Epigoni (mitologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Epigoni (gr. Epigonoi „później urodzeni”) – w mitologii greckiej synowie wodzów poległych w wyprawie siedmiu przeciw Tebom. W 10 lat po wyprawie epigoni, dowodzeni przez Adrastosa – jedynego ocalałego z siedmiu, zdobyli i złupili Teby, mszcząc tym samym śmierć ojców.

Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Euryalos - w mitologii greckiej syn Mekisteusa, uczestnik wyprawy Argonautów, epigonów przeciw Tebom i wojny trojańskiej.

Należeli do nich:

  • Alkmeon i Amfilochos, synowie Amfiaraosa
  • Ajgialeus, syn Adrastosa
  • Diomedes, syn Tydeusa
  • Promachos, syn Partenopajosa
  • Stenelos, syn Kapaneusa
  • Tersandros, syn Polinika
  • Euryalos, syn Mekisteusa
  • W znaczeniu historycznym epigoni to następcy diadochów.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Mekisteus nie był jednym z siedmiu wodzów, ale walczył po ich stronie.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Władysław Kopaliński: Słownik tradycji i mitów kultury. T. I: Część pierwsza od A do J. Warszawa: HPS, 2007. ISBN 978-83-60688-75-5.
  • Siedmiu przeciw Tebom (gr. Ἑπτὰ ἐπὶ Θήϐας Heptá epí Thḗbas) – w mitologii greckiej wyprawa siedmiu wodzów w obronie praw do tronu Polinika, który walczył ze swoim bratem Eteoklesem. W wyprawie uczestniczyli:Adrastos (gr. Ἄδραστος Ádrastos, łac. Adrastus) – w mitologii greckiej król Argos, greckiego miasta w Argolidzie.




    Warto wiedzieć że... beta

    Partenopajos (gr. Παρθενοπαῖоς Parthenopaios, od Parthenos ‘Dziewica’, łac. Parthenopaeus) – w mitologii greckiej jeden z siedmiu wodzów.
    Władysław Kopaliński, właściwie Władysław Jan Stefczyk, przed II wojną światową Jan Sterling (ur. 14 listopada 1907 w Warszawie, zm. 5 października 2007 w Warszawie) – polski leksykograf, tłumacz, wydawca.
    Tydeus – postać z mitologii greckiej. Był synem Ojneusa i przyrodnim bratem Meleagra. Był chroniony przez Atenę, która chciała dać mu nieśmiertelność.
    Polinik (także Polinejkes, gr. Пολυνείκης Polyneíkēs, łac. Polynaeces, ‘kłótnik’, ‘swarliwy’) – w mitologii greckiej królewicz tebański, uczestnik wyprawy siedmiu przeciw Tebom.
    Amfiaraos – wieszczek i tłumacz snów w mitologii greckiej. Był synem Ojklesa i Hypermnestry oraz ojcem Eurydyki, Amfilochosa i Alkmeona. Według niektórych podań jego synami byli także Tiburtus, Koras i Katillus. Był ulubieńcem Zeusa i Apolla.
    Teby (Θῆβαι, Thívai, Thebaj lub Thive) – w starożytności główne miasto i centrum polityczne Beocji, w środkowej Grecji. Obecnie miasto zamieszkane przez 17-18 tys. ludzi.
    Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną grecką tradycję opowieści o bogach i herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).

    Reklama