Element elektroniczny bierny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Element elektroniczny bierny (pasywny) – element elektroniczny niewytwarzający energii elektrycznej. Element bierny nie jest źródłem, zatem występują na nim tylko straty energii. Taki element może jednak magazynować energię elektryczną: cewka w polu magnetycznym, zaś kondensator w polu elektrycznym. Energia pobierana przez element bierny jest zawsze nieujemna:

Memrystor (ang. memristor) - jeden z podstawowych biernych elementów elektronicznych (trzy pozostałe to opornik (rezystor), kondensator i cewka). Memrystor ("memory resistor" - opornik z pamięcią) działa jako pojedyncza komórka pamięci, może być użyty do przechowywania jednego bitu informacji, rezystancja memrystora może być sterowana prądowo. Memrystory mogą być używane do budowy tranzystorów o znacznie mniejszych wymiarach niż na to pozwalały wcześniejsze technologie, a także do konstrukcji pamięci trwałych o znacznie większej gęstości zapisu danych niż tradycyjne dyski twarde, ale o szybkości pracy zbliżonej do pamięci DRAM.Element elektroniczny czynny (aktywny) – element elektroniczny umożliwiający przekształcