Etat batalionu ON typ IV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Etat batalionu ON typ IVetat pododdziału piechoty Wojska Polskiego II RP.

Hełm – bojowa ochrona głowy, chroniąca czaszkę przed urazami, sporządzona z odpornego materiału. Przez wiele wieków używany był tylko przez wojsko, ale z czasem znalazł również bardzo szerokie zastosowanie wśród cywilów. Wiele dziedzin stosuje pierwotną nazwę hełmu (np. hełm strażacki, hełm górniczy), a niektóre branże zastosowały nazwę kask (m.in. w budownictwie, służbach ratunkowych oraz u motocyklistów, rowerzystów, wspinaczy czy rolkarzy).Pluton − pododdział w składzie 2-5 drużyn, działonów, sekcji lub załóg wozów bojowych. Występuje we wszystkich rodzajach wojsk. Wchodzi najczęściej w skład kompanii, baterii albo szwadronu. Niekiedy występuje samodzielnie na szczeblu batalionu (dywizjonu) lub pułku.

Etat batalionu Obrony Narodowej typ IV wprowadzony został na podstawie rozkazu L.dz. 1600/Tjn. szefa Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych z 27 kwietnia 1939 o utworzeniu nowych brygad ON oraz o zorganizowaniu nowych jednostek w istniejących brygadach ON.

  • poczet dowódcy
  • 1 oficer, 2 podoficerów, 3 szeregowych, 2 pistolety, 4 karabinków, 2 rowery, 1 motocykl (w miarę możliwości samochód terenowy),
  • oddział łączności
  • 6 podoficerów, 18 szeregowych, 24 karabinki, 1 wóz taborowy, 2 konie, 4 rowery,
  • drużyna gospodarcza
  • 2 podoficerów, 4 szeregowych 2 pistolety, 4 karabinki, 8 koni, 4 wozy taborowe, 1 samochód ciężarowy,
  • sekcja sanitarna:
  • 1 oficer, 2 podoficerów, 6 szeregowych, 2 karabinki, 4 konie, 2 wozy taborowe,
  • 1 kompania strzelecka
  • poczet dowódcy
  • 1 oficer, 2 podoficerów, 5 szeregowych, 1 pistolet, 7 karabinków, 3 rowery, motocykl (opcjonalnie samochód terenowy)
  • drużyna gospodarcza
  • 3 podoficerów, 6 szeregowych, 3 pistolety, 5 karabinków, 8 koni, 3 wozy taborowe, kuchnia polowa,
  • sekcja sanitarna:
  • 1 podoficer, 4 szeregowych
  • 3 plutony strzeleckie a. 3 drużyny, w każdej było:
  • 1 oficer, 8 podoficerów, 41 szeregowych, 2 pistolety, 48 karabinków,
  • pluton karabinów maszynowych a. 3 drużyny
  • 7 podoficerów, 13 szeregowych, 2 pistolety, 16 karabinków, 2 ckm-y, 6 koni, 3 wozy taborowe, 1 rower,
  • 2 kompania strzelecka
  • poczet dowódcy
  • 1 oficer, 2 podoficerów, 5 szeregowych, 1 pistolet, 7 karabinków, 3 rowery, motocykl (opcjonalnie samochód terenowy)
  • drużyna gospodarcza
  • 3 podoficerów, 6 szeregowych, 3 pistolety, 5 karabinków, 8 koni, 3 wozy taborowe, kuchnia polowa,
  • sekcja sanitarna:
  • 1 podoficer, 4 szeregowych
  • 3 plutony strzeleckie a. 3 drużyny w każdy było:
  • 1 oficer, 8 podoficerów, 41 szeregowych, 2 pistolety, 48 karabinków,
  • pluton karabinów maszynowych a. 3 drużyny
  • 1 oficer, 6 podoficerów, 13 szeregowych, 2 pistolety, 16 karabinków, 2 ckm-y, 6 koni, 3 wozy taborowe, 1 rower,
  • 3 kompania strzelecka
  • poczet dowódcy
  • 1 oficer, 2 podoficerów, 5 szeregowych, 1 pistolet, 7 karabinków, 3 rowery, motocykl (opcjonalnie samochód terenowy)
  • drużyna gospodarcza
  • 3 podoficerów, 6 szeregowych, 3 pistolety, 5 karabinków, 8 koni, 3 wozy taborowe, kuchnia polowa,
  • sekcja sanitarna:
  • 1 podoficer, 4 szeregowych
  • 3 plutony strzeleckie a. 3 drużyny w każdy było:
  • 1 oficer, 8 podoficerów, 41 szeregowych, 2 pistolety, 48 karabinków,
  • pluton karabinów maszynowych a. 3 drużyny
  • 1 oficer, 6 podoficerów, 13 szeregowych, 2 pistolety, 16 karabinków, 2 ckm-y, 6 koni, 3 wozy taborowe, 1 rower,
  • oddział zwiadowców a 3 drużyny kolarzy:
  • 1 oficer 4 podoficerów, 27 szeregowych, 1 pistolet, 3 rakietnice, 31 karabinków, 32 rowery,
  • pluton przeciwpancerny a. 3 działony
  • 1 oficer, 9 podoficerów, 21 szeregowych, 3 pistolety, 28 karabinków, 3 armaty wz.36 10 koni, 2 wozy taborowe,
  • działon moździerza
  • 2 podoficerów, 7 szeregowych, 9 karabinków, 1 moździerz 2 konie, 1 wóz taborowy,
  • drużyna pionierów
  • 2 podoficerów, 10 szeregowych, 1 wynajęty woźnica, 12 karabinków, 2 konie, 1 wóz taborowy,

