Engaku-ji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
.mw-parser-output table.klasztor-eparchia td.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}.mw-parser-output table.klasztor-zakon td.naglowek{color:black!important;background:#EEE8AA!important}.mw-parser-output table.klasztor-default td.naglowek{color:black!important;background:#F5F5DC!important}

Engaku-ji (Klasztor Doskonałego Oświecenia, jap. 円覚寺, pełna nazwa - Zuirokuzan Engaku Kōshō Zenji 瑞鹿山円覚興聖禅寺) – klasztor szkoły zen rinzai, jeden z najważniejszych klasztorów tej szkoły.

Chan (chin. 禪 pinyin: chán; sans. ध्यान dhyāna ; kor. sŏn (선), sŏn chong (선종); jap. zen (禅), zen shū (禅宗); wiet. thiền, thiền tông) – jedna z najważniejszych szkół chińskiego buddyzmu, założona w VI wieku przez Bodhidharmę. Szkoła ta należy do praktycznej i medytacyjnej tradycji buddyzmu, w odróżnieniu od teoretycznej i filozoficznej tradycji doktrynalnej.Wuxue Zuyuan (1226–22 września 1286; chiń. 無學祖元, pinyin Wúxué Zǔyuán; jap. Mugaku Sogen; kor. 무학조원 Muhak Chowon; wiet. Vô Học Tổ Nguyên) – chiński mistrz chan szkoły linji, działający w Kamakurze. Znany także jako Bukko Kokushi (仏光国師)

Historia klasztoru[ | edytuj kod]

Miejsce pod budowę klasztoru zostało wybrane przez chińskiego mistrza chan działającego w Japonii - Lanxi Daolonga (jap. Rankei Dōryū) (1213-1278). Klasztor został wybudowany na życzenie Hōjō Tokimune również przez chińskiego mistrza Wuxuego Zuyuana (1226-1286), który został jego pierwszym opatem. Budowę ukończono w 1282 roku. Klasztor został poświęcony ofiarom (z obu walczących stron) inwazji mongolskiej na Japonię w 1281 roku. Według historycznych zapisków, gdy zaczęto budować klasztor, wykopano z ziemi egzemplarz Sutry doskonałego oświecenia (jap. Engaku-kyō 円覚経)

Sutra doskonałego oświecenia (chin. trad. 圓覺經, chin. upr. 円覚経, pinyin Yuanjiao jing; kor. Wŏngak kyŏng 원각경; jap. Engaku-kyō, ; wiet. Viên Giác kinh) – apokryficzna sutra powstała w Chinach w VIII w. Związana z takimi szkołami jak chan i huayan.Klasztor buddyjski (chiń. si 寺; kor. sa 사; jap. 寺 ji lub tera; wiet. tự lub chùa) – budynek lub kompleks budynków, w którym przebywają i praktykują mnisi buddyjscy lub mniszki buddyjskie. Jest to centrum religijnego, duchowego i nieraz naukowego życia w buddyzmie.

Wuxue, który łączył w sobie wielką wiedzę, umiejętności pedagogiczne oraz prawdziwą przyjacielskość, przyciągnął do klasztoru wielu uczniów. Otrzymał pośmiertny tytuł Bukkō zenji (Mistrz zen Światła Buddy) i dlatego jego linia przekazu zwana była później bukkō-ha. Mistrz ten zainteresował się także nauczaniem dworu cesarskiego i szerokich kręgów militarnych Kamakury.

Dynastia Song (chiń.: 宋朝; pinyin: Sòng Cháo; Wade-Giles: Sung Ch’ao) – dynastia panująca w Chinach od 960 do 1279 roku, po okresie Pięciu Dynastii i Dziesięciu Królestw, a przed panowaniem dynastii Yuan. Był to pierwszy rząd na świecie, który emitował pieniądz papierowy i pierwszy rząd chiński, który ustanowił stałą marynarkę wojenną. Za czasów tej dynastii po raz pierwszy użyto prochu strzelniczego, jak również odróżniono północ prawdziwą od magnetycznej.Linia przekazu Dharmy – ograniczona tylko do szkoły zen metoda promowania następcy lub następców z grona uczniów danego mistrza zen. Ta metoda bezsłownego przekazu istoty nauk Buddy stała się jedną z wyróżniających cech szkoły. Jednym z jej skutków było rozbicie jedności szkoły na kilka różnych frakcji. Synonimicznym określeniem jest "linia przekazu chan".

Opatem klasztoru został także inny z chińskich mistrzów - Yishan Yining (jap. Issan Ichinei) (1247-1317). Yishan wprowadził do Japonii kulturalno-religijny program, który stał się prekursorski do późniejszej klasztornej kultury gozan wzorowanej na modelu chińskim (wushan).

W kilkadziesiąt lat później opatem został kolejny z chińskich mistrzów - Qingzhuo Zhengcheng (jap. Seisetsu Shōchō).

