Eleusis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eleusis (także Elefsis i Elefsina; gr. Ελευσίνα = Elefsina; staroż. Eleusis albo Eleuzis) – miasto przemysłowe w Grecji w Attyce, w Polsce znane także pod grecką nazwą Elefsina, położone o 20 km od Aten nad zatoką noszącą grecką nazwę Kolpos Elefsinas, u zbiegu dwóch autostrad i trasy szybkiego ruchu, w administracji zdecentralizowanej Attyka, w regionie Attyka, w jednostce regionalnej Attyka Zachodnia. Siedziba gminy Eleusis. W 2011 roku liczyło 24 910 mieszkańców. Miasto znane jest ze stanowiska archeologicznego i muzeum, portu dalekomorskiego, znacznie rozbudowanej, w ostatnim okresie, rafinerii ropy naftowej, cywilnych i wojskowych zespołów magazynów produktów naftowych, dużego zespołu stoczniowego, fabryki betonu, stanowiącej część zespołu cementowni TYTAN, zakładów zbrojeniowych, należących do grupy Greckie Systemy Obronne (E.A.Σ.), wojskowej bazy lotniczej i licznych mniejszych firm produkcyjnych i logistycznych, cywilnych i wojskowych.

Wanda Markowska (ur. 20 sierpnia 1912 w Częstochowie, zm. w 10 stycznia 1999 w Warszawie) – polska pisarka i tłumaczka.Eleusis (gr. Δήμος Ελευσίνας, Dimos Elefsinas) – gmina w Grecji, w administracji zdecentralizowanej Attyka, w regionie Attyka, w jednostce regionalnej Attyka Zachodnia. Siedzibą gminy jest Eleusis. W 2011 roku liczyła 29 902 mieszkańców. W skład gminy wchodzą miejscowości: Eleusis, Magula i Neos Pondos. Powstała 1 stycznia 2011 roku w wyniku połączenia dotychczasowych gmin Eleusis i Magula.

Historia[ | edytuj kod]

Do VII wieku p.n.e. Eleusis było politycznie niezależne od Aten. Znane z misteriów eleuzyjskich i jako ośrodek kultu Demeter i Persefony (sanktuarium zniszczone z inspiracji Alaryka). Co 4 lata organizowano panhelleńskie igrzyska eleuzyjskie zwane Eleuziniami. Według „Mitów Greków i Rzymian” Wandy Markowskiej, Eleusis było ulubioną kryjówką Demeter, w której przebywała po porwaniu swojej córki – Kory (Persefony).

Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Demeter (także Demetra; gr. Δημήτηρ Dēmḗtēr, Δήμητρα Dḗmētra, łac. Ceres) – w mitologii greckiej bogini płodności ziemi, urodzaju, ziemi uprawnej, zbóż, rolnictwa. Jej córką była Kora.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Misteria eleuzyjskie, Eleuzynie – misteria odprawiane w starożytnej Grecji, w Eleusis, nieopodal Aten, związane z kultem Demeter, jej córki Persefony oraz Dionizosa. Zgodnie z tradycją miał je zapoczątkować Eumolpos.
Grecja (gr. Ελλάδα Elláda, IPA: [e̞ˈlaða] lub Ελλάς Ellás, IPA: [e̞ˈlas]), Republika Grecka (Ελληνική Δημοκρατία Ellinikí Dimokratía, IPA: [e̞ˌliniˈci ðimo̞kraˈtiˌa]) – kraj położony w południowo-wschodniej części Europy, na południowym krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Graniczy z czterema państwami: Albanią, Macedonią Północną i Bułgarią od północy oraz Turcją od wschodu. Ma dostęp do czterech mórz: Egejskiego i Kreteńskiego od wschodu, Jońskiego od zachodu oraz Śródziemnego od południa. Grecja ma dziesiątą pod względem długości linię brzegową na świecie, o długości 14880 km. Poza częścią kontynentalną, w skład Grecji wchodzi około 2500 wysp, w tym 165 zamieszkałych. Najważniejsze to Kreta, Dodekanez, Cyklady i Wyspy Jońskie. Najwyższym szczytem jest wysoki na 2918 m n.p.m. Mitikas w masywie Olimpu.
Administracja Attyka (nwgr. Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής) - jedna z 7 jednostek administracyjnych Grecji, wprowadzona 1 stycznia 2011.
Miasto (od prasłow. „местьце", „mě́sto"–„miejsce”) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.
Alaryk I (ur. ok. 370, zm. 410) – od 395 król Wizygotów z rodu Baltów, którym cesarz Walens zezwolił osiedlić się na terenie Cesarstwa rzymskiego w Mezji. Pierwszy wódz plemion germańskich, który zdobył Rzym.
Region Attyka – jeden z 13 regionów administracyjnych Grecji położony na Półwyspie Attyckim i w dużej części na terenie historycznej krainy Attyka. Oprócz tradycyjnych obszarów do współczesnego regionu administracyjnego Attyka włączona jest też północna część Półwyspu Argolidzkiego oraz wyspa Kythira. Region zajmuje obszar około 3800 km² i graniczy z regionem Grecja Środkowa i regionem Peloponez.
Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej (KSNG) – komisja odpowiedzialna za ustalanie polskich nazw geograficznych świata (egzonimów) oraz za reprezentowanie Polski w kwestiach nazewnictwa geograficznego na arenie międzynarodowej.

Reklama