Eryx (pocisk rakietowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eryxprzeciwpancerny pocisk kierowany krótkiego zasięgu opracowany przez europejskie konsorcjum zbrojeniowe MBDA. Pocisk został opracowany w drugiej połowie 80 a jego produkcję seryjną uruchomiono w 1992.

Dysza - urządzenie do kontroli kierunku lub charakterystyki wypływu płynu (gazu lub cieczy). Dysza jest najczęściej rurą o zmiennym przekroju, niekoniecznie okrągłym. Przykładem kontroli kierunku jest ciąg wektorowany w samolotach. Charakterystyka wypływu składa się zaś z takich parametrów jak prędkość, koncentracja lub kształt. Często celem stosowania dysz jest uzyskanie maksymalnej prędkości wypływu aby uzyskać maksymalny odrzut (np. w silnikach odrzutowych) lub maksymalny zasięg strumienia (np. w wężach strażackich, czy armatkach wodnych). Czasem chodzi o uzyskanie maksymalnej koncentracji strumienia np. w urządzeniach typu waterjet, lub wręcz przeciwnie - maksymalnego rozproszenia np. w rozpylaczach lakierów w zakładach fryzjerskich, czy lakierniach samochodowych. Kontrola kształtu pozwala zaś uzyskać m.in. kurtyny wodne jak i powietrzne.Przeciwpancerny pocisk kierowany (ppk) – pocisk rakietowy służący do niszczenia czołgów i innych wozów bojowych przeciwnika.

Opis[ | edytuj kod]

Eryx jest pociskiem krótkiego zasięgu i może razić cele na dystansach od 50 do 600 metrów. Celność i skuteczność pocisku została osiągnięta dzięki sterowaniu gazodynamicznemu za pomocą dysz umieszczonych na obwodzie pocisku. Sterowanie pociskiem jest półautomatyczne, a rola operatora sprowadza się do utrzymania siatki celownika na celu. Dodatkowo wyrzutnia wyposażona jest w kamerę CCD która śledzi źródło światła ksenonowego umieszczone w tylnej części pocisku. Dzięki niskiej prędkości pocisku przy starcie i małej ilości gazów powstających przy strzale, możliwe jest odpalanie Eryxa z pomieszczeń zamkniętych, co czyni go szczególnie przydatnym w czasie walk w terenie zurbanizowanym. Oprócz zwalczania celów opancerzonych może być wykorzystany do niszczenia bunkrów i śmigłowców.

Matryca CCD (ang. Charge Coupled Device) – układ wielu elementów światłoczułych, z których każdy rejestruje, a następnie pozwala odczytać sygnał elektryczny proporcjonalny do ilości padającego na niego światła. W cyfrowych aparatach fotograficznych najczęściej stosowane są filtry barwne, dające możliwość rejestracji natężenia określonej szerokości spektrum światła w danym punkcie matrycy.

Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • (en) www.army-technology.com




  • Reklama