Enciclopedia Treccani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Enciclopedia Treccani albo Enciclopedia Italiana di scienze, lettere ed arti (Włoska Encyklopedia wiedzy, literatury i sztuki) – włoska encyklopedia powszechna, której wydawanie rozpoczęto w 1929 w Rzymie.

Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.Encyklopedia Britannica (ang. Encyclopædia Britannica) – najstarsza wydawana do chwili obecnej i najbardziej prestiżowa encyklopedia angielskojęzyczna. Artykuły w niej zamieszczane uważane są powszechnie przez czytelników za obiektywne i wiarygodne.

Publikacją zajmuje się Istituto dell’Enciclopedia Italiana (Instytut Encyklopedii Włoskiej), założony w Rzymie 18 lutego 1925 przez Giovanniego Treccaniego i Giovanniego Gentilego. Wydanie encyklopedii uznawane jest za jedno z największych wspólnych dzieł badawczych w historii Włoch.

Pietro Bonfante (ur. 29 czerwca 1864 w Poggio Mirteto, zm. 1932 w Rzymie) – prawnik włoski, profesor prawa rzymskiego na uniwersytetach w Camerino, Parmie, Turynie, Pawii, a od 1916 roku w Rzymie, gdzie wykładał aż do śmierci. Duże zasługi w badaniach nad prawem rzymskim i jego historią. Autor wielu monografii, głównie dotyczących rzymskiego prawa rodzinnego rzeczowego i spadkowego. Opublikował m.in.: Instituzioni di diritto romano, Storia del diritto romano, Corso di diritto romano.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

Giovanni Gentile, który był dyrektorem naukowym przedsięwzięcia, zaprosił do współpracy 3266 naukowców, wśród nich także Żydów i antyfaszystów. Autorom pierwszego wydania udało się zachować szeroką autonomię w redagowaniu encyklopedii, co nie było łatwe w okresie wzrastającego w siłę reżimu faszystowskiego. W skład komitetu wydawniczego weszli m.in.: filantrop Calogero Tumminelli (dyrektor wydawniczy), polityk i geochemik Gian Alberto Blanc, prawnik Pietro Bonfante, marszałek Luigi Cadorna, ekonomista Alberto De Stefani, historyk Gaetano De Sanctis, ekonomista Luigi Einaudi, malarz Vittorio Grassi, lekarz i zoolog Ettore Marchiafava, pisarz Ugo Ojetti, dziennikarz Francesco Salata, prawnik Vittorio Scialoja, admirał Paolo Emilio Thaon di Revel, przewodniczący senatu Tommaso Tittoni, filolog Antonino Pagliaro (główny redaktor). Większość z autorów podpisała się pod manifestem faszystowskim 21 kwietnia 1925.

Antyfaszyzm – ruch głoszący sprzeciw wobec ideologii i praktyki faszyzmu. Powstał z inspiracji środowisk lewicowych w latach 20. XX wieku, początkowo głównie we Włoszech (m.in. organizacja Arditi del Popolo). W latach 30. powstał w Niemczech lewicowy ruch Antifa, z kolei w Hiszpanii idee sprzeciwu wobec faszyzmu reprezentowali ochotnicy z Brygad Międzynarodowych. Walkę o usunięcie z życia publicznego praktyk faszyzmu, ogłosili w Grecji, w latach 1946–1949, partyzanci DSELuigi Einaudi (ur. 24 marca 1874 w Carrù; zm. 30 października 1961 w Rzymie) – włoski ekonomista, prof. Uniwersytet w Turynie, polityk, prezydent.

Pierwsza edycja liczyła 35 tomów. W latach 1938–2015 wydawano suplementy. Od 2015 encyklopedia dostępna jest bezpłatnie w Internecie.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Dizionario Biografico degli Italiani
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Amedeo Benedetti. Enciclopedia Italiana Treccani e la montagna illustrata. „La Rivista”. 129, s. 71, VII-VIII 2008. Turyn: CAI (wł.). 
    2. Amedeo Benedetti. L’Enciclopedia Italiana Treccani e la sua biblioteca. „Biblioteche Oggi”, s. 40, X 2005. Mediolan (wł.). 
    3. La nostra storia (wł.). www.treccani.it. [dostęp 2016-04-28].

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Strona oficjalna
  • Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Giovanni Gentile (ur. 30 maja 1875 w Castelvetrano, zm. 15 kwietnia 1944 we Florencji) - obok Benedetta Crocego najwybitniejszy filozof neoidealizmu włoskiego, twórca idealizmu aktualnego. Prowadził rozległą działalność społeczną i naukową, był pedagogiem, historykiem, propagatorem kultury włoskiej, wydawcą, ministrem edukacji w rządzie Mussoliniego. Idealizm aktualny stanowił filozoficzną podbudowę faszyzmu. Głosił, że podział na podmiot i przedmiot jest jedynie konstruktem umysłu i że "duch jest czystym aktem" objawiającym się w procesie edukacji.




    Warto wiedzieć że... beta

    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Ettore Marchiafava (ur. 3 lipca 1847 w Rzymie, zm. 22 października 1935 w Rzymie) – włoski lekarz i zoolog, badacz malarii.
    Suplement – dodatek, uzupełnienie. W wydawnictwach encyklopedycznych i słownikowych – zazwyczaj w takich, które podzielone są na kilka i więcej tomów, wydawanych przez kilka kolejnych lat – dodatkowy tom lub tomy, wydawany na końcu serii, w którym znajdują miejsce hasła przeoczone, lub wręcz nieistniejące w chwili przystępowania do redagowania wydania. Podaje się tam też, dla haseł już istniejących, ich dodatkowe znaczenia, które pojawiły się w trakcie wydawania dzieła, lub niezaistniałe wcześniej fakty.
    Encyklopedia (łac. encyclopaedia z stgr. ἐνκύκλιos, enkýklios – "tworzący krąg" + stgr. παιδεία, paideía – "wykształcenie") – kompendium ludzkiej wiedzy zapisane w formie zbioru artykułów hasłowych, złożonych z haseł (słów kluczowych) i tekstów je objaśniających (zawierających informacje dotyczące tych haseł). Hasła są ułożone w pewnym logicznym porządku, zazwyczaj alfabetycznym, dzięki czemu możliwe jest szybkie odnalezienie właściwej informacji.
    SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
    Żydzi (dosł. "chwalcy /Jahwe/" lub "czciciele /Jahwe/" z hebr. Jehudim, יהודים, jid. Jidn, ייִדן, ladino ג׳ודיוס Djudios) – naród semicki zamieszkujący w starożytności Palestynę (określany wtedy jako Hebrajczycy albo Izraelici), posługujący się wtedy językiem hebrajskim, a w średniowieczu i czasach nowożytnych mieszkający w diasporze na całym świecie i posługujący się wieloma różnymi językami. Żydzi nie stanowią jednolitej grupy religijnej i etnicznej. Dla żydów ortodoksyjnych Żydem jest tylko osoba, która ma ortodoksyjną matkę lub przeszła konwersję na judaizm. Za Żydów uważa się jednak wiele osób, które nie są żydami ortodoksyjnymi. Kto jest Żydem (hebr.? מיהו יהודי) jest pytaniem, na które nie da się jednoznacznie odpowiedzieć, gdyż może to być identyfikacja kulturowa, etniczna lub religijna. Wiele osób, które uważają się z jakichś powodów za Żydów, nie są uznawane przez inne grupy lub instytucje. Dotyczy to na przykład żydów reformowanych, którzy nawet pomimo etnicznego pochodzenia żydowskiego czasem nie są uznawani przez żydów ortodoksyjnych. Według prawa izraelskiego Żydem jest osoba, która ma ortodoksyjną żydowską matkę, chociaż prawo do obywatelstwa bez oficjalnego uznania takiej osoby za Żyda ma każda osoba, która ma przynajmniej jednego dziadka, który był ortodoksyjnym Żydem. Stąd wielu Żydów mieszkających w Izraelu czy USA nie ma według prawa tego kraju oficjalnego statusu Żyda.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

    Reklama