Eugeniusz Sawrymowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eugeniusz Sawrymowicz (ur. 7 stycznia 1904 w Sasmaken, zm. 5 lipca 1982 w Nałęczowie) – polski historyk literatury, badacz literatury okresu romantyzmu, w tym twórczości Juliusza Słowackiego, autor podręczników szkolnych.

Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Litewska Biblioteka Narodowa im. Martynasa Mažvydasa (lit. Lietuvos nacionalinė Martyno Mažvydo biblioteka) – litewska biblioteka narodowa założona w 1919 roku w Kownie, przeniesiona w 1963 roku i działająca do dziś w Wilnie.

Życiorys[ | edytuj kod]

Był synem Konstantego Sawrymowicza i Eugenii z d. Ciemnołońskiej. W młodości uczęszczał do szkół rosyjskich w Lipawie i od 1915 w Jekaterynburgu. Od 1917 uczęszczał w tym ostatnim mieście do gimnazjum polskiego. W 1921 powrócił z rodziną do Polski, w 1924 ukończył Gimnazjum im. Władysława Giżyckiego, następnie rozpoczął naukę na Politechnice Warszawskiej, którą przerwał i w 1925 został studentem Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Warszawskiego, w zakresie filologii polskiej. Studia ukończył w 1931 i rozpoczął pracę jako nauczyciel w Prywatnym Gimnazjum i Liceum Towarzystwa Gimnazjum w Milanówku.

Powstanie warszawskie (1 sierpnia – 3 października 1944) – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji „Burza”, połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.Politechnika Warszawska (PW) – państwowa wyższa uczelnia w Warszawie. Jest jedną z największych i najlepszych wyższych uczelni technicznych w Polsce oraz w Europie Środkowo-Wschodniej. Politechnika Warszawska zajmuje od lat 1. miejsce w Polsce w "Rankingu Szkół Wyższych" wśród uczeni technicznych publikowanym przez miesięcznik edukacyjny "Perspektywy". Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 2. miejsce w Polsce wśród uczelni technicznych, a w świecie 374. pośród wszystkich typów uczelni.

W 1932 zdał egzamin państwowy dla nauczycieli szkół średnich. W latach 1936-1939 pracował równocześnie w Prywatnym Gimnazjum i Liceum im. Wandy Szachtmajerowej, Prywatnym Gimnazjum i Liceum Haliny Gepnerówny i Lycée Français de Varsovie. W 1937 należał do założycieli Towarzystwa Polonistów RP, w latach 1938-1939 było jego sekretarzem generalnym. Okres II wojny światowej spędził w Warszawie. Po powstaniu warszawskim znalazł się w Lubartowie, tam był zastępcą dyrektora miejscowego gimnazjum. W 1945 zamieszkał w Łodzi, w roku szkolnym 1945/1946 pracował w V Państwowym Żeńskim Gimnazjum i Liceum im. Marii Konopnickiej oraz w miejscowym ośrodku metodycznym.

Towarzystwo Wiedzy Powszechnej (TWP) - stowarzyszenie rozwijające działalność oświatową i kulturalną wśród dorosłych, dzieci i młodzieży, oraz kształcące umiejętności praktycznych wśród dorosłych, głównie poprzez uniwersytety powszechne, odczyty, wystawy i kluby. Powstało w roku 1950 w Warszawie w miejsce rozwiązanego wówczas Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego i Ludowego oraz Instytutu Kulturalno-Oświatowego Spółdzielni "Czytelnik".International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

W 1946 powrócił do Warszawy, w tym samym roku obronił na Uniwersytecie Warszawskim pracę doktorską „Hymny Jana Kasprowicza” napisaną pod kierunkiem Juliana Krzyżanowskiego. W latach 1946-1949 kierował Okręgowym Ośrodkiem Dydaktyczno-Naukowym Języka Polskiego, w 1949-1951 Centralnym Ośrodkiem Dydaktyczno-Naukowym Języka Polskiego Ministerstwa Oświaty. Równocześnie do 1952 pracował w 7 Szkole Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w Warszawie. w latach 1951-1956 był pracownikiem Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Warszawie, tam od 1955 kierował katedrą historii literatury polskiej, w tym samym roku został mianowany docentem. W 1956 został pracownikiem Uniwersytetu Warszawskiego. W 1960 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, w latach 1960-1966 był dziekanem Wydziału Filologicznego. W latach 1966-1969 kierował Zakładem Literatury Romantyzmu. W 1969 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego, w latach 1971-1972 ponownie kierował Zakładem Literatury Romantyzmu. W 1974 przeszedł na emeryturę. W latach 1976-1982 kierował zespołem programowym języka polskiego w Instytucie Programów Szkolnych Ministerstwa Oświaty i Wychowania.

Jekaterynburg (ros. Екатеринбург, Jekatierinburg) – miasto w azjatyckiej części Rosji położone pod stokami Uralu, w obwodzie swierdłowskim, nad rzeką Iset. W latach 1924-1991 nosiło nazwę Swierdłowsk (ros. Свердловск) na cześć bolszewickiego przywódcy Jakowa Swierdłowa.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

