Encyklopedia powszechna PWN

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Encyklopedia powszechna PWN (EP) – polska encyklopedia powszechna wydana w latach 1973–1976 w Warszawie przez Państwowe Wydawnictwo Naukowe; suplement do encyklopedii wydano w 1988.

Polskie encyklopedie – encyklopedie napisane lub przetłumaczone z języków obcych przez Polaków, wydane w Polsce lub za granicą w języku polskim (lub innych językach uniwersalnych, np. łacińskim, angielskim). Artykuł zawiera listę encyklopedii opublikowanych w Polsce lub za granicą w formie książkowej w języku polskim lub z użyciem tego języka oraz przetłumaczonych z języków obcych na ten język. Errata (gwarowo i przestarzale corrigenda) - wykaz błędów w treści publikacji poligraficznej, które zostały zauważone dopiero po wydrukowaniu nakładu. Errata może być luźną kartką włożoną między karty publikacji, lub (rzadziej) wydrukowana na ostatniej stronie ostatniej składki lub na wyklejce (patrz: oprawa). Errata zawiera, oprócz błędów, także ich dokładne umiejscowienie oraz sprostowanie i posiada najczęściej układ tabelaryczny. Erraty stosuje się najczęściej w książkach.

Historia[ | edytuj kod]

Encyklopedia została wydana w 4 woluminach (5., suplement, w 1988), w nakładzie ok. 2-2.5 mln egz.; zawiera 76 tys. haseł i podhaseł na 3360 stronach, 5323 ilustracje, 281 diagramów, 108 tabel przeglądowych w tekście, 128 wielobarwnych (kolorowych) i 176 czarno-białych ilustrowanych insertów i 257 map (62 wielobarwne). Podane wyżej dane nie dotyczą suplementu wydanego później.

Suplement – dodatek, uzupełnienie. W wydawnictwach encyklopedycznych i słownikowych – zazwyczaj w takich, które podzielone są na kilka i więcej tomów, wydawanych przez kilka kolejnych lat – dodatkowy tom lub tomy, wydawany na końcu serii, w którym znajdują miejsce hasła przeoczone, lub wręcz nieistniejące w chwili przystępowania do redagowania wydania. Podaje się tam też, dla haseł już istniejących, ich dodatkowe znaczenia, które pojawiły się w trakcie wydawania dzieła, lub niezaistniałe wcześniej fakty.Główny Urząd Statystyczny, GUS – centralny organ administracji państwowej podległy Prezesowi Rady Ministrów zajmujący się zbieraniem i udostępnianiem informacji statystycznych na temat większości dziedzin życia publicznego i niektórych stron życia prywatnego. Do przekazywania danych obligują odpowiednie przepisy prawa (ustawa o statystyce publicznej oraz ogłaszany corocznie Program Badań Statystycznych). Dane mogą być udostępniane tylko w formie zagregowanej (opracowanej), która uniemożliwia identyfikację pojedynczych respondentów (tajemnica statystyczna).

Wydanie suplementu było planowane na 1987, a zasadnicze prace redakcyjne ukończono w 1986. Pożar w drukarni Domu Słowa Polskiego spowodował spalenie maszynopisów. Praca zespołu redakcyjnego wspierana była przez GUS i dzięki temu część materiałów zaktualizowano wedle danych z końca 1986 lub nawet końca drugiej połowy 1987. Suplement zawiera łącznie około 5000 haseł. Składa się na niego część poświęcona hasłom zaktualizowanym, uzupełnionym (np. o datę śmierci), wymienionym na nowe i zupełnie nowym. Druga część stanowi errata uwzględniająca znaczące błędy, jak daty, nazwiska, nazwy własne, wzory matematyczne i chemiczne. Druk ukończono w sierpniu 1988. Suplement liczy 590 stron.

  • Wszystkie tomy

  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Polskie encyklopedie
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Od Wydawcy, Encyklopedia powszechna, Tom 4, s. 875.
    2. Przedmowa. W: Encyklopedia Powszechna PWN. T. 5. Suplement. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1988.




    Reklama