Euzebiusz z Ostrzyhomia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Euzebiusz z Ostrzyhomia, właśc. węg. Boldog Özséb (ur. ok. 1200 w Ostrzyhomiu, zm. 20 stycznia 1270 w Pilisszentkereszt) – węgierski kapłan, eremita, założyciel Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika (paulini, OSPPE), błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.

Historia Węgier – całokształt dziejów polityczno-społecznych, gospodarczych i kulturalnych narodu i państwa węgierskiego oraz terytorium, na którym w przyszłości miało się ono rozwinąć.Węgrzy (t. Madziarzy, węg. l.poj. magyar, l.mn. magyarok) – naród europejski z grupy ludów ugrofińskich, zamieszkujący głównie własne państwo narodowe - Węgry w Europie Środkowej, posługujący się językiem węgierskim.

Euzebiusz urodził się w Ostrzyhomiu około 1200 roku. Pochodził z bogatej rodziny. Po otrzymaniu święceń kapłańskich został kanonikiem przy katedrze w Ostrzyhomiu. W 1216 roku, po otrzymaniu zgody od biskupa, rozpoczął życie pustelnicze na górze Pilis. W 1246 zrzekł się kanonii, a następnie zamieszkał z braćmi pustelnikami w pobliżu Pilisszántó.

Zakon Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, potocznie paulini (łac. Ordo Sancti Pauli Primi Eremitae, stosowany skrót: OSPPE) – zakon założony w roku 1215 (tak podaje Annuario Pontificio) lub 1250 na Węgrzech przez bł. Euzebiusza z Ostrzyhomia. Nazwa zakonu wywodzi się od św. Pawła z Teb, pierwszego uznanego przez Kościół katolicki pustelnika. 13 grudnia 1308 kardynał Gentilis, legat papieża Klemensa V, nadał zakonowi w imieniu Stolicy Apostolskiej regułę św. Augustyna, a rok później zatwierdził pierwsze zakonne konstytucje.Sakrament święceń, święcenia kapłańskie, kapłaństwo, święcenia – sakrament w Kościele katolickim, także Kościołach prawosławnych, anglikańskich i starokatolickich, który nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów.

Około 1246 założył wspólnotę w klasztorze pod wezwaniem Świętego Krzyża, dla której przyjął regułę eremitów z klasztoru św. Jakuba z góry Patach (założonego w 1225 r. przez biskupa Bartłomieja z Peczu). Ok. 1250 oba klasztory połączyły się. W 1256 wybrano go na pierwszego prowincjała Zakonu Paulinów. W 1262 Euzebiusz prosił papieża Urbana IV o zatwierdzenie powstałej wspólnoty zakonnej, ale z powodu braku uposażenia zgody nie otrzymał (nastąpiło to dopiero w 1308 r).

WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Generałowie Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika - wybierani są od 1319. Pierwszym generałem został o. Wawrzyniec, obecnym, 85-tym jest Izydor Matuszewski. Władza generała rozciąga się na cały zakon, wszystkie prowincje, klasztory i zakonników. Miejscem stałego pobytu generała na czas urzędowania jest główny klasztor zakonu na Jasnej Górze w Częstochowie.

Euzebiusz zmarł w 20 stycznia 1270 w Pilisszentkereszt. Został pochowany w miejscowym kościele Św. Krzyża. Podczas 150 letniej okupacji tureckiej Węgier kościół Św. Krzyża i jego grób uległy zniszczeniu.

16 listopada 2004 Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, zatwierdzając nowy kalendarz liturgiczny paulińskiego Zakonu, zezwoliła na włączenie do niego pod dniem 20 stycznia święta bł. Euzebiusza z Ostrzyhomia.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
  • wstawiennictwo świętych
  • generałowie zakonu paulinów
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Historia zakonu. www.paulini.pl. [dostęp 2018-02-13].
    2. Boldog Özséb (pol. bł. Euzebiusz) (węg. • ang.). Magyar Katolikus Püsköpi Konferencia (pol. Konferencja Episkopatu Węgier). [dostęp 2011-01-19].

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Błogosławiony Euzebiusz - założyciel zakonu paulinów. W: Biuro Prasowe Jasnej Góry [on-line]. jasnagora.com, 2009-01-20. [dostęp 2012-02-12].
  • Kalendarz liturgiczny – przyjęta w danej religii lub wyznaniu cykliczna rachuba czasu związana ściśle z obchodami liturgicznymi.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.




    Warto wiedzieć że... beta

    Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów (łac. Congregatio de Cultu Divino et Disciplina Sacramentorum) – jedna z kongregacji Kurii Rzymskiej.
    Reguła zakonna (od łac. regula) – zbiór podstawowych przepisów regulujących codzienne życie zakonne, charakterystyczny zwłaszcza dla pierwszych form wspólnot w chrześcijaństwie. Najczęściej regułę ustanawiał lub przyjmował założyciel zgromadzenia. Za najstarszą uznaje się regułę cenobityczną stworzoną przez św. Pachomiusza (287-347).
    Narodowy Uniwersalny Katalog Centralny (NUKAT) – katalog centralny polskich bibliotek naukowych i akademickich funkcjonujący od lipca 2002 roku. Katalog obejmuje pozycje ze wszystkich katalogów rozproszonych naukowych bibliotek uniwersyteckich tworzących NUKAT. Obecnie jest to 130 bibliotek naukowych, w tym 37 z Warszawy oraz 17 z Krakowa, w dalszej kolejności są biblioteki gdańskie (10), wrocławskie (10) oraz łódzkie (9).
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Wstawiennictwo świętych – doktryna występująca w części wyznań chrześcijańskich, przede wszystkim katolickich i prawosławnych, zakładająca możliwość wstawiennictwa zbawionych zmarłych w modlitwach zanoszonych do Boga oraz uznająca zanoszenie próśb przez wiernych w formie modlitwy skierowanej do świętego o wstawiennictwo u Boga. W pobożności katolickiej i prawosławnej występują tzw. patroni, uchodzący za posiadających szczególną skuteczność wstawienniczą w danych problemach.
    Pecz (węg. Pécs [peːʧ], łac. Quinque Ecclesiae, niem. Fünfkirchen, cz. Pětikostelí, serb. Pečuj, Печуј, tur. Peçuy, chorw. Pečuh; dawne pol. Pięciokościoły) – miasto w południowych Węgrzech. Piąte co do wielkości miasto Węgier (147 719 mieszkańców, powierzchnia 162,77 km² w I 2013). Leży na południowych zboczach gór Mecsek w Kraju Zadunajskim. Siedziba władz komitatu Baranya. Do niedawna ośrodek przemysłu górniczego (kopalnie węgla kamiennego i uranu), obecnie ważny ośrodek akademicki i usługowy położony w okręgu rolniczym w pobliżu rejonu winiarskiego Villány.
    Kościół łaciński, Kościół katolicki obrządku łacińskiego, Kościół rzymskokatolicki, Kościół zachodni – największa liczebnie część Kościoła katolickiego, mająca własną, odrębną tradycję liturgiczną oraz własną i odrębną strukturę. Głową Kościoła rzymskokatolickiego jest biskup Rzymu, czyli papież. Z danych opublikowanych w Annuario Pontificio z 2010 roku wynika, że do Kościoła łacińskiego należy ok. 1 mld 130 mln ludzi czyli ok. 98,5% katolików.

    Reklama