• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ewagriusz z Pontu



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Teologia (gr. θεος, theos, „Bóg”, + λογος, logos, „nauka”) – dyscyplina wiedzy posługująca się metodami filozoficznymi w wyjaśnianiu świata w jego relacji do Boga. Klasycznie uznawana za dziedzinę naukową, także w Polsce znajduje się na liście dziedzin naukowych, ustalonej przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów. Stanowi metodyczne studium prawd religijnych objawionych przez Boga, w myśl maksymy (łac.) fides quaerens intellectum – wiara szukająca zrozumienia. Współcześnie zasadność uznawania pytań o Boga za naukowe jest kwestionowana. Według części autorów teologia nie spełnia współczesnych wymagań stawianych nauce, chociażby poprzez brak weryfikowalności stawianych przez nią hipotez oraz oparcie na dogmatach jako punkcie wyjściowym swoich rozważań zamiast na metodzie naukowej, czy paradygmatach naukowych. Polemikę z tymi zarzutami przedstawił m.in. papież Benedykt XVI w Wykładzie ratyzbońskim.Makary Wielki Egipski, Makary Starszy, cs. Prepodobnyj Makarij Wielikij, Jegipietskij (ur. ok. 300 w Górnym Egipcie, zm. ok. 390 w Skete) – chrześcijański mnich, uważany za jednego z ojców egipskiego monastycyzmu, święty katolicki i prawosławny.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 2: D-G. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 243. ISBN 83-7097-374-4.
    2. Jacques Brosse, Mistrzowie duchowi: leksykon, 2000.
    3. Uznano to za niebezpieczne, dlatego w późniejszym hezychazmie modlitwę inteligencji będzie się raczej zastępować „modlitwą serca”. 
    4. Zob. R. Čemus: Spodkać Chrystusa. Warszawa-Lublin: 1988. str. 20.
    5. Zob. L. Nieścior: Anachoreza w pismach Ewagriusza z Pontu. Kraków: 1997. str. 16nn.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Nieścior, Leon; Bielawski, Krzysztof. Ewagriusz z Pontu: Pisma ascetyczne. Zródla Monastyczne 18. Kraków: Tyniec - Wydawnictwo Benedyktynów, 1998–2005.
  • Gabriel Bunge: Ewagriusz z Pontu – mistrz życia duchowego. Tyniec: 1998.
  • Gabriel Bunge: Gliniane naczynia. Praktyka osobistej modlitwy według tradycji świętych Ojców. Tyniec: 2000. (w dużym stopniu omawia Ewagriusza)
  • Ks. Leszek Misiarczyk: Osiem logismoi w pismach Ewagriusza z Pontu. Kraków: 2007.
  • L. Nieścior: Anachoreza w pismach Ewagriusza z Pontu. Kraków: 1997.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Publikacje Ewagriusza z Pontu
  • Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Babaj Wielki (ur. ok. 551, zm. 628) – jeden z doktorów Kościoła nestoriańskiego (Kościoła Wschodu). Występował jako jego nieoficjalna głowa, odnowił asyryjski ruch monastyczny i usystematyzował jego chrystologię.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Biblioteka Narodowa Korei – biblioteka narodowa Korei Południowej znajdująca się w Seulu. Powstała w 1945 roku. Jej zbiory liczą ponad 11 milionów woluminów (2018), w tym ponad milion zagranicznych książek.
    Ojcowie pustyni – pierwsi mnisi chrześcijańscy, którzy od końca III wieku prowadzili życie samotne albo w niewielkich zgromadzeniach na pustyniach egipskich, a następnie w Syrii i Palestynie.
    Chrystologia – jeden z działów teologii zajmujący się refleksją nad Osobą Jezusa Chrystusa w świetle wiary chrześcijańskiej.
    Wielkanoc, Pascha, Niedziela wielkanocna, Zmartwychwstanie Pańskie, mazow. Wielki Dzień – najstarsze i najważniejsze święto chrześcijańskie upamiętniające Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, obchodzone przez Kościoły chrześcijańskie wyznające Nicejskie Credo (325 r.).
    Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (lit. Lietuvos nacionalinė Martyno Mažvydo biblioteka) – litewska biblioteka narodowa założona w 1919 roku w Kownie, przeniesiona w 1963 roku i działająca do dziś w Wilnie.
    Gabriel, imię świeckie Jochen Bunge (ur. 1940 w Kolonii) – prawosławny teolog niemiecki, znawca teologii duchowości oraz patrystyki.
    Jan Klimak, Jan Scholastyk (opat), Jan Synaita, cs. Prepodobnyj Ioann Lestwicznik gr. Ἰωάννης τῆς Κλίμακος trans. Ioannis tis Klimakos, ros. Иоа́нн Ле́ствичник, trans. Ioann Lestwicznik (ur. przed 579, zm. 30 marca ok. 649 na Górze Synaj) – jeden z ojców Kościoła wschodniego, eremita i mistyk, mnich w klasztorze św. Katarzyny na Synaju, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, uważany za ojca hezychazmu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.171 sek.