Etylosarin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Etylosarinfosforoorganiczny związek chemiczny, analog sarinu. Bojowy środek trujący o działaniu paralityczno-drgawkowym. Jego cząsteczka różni się od cząsteczki sarinu obecnością grupy etylowej w miejscu grupy metylowej przy atomie fosforu. Właściwości fizykochemiczne zbliżone do sarinu, toksyczność nieco mniejsza.

Związki fosforoorganiczne – organiczne związki chemiczne zawierające wiązanie węgiel-fosfor, np. fosfoniany lub fosfiny. Nazwą tą często obejmuje się także organofosforany, pomimo że estry kwasów fosforowych nie zawierają wiązania P-C. Tego rodzaju nieporozumienia wynikają z faktu, że definicja związku fosforoorganicznego nie została określona bardzo precyzyjnie. W chemii przemysłowej za związki fosforoorganiczne uważa się substancje, zawierające w swojej cząsteczce fragment organiczny, nie jest konieczne występowanie wiązania chemicznego pomiędzy węglem a fosforem.Analog - związek chemiczny, w którym jeden lub kilka atomów zostało zastąpionych innymi atomami w stosunku do związku macierzystego, natomiast struktura pozostała niezmieniona.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Steven L. Hoenig, Compendium of Chemical Warfare Agents, New York: Springer, 2007, s. 97-100, ISBN 978-0-387-34626-7 (ang.).
  2. Phosphonofluoridic acid, ethyl-, isopropyl ester, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2010-07-20] (ang.).

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • 1000 słów o chemii i broni chemicznej, Zygfryd Witkiewicz (red.), Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987, ISBN 83-11-07396-1, OCLC 19360683.
  • Fosfor (P, gr. phosphoros ‘niosący światło’, łac. phosphorus) – pierwiastek chemiczny, niemetal. Jedynym stabilnym izotopem fosforu jest P.Związek chemiczny – jednorodne połączenie co najmniej dwóch różnych pierwiastków chemicznych za pomocą dowolnego wiązania.




    Warto wiedzieć że... beta

    Zygfryd Witkiewicz (ur. 4 sierpnia 1940 w Zbąszynie) – pułkownik w stanie spoczynku Wojska Polskiego, profesor nauk chemicznych. Zajmuje się analizą, szczególnie chromatograficzną, zanieczyszczeń środowiska i bojowych środków trujących.
    Bojowy środek trujący (BST, BŚT) – toksyczny związek chemiczny, którego właściwości chemiczne i fizyczne umożliwiają militarne zastosowanie. Ich charakterystyczną cechą jest śmiertelne lub szkodliwe działanie na organizmy żywe (ludzi, zwierzęta i rośliny). BST stanowią podstawowy składnik broni chemicznej. Celem ich użycia jest skażenie atmosfery, terenu, obiektów przemysłowych, pojazdów i infrastruktury wojskowej, upraw, itd.

    Reklama