Epigrafika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Polski epigraf reklamowy we Lwowie

Epigrafika (gr. epigraphḗ = napis) – dyscyplina badawcza polegająca na zbieraniu, analizowaniu i publikowaniu napisów (epigrafów) wykonanych na materiale twardym (kamieniu, metalu, drewnie itp.). Bywa zaliczana do nauk pomocniczych historii. Jest dzielona według języków i typów pisma za pomocą których napisy zostały wykonane. Epigrafika wspomaga badanie geografii dialektów, zmian językowych, ale także i stopnia znajomości pisma w danej populacji.

Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Emil Hübner (ur. 7 lipca 1834 w Düsseldorfie, zm. 21 lutego 1901 w Berlinie) – niemiecki badacz starożytności, syn Juliusa.

Epigrafika jako nauka zaczęła się rozwijać w XVI wieku. Do znanych specjalistów należeli Georg Fabricius (15161571), August Wilhelm Zumpt (18151877), Theodor Mommsen (18171903), Emil Hübner (18341901), Franz Cumont (18681947), Silvio Panciera (19332016).

Wśród współczesnych badań polskiej epigrafiki można wyróżnić pracę Lwów po polsku Kseniji Borodin i Iwanny Honak.

Nationalencyklopedin – największa, szwedzka encyklopedia współczesna. Jej stworzenie było możliwe dzięki kredytowi w wysokości 17 mln koron, którego udzielił rząd szwedzki w 1980 roku i który został spłacony w 1990. Drukowana wersja składa się z 20 tomów i zawiera 172 tys. haseł. Wersja internetowa zawiera 260 tys. haseł (stan z czerwca 2005). Inicjatorem projektu był rząd szwedzki, który rozpoczął negocjacje z różnymi wydawcami. Negocjacje zakończyły się w 1985, kiedy na wydawcę został wybrany Bra Böcker z Höganäs. Encyklopedia miała uwzględniać kwestie genderowe i związane z ochroną środowiska. Pierwszy tom ukazał się w 1989 roku, ostatni w 1996. Dodatkowo w roku 2000 ukazały się trzy dodatkowe tomy. Encyklopedię zamówiło 54 tys. osób. W 1997 roku ukazało się wydanie elektroniczne na CD, a w 2000 pojawiło się wydanie internetowe, które jest uzupełniane na bieżąco.Corpus Inscriptionum Graecarum (CIG) - epigraficzna seria wydawnicza którą zaprojektował i w znacznej mierze zrealizował niemiecki uczony i antykwariusz Philipp August Böckh (1785-1867). Jego dziełem są tomy I i II (1828, 1843). Edytorami następnych byli J. Franz (t. III — 1853) oraz E. Curtius i A. Kirchhoff (t. IV — 1859, obejmujący inskrypcje greckie „okresu chrześcijańskiego", do upadku Konstantynopola 1453). W 1877 roku ukazał się tom V, zawierający indeksy (H. Róhl). W zbiorze tym wszystkie inskrypcje, poza najstarszymi, tworzącymi osobny dział, zgrupowane zostały wedle kryterium geograficznego: inskrypcje pochodzące z jednej krainy tworzyły osobne działy, w których dla poszczególnych miast rezerwowano osobne poddziały. W ramach każdego poddziału napisy zostały ułożone wedle kategorii.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Corpus Inscriptionum Latinarum
  • Corpus Inscriptionum Graecarum
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. epigrafika, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2015-08-09].
    2. Iwan Parnikoza: Ukrainki ratują polską spuściznę Lwowa, czyli nie jest tak źle w naszym Lwowie, Szanowni Sąsiedzi. W: Kresy.pl [on-line]. 2012-11-22. [dostęp 2014-09-16].
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Corpus Inscriptionum Latinarum - (CIL) epigraficzna seria wydawnicza którą zaprojektował i we współpracy z innymi specjalistami pod patronatem Berlińskiej Akademii Nauk zrealizował niemiecki uczony Theodor Mommsen.




    Warto wiedzieć że... beta

    Christian Matthias Theodor Mommsen (ur. 30 listopada 1817 w Garding, zm. 1 listopada 1903 w Charlottenburgu) – historyk, poeta oraz prawnik niemiecki, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1902.
    Encykłopedija suczasnoji Ukrajiny (ukr. Енциклопедія сучасної України, ЕСУ) – wielotomowe opracowanie w języku ukraińskim, przedstawiające informację o Ukrainie od początku XX wieku do dziś.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Biblioteka Narodowa Republiki Czeskiej (cz. Národní knihovna České republiky) – biblioteka narodowa Czech z siedzibą w Pradze. Biblioteka znajduje się w gmachu Clementinum. Jedna z najstarszych bibliotek na terenie Czech, której zbiory obejmują ponad 6,5 miliona woluminów.
    Hiszpańska Biblioteka Narodowa (Biblioteca Nacional de España) – największa biblioteka w Hiszpanii i jedną z największych na świecie. Znajduje się w Madrycie, a dokładnie przy Paseo de Recoletos.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Epigraf (gr. „napis”) – inskrypcja, napis umieszczony na rzeźbie, wykuty w kamieniu albo wyryty w metalu lub drewnie.

    Reklama