grzeszny człowiek może przyjąć Boże przebaczenie jedynie przez wiarę w Jezusa Chrystusa.
    Marcin Paweł Tyrna (ur. 31 października 1945 w Bielsku-Białej) – polski polityk, działacz związkowy, senator III i IV kadencji, wicemarszałek Senatu IV kadencji.
    Centrum Chrześcijańskie „Nowa Fala” – Kościół ewangelikalny, zarejestrowany na liście Kościołów i związków wyznaniowych MSWiA 22 sierpnia 1996 roku pod nazwą „Kościół chrześcijański «Nowe Przymierze»”. Do września 2004 r. spotkania wspólnoty odbywały się w różnych miejscach Gdyni, później zaś wydzierżawiono budynek po dawnym kinie garnizonowym „Fala”, co stało się podstawą dla aktualnej nazwy Kościoła. Kościół jest zrzeszony w polskim Aliansie Ewangelicznym.
    Corrie ten Boom (ur. 1892, zm. 1983) – holenderska działaczka chrześcijańska, członkini Holenderskiego Kościoła Reformowanego, pisarka ewangelikalna, zasłużona w dziele ratowania Żydów podczas niemieckiej okupacji Niderlandów w czasie II wojny światowej, wyróżniona tytułem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.
    Historia chrześcijaństwa to okres historii obejmujący czas od narodzin Jezusa Chrystusa (początek rozwoju religii chrześcijańskiej) aż do dziś. Badaniem tego okresu w sposób naukowy zajmuje się Historia Kościoła jako gałąź teologii.

    Reklama