    Stan osobowy batalionu ON typ IV liczył 702 żołnierzy:

    Ciężki karabin maszynowy (ckm, cekaem) – szybkostrzelna broń strzelecka zespołowa, karabin maszynowy strzelający amunicją karabinową. Dużą szybkostrzelność praktyczną uzyskano dzięki zastosowaniu luf chłodzonych wodą lub szybkowymiennych luf chłodzonych powietrzem. Działanie broni najczęściej oparte na zasadzie krótkiego odrzutu lufy (np. Maxim) lub odprowadzania gazów prochowych z lufy (np. Hotchkiss). Broń strzela z ciężkiej podstawy (trójnożnej, saneczkowej, kołowej) ogniem ciągłym (długimi lub krótkimi seriami). Podstawa często umożliwia prowadzenie ognia przeciwlotniczego.37 mm Bofors L/45/M – szwedzka armata przeciwpancerna z okresu międzywojennego. Konstruktorem działa była firma Bofors. Produkowana w Polsce na licencji jako 37 mm armata przeciwpancerna wz. 36.
  • 19 oficerów, w tym 15 oficerów rezerwy
  • 138 podoficerów, w tym 129 podoficerów rezerwy
  • 545 szeregowców rezerwy
  • Zgodnie z etatem batalion miał być uzbrojony w:

  • 40 pistoletów
  • 7 rakietnic
  • 306 karabinów
  • 324 karabinki
  • 9 ręcznych karabinów maszynowych (lub lkm)
  • 6 ciężkich karabinów maszynowych (na ogół Hotchkiss wz. 14, rzadziej Maxim wz.08)
  • 3 armaty przeciwpancerne wz. 1936
  • 1 moździerz piechoty wz. 1931
  • Stan ewidencyjny uzbrojenia w batalionach typu IV znacznie odbiegał od stanu etatowego. Pododdziały tego typu nie otrzymały armat przeciwpancernych i pistoletów (oficerowie rezerwy otrzymali karabinki) oraz hełmów. Faktycznie niektóre bataliony nie posiadały ręcznych karabinów maszynowych (jak "Kępno"), a niektóre posiadały ich nawet 27 (po jednym na drużynę, jak "Kościan", "Leszno" i "Rawicz").

    Szeregowy – najniższy stopień wojskowy w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Wyższym stopniem jest starszy szeregowy.Maschinengewehr 08 (MG08) (Maxim MG08, Spandau MG08, DWM MG08, sMG08) – niemiecki ciężki karabin maszynowy, znany w Polsce jako Maxim wz. 08. Jedna z głównych wersji karabinu maszynowego konstrukcji Hirama Maxima.


    1 maja 1939 r. Dep. Piechoty M.S.Wojsk. podjął decyzję o przydzieleniu broni maszynowej i amunicji batalionom ON na terenie Okręgu Korpusu Nr I, II, VI i X. Każdy batalion otrzymać miał 12 rkm Bergmann wz. 1915, 10.020 naboi do karabinów wz. 1898 i 3.600 naboi do rkm Bergmann wz. 1915. Każdy pluton strzelecki otrzymać miał jeden rkm. Trzy kolejne rkm miały zastąpić brakujące do etatu ckm-y w plutonach karabinów maszynowych.

