N-Etyloamfetamina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Etylamfetamina)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

N-Etyloamfetamina, pot. etyloamfetamina – organiczny związek chemiczny, pochodna amfetaminy. Stosowany jako lek z grupy stymulantów. Jest objęty Konwencją o substancjach psychotropowych z 1971 roku (wykaz IV). W Polsce jest w grupie IV-P Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

Amfetamina – organiczny związek chemiczny, pochodna β-fenyloetyloaminy, będąca mieszaniną racemiczną dwóch stereoizomerów: prawoskrętnej (2S)-(+)-1-fenylo-2-aminopropanu (dekstroamfetamina) zwanej też D-amfetaminą i lewoskrętnej (2R)-(−)-1-fenylo-2-aminopropanu (lewoamfetamina) zwanej L-amfetaminą, różniących się działaniem fizjologicznym. Izomer prawoskrętny dwukrotnie mocniej uwalnia noradrenalinę, jednak czterokrotnie słabiej blokuje jej wychwyt zwrotny.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. List of Psychotropic Substances under International Control (Green List), wyd. 24, International Narcotics Control Board, 2010 [zarchiwizowane z adresu 2020-05-10] (ang.).
  2. Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 maja 2018 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2020 r. poz. 2050)




Reklama