Zajmował się przede wszystkim twórczością Juliusza Słowackiego, opublikował poświęconą mu monografię popularnonaukową (cztery wydania w latach 1955-1974), z pomocą swoich uczniów Stanisława Makowskiego i Zbigniewa Sudolskiego opracował Kalendarz życia i twórczości Juliusza Słowackiego (wyd. 1960). W edycji Dzieł poety (wyd. I w 12 tomach - 1949, wyd. II w 14 tomach - 1952) opracował tom 2 - Poematy, tom 6 - Dramaty: "Mindowe"; "Maria Stuart"; "Kordian"; "Horsztyński", tom 8 (w II wydaniu 9) - Dramaty: "Ksiądz Marek"; "Sen srebrny Salomei"; "Książę Niezłomny". W latach 1962-1963 wydał w dwóch tomach Korespondencję Juliusza Słowackiego. Ponadto w edycji Wydania Jubileuszowego „Dzieł” Adama Mickiewicza przygotował tom Wiersze (1955 - pierwotnie tom ten przygotowywał zmarły w 1950 Wacław Borowy). Był także autorem podręczników Historia literatury polskiej okresu romantyzmu. Dla klasy 10 (ze Stanisławem Jerschiną i Zdzisławem Liberą - łącznie dwanaście wydań w latach 1956-1967), Literatura polska okresu romantyzmu. Podręcznik dla klasy 2 liceów ogólnokształcących oraz techników i liceów zawodowych (ze Stanisławem Jerschiną i Zdzisławem Liberą - łącznie trzynaście wydań w latach 1968-1982), Literatura polska. Do początku XIX wieku. Podręcznik dla klasy 1 liceum ogólnokształcącego oraz techników i liceów zawodowych (z Jerzym Komarem, Andrzejem Lubachem i Stanisławem Stupkiewiczem - sześć wydań w latach 1974-1978), Romantyzm. Podręcznik literatury polskiej dla klasy 2 szkół średnich (ze Stanisławem Makowskim i Zdzisławem Liberą - dziewięć wydań w latach 1978-1988). Od 1959 był redaktorem serii Biblioteka analiz literackich.

Juliusz Słowacki herbu Leliwa (ur. 4 września 1809 w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Paryżu) – jeden z najwybitniejszych poetów polskich doby romantyzmu, dramaturg i epistolograf. Obok Mickiewicza i Krasińskiego określany jako jeden z Wieszczów Narodowych. Twórca filozofii genezyjskiej (pneumatycznej), epizodycznie związany także z mesjanizmem polskim, był też mistykiem. Obok Mickiewicza uznawany powszechnie za największego przedstawiciela polskiego romantyzmu.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

W latach 1946-1947 był członkiem zespołu redakcyjnego pisma Polonista, od 1948 członkiem redakcji pisma Polonistyka), w 1977 został przewodniczącym rady redakcyjnej tego ostatniego pisma. Był działaczem Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza (w latach 1946-1950 sekretarzem, w latach 1950-1976 i 1978-1980 wiceprezesem Zarządu Głównego, od 1977 członkiem honorowym), w latach 1954-1956 członkiem Rady Głównej Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego, działaczem Towarzystwa Wiedzy Powszechnej (m.in. od 1964 wiceprezesem Zarządu Głównego).

Szkoły Fundacji im. Wandy z Posseltów Szachtmajerowej – szkoła powszechna, gimnazjum i liceum żeńskie założone w Warszawie w 1908 r. przez siostry Posseltówny.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

Był odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1956), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1966), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1973).

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik bibliograficzny. T. 7. R-Sta. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 2001, s. 202–205.
  2. Literatura polska XX wieku. Przewodnik encyklopedyczny. Tom 2. P-Z, wyd. PWN, Warszawa 2003, s. 129
Zbigniew Janusz Sudolski (ur. 2 czerwca 1930 w Sierpcu) – polski literaturoznawca, epistolograf, historyk literatury polskiej, profesor nauk humanistycznych.Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta – drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne (po Orderze Orła Białego), nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione przez Sejm Rzeczypospolitej ustawą z dnia 4 lutego 1921 jako najwyższe odznaczenie państwowe po Orderze Orła Białego. Na straży honoru Orderu stoi Kapituła Orderu.




Warto wiedzieć że... beta

Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
Krzyż Zasługi – polskie cywilne odznaczenie państwowe, nadawane za zasługi dla Państwa lub obywateli, ustanowione na mocy ustawy z dnia 23 czerwca 1923 roku i nadawane do chwili obecnej.
Nałęczów (dawniej Nałęczów-Zdrój) – miasto w woj. lubelskim, w powiecie puławskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nałęczów, w granicach Kazimierskiego Parku Krajobrazowego – część trójkąta turystycznego: Puławy – Kazimierz Dolny - Nałęczów. Historycznie położony jest w Małopolsce (początkowo w ziemi sandomierskiej, a następnie w ziemi lubelskiej).
Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza – stowarzyszenie naukowe założone w 1886 we Lwowie w celu gromadzenia, dokumentowania i upowszechniania materiałów dotyczących życia i twórczości Adama Mickiewicza, którego siedziba mieści się obecnie w Pałacu Staszica w Warszawie.
VII Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego w Warszawie – publiczna szkoła średnia o wieloletniej tradycji. Mieści się w dzielnicy Ochota. W szkole prowadzone są obecnie klasy o następujących profilach:
Uniwersytet Warszawski – polska uczelnia państwowa, założona 19 listopada 1816 roku w Warszawie. Najlepszy uniwersytet w Polsce według The Times Higher Education Supplement (QS World University Rankings). W rankingu szanghajskim (ARWU) z 2012 roku uczelnia została sklasyfikowana na miejscach 301-400. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities ze stycznia 2013, opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 1. miejsce w Polsce wśród uniwersytetów, a na świecie 234. pośród wszystkich typów uczelni. Corocznie uniwersytet zajmuje 1-2 miejsce w rankingu polskich uczelni państwowych przeprowadzanych przez "Rzeczpospolitą" i "Perspektywy".
SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.

Reklama