Cesarz Fushimi (jap. 伏見天皇, Fushimi tennō, ur. 10 maja 1265, zm. 8 października 1317 r.) — 92. cesarz Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia.Cesarz Go-Daigo (jap. 後醍醐天皇, Go-Daigo tennō, ur. 26 listopada 1288 roku, zm. 19 września 1339) — 96. cesarz Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia.

W systemie gozan klasztor ten zajmował w Kamakurze drugą pozycję po Kenchō-ji, a przed Jufuku-ji, Jōmyō-ji i Jōchi-ji. Gdy system ten rozwinął się w następnym okresie, cesarz Go-Daigo (後醍醐, pan. 1318-1339) sporządził listę wspólną dla klasztorów Kamakury i Kioto: pierwszym klasztorem stał się Nanzen-ji (Kioto), Tōfuku-ji (Kioto), Kennin-ji (Kioto), Kenchō-ji i Engaku-ji (oba ostatnie z Kamakury). Ostatnia lista została sporządzona przez sioguna Yoshimitsu Ashikagę i składała się ona z dwu odpowiadających sobie części Kioto i Kamakury. W części Kamakury klasztor Enagaku znalazł się na drugim miejscu po Kenchō-ji. Jednak nad nimi znajdował się "pierwszy klasztor zen w kraju" - Nanzen-ji.

Guanyin – główna postać chińskiego panteonu buddyjskiego, odpowiednik indyjskiego bodhisattwy Awalokiteśwary, przedstawiany w postaci kobiecej. W Chinach Guanyin jest także tradycyjnie czczona w ludowej religii jako bogini miłosierdzia, litości i płodności.Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

W 1329 roku opatem klasztoru został Musō Soseki. Chociaż był nim tylko rok, z sukcesem przeprowadził reformę tego wówczas bardzo skorumpowanego klasztoru.

Opatem był także wpływowy poeta ruchu gozan - Sesson Yūbai (1290-1346), który w 1306 roku udał się do Chin. Reprezentował on poważną, utrzymaną w stylu religijnym literaturę typu geju.

Po zniszczeniach klasztoru gruntowną jego renowację i odbudowę przeprowadził Seisetsu Shūcho (znany także jako Daiyū kokushi) w okresie tenmei (1781-1789).

Kōsen Sōon (ur. 3 sierpnia 1816, zm. 16 stycznia 1892; jap. 洪川宗温 – japoński mistrz zen, najwybitniejszy uczeń mistrza Gisana Zenraia, znany pod swoim rodzinnym mianem jako Imakita Kōsen (今北洪川). Był bardzo ważną postacią zen w okresie przechodzenia z przednowoczesnej do nowoczesnej religii.Kennin-ji (jap. 建仁寺, Kennin-ji) – pierwsza świątynia (czyt. jap.: tera; czyt. sinojap.: ji) zen w Japonii, zbudowana w Kioto. Główny obiekt sakralny szkoły rinzai.

W XIX wieku w latach 1875-1892 prowadził ten klasztor (od 1877 jako opat) mistrz zen Kōsen Sōon (Imakita Kōsen) (1816-1892).

Pod koniec XIX wieku opatem tego klasztoru był Kōgaku Sōen (Shaku Sōen) (1859-1919), który w 1893 roku wziął udział w Światowym Parlamencie Religii w Chicago i wykorzystał go do przekazania pierwszych informacji o zenie na Zachodzie. Jego uczniowie założyli pierwsze ośrodki praktyki zen w USA.

Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Lanxi Daolong (蘭溪道隆, ur. 1213, zm. 1278) także jako Lanqi Daolong (kor. Langye Toryong ( ); jap. Rankei Dōryu ( ) także Dōryu Daikaku; wiet. Lan Khê Ðạo Long) – chiński mistrz chan ze szkoły linji, propagator zenu w Kamakurze.
WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
Musō Soseki (1275–20 października 1351; jap. 夢窓疎石) – japoński mistrz zen szkoły rinzai, budowniczy klasztorów, opat wielu klasztorów, artysta zen i poeta, znany także jako Musō Kokushi.
Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
Gozan (jap. 五山 pięć gór, pięć wielkich świątyń) – system desygnowania pięciu najważniejszych świątyń buddyzmu zen przez siogunat Ashikaga, wywodzący się z podobnego systemu w Chinach. Został odrzucony wraz z upadkiem rodu Ashikaga.
Ksitigarbha (w dosłownym tłumaczeniu Skarbiec ziemi; chiń. 地藏 Dìzàng; kor. 지장 Chijang; jap. Jizō; wiet. Địa Tạng; tyb. ས་ཡི་སྙིང་པོ, Wylie: sa yi snying po) – jeden z najważniejszych bodhisattwów w buddyzmie mahajana.
Nanzen-ji (Południowy Klasztor Zen, jap. 南禅寺) – klasztor szkoły zen rinzai, największy klasztor Japonii, główny klasztor jednego z czternastu odgałęzień szkoły rinzai w Japonii.

Reklama