    Pistolet (fr.) - krótka, ręczna broń palna do walki (zarówno ataku jak i obrony) na niewielką odległość (do 50 m), a także do wymuszania posłuszeństwa na polu walki. Charakteryzuje się krótką lufą, małymi gabarytami i chwytem (rękojeścią) przystosowanym do strzelania z jednej ręki.Podoficer – żołnierz służby czynnej lub żołnierz rezerwy należący do korpusu podoficerów, posiadający stopień wojskowy co najmniej kaprala (mata w Marynarce Wojennej).

    Na etatowe wyposażenie pododdziału składały się:

  • 70 konie taborowe
  • 29 wozów
  • 3 kuchnie polowe
  • 1 samochód ciężarowy
  • 4 motocykle
  • 50 rowerów
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Ręczne karabiny maszynowe przydzielone zostały dopiero w sierpniu 1939 r.
    2. Andrzej Konstankiewicz: Broń strzelecka i sprzęt artyleryjski formacji polskich i Wojska Polskiego w latach 1914-1939, Lublin, 2003, ​ISBN 83-227-1944-2​, ss.116, 248

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Kazimierz Pindel, Obrona Narodowa 1937-1939, Warszawa: Wydaw. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, ISBN 83-11-06301-X, OCLC 69279234.
  • Rekonstrukcja w oparciu o zeznania Krzysztofa Gebhardta
  • Lekki karabin maszynowy (lkm) – rodzaj karabinu maszynowego, lżejszego od ciężkiego karabinu maszynowego. Jest wyposażony w dwójnóg i kolbę, podobnie jak ręczne karabiny maszynowe, lecz jest od nich cięższy.Departament Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych (Dep. Piech. M.S.Wojsk.) – fachowy organ pracy I wiceministra spraw wojskowych w sprawach piechoty, w latach 1921-1939.




    Warto wiedzieć że... beta

    Oficer − żołnierz zawodowy lub żołnierz rezerwy posiadający stopień wojskowy co najmniej podporucznika, pełniący zazwyczaj służbę na stanowisku dowódcy, instruktora, członka sztabu, a także na stanowisku szczególnym (np. sędzia sądu wojskowego, prokurator wojskowy, lekarz, pilot) lub na innym stanowisku.
    Działon – najmniejsza jednostka artylerii zawierająca jedno działo z obsługą i środkiem transportu. W kawalerii dodatkowo zawierała jaszcze i przodki.
    Piechota II RP - jeden z trzech, obok artylerii i kawalerii, głównych rodzajów wojska Sił Zbrojnych II RP (w ówczesnej terminologii rodzaj wojsk nazywano bronią).
    Okręg Korpusu Nr I (OK I) – okręg wojskowy Wojska Polskiego II RP w latach 1921-1939 z siedzibą dowództwa w garnizonie Warszawa.
    Karabin wz. 98a (także kb Mauser wz. 98a, karabin polski wz. 98a) – polski karabin powtarzalny z okresu międzywojennego.
    Hotchkiss Mle 1914 – podstawowy francuski ciężki karabin maszynowy (ckm) okresu obu wojen światowych, kaliber 8 mm, przyjęty na uzbrojenie w 1914 roku. Było to rozwinięcie ckm-ów Hotchkiss wz.1900 i wz.07, opracowanych na bazie rozwiązań konstrukcyjnych Benjamina Hotchkissa. Był używany jako ckm na podstawie trójnożnej, a także stanowił standardowe uzbrojenie francuskich wozów bojowych z pierwszej wojny światowej.
    Moździerz – rodzaj prostego działa strzelającego stromotorowo. W większości, z wyjątkiem największych rodzajów, nie stosuje się oporopowrotnika. Ponieważ rolę ciężkich moździerzy oblężniczych przejęło lotnictwo, obecnie często definiuje się moździerz jako działo nie mające oporopowrotnika. Bywa także utożsamiany z moździerzem piechoty, nazywanym moździerzem właściwym. W starszej literaturze można spotkać nazwę miotacz lub miotacz min.

    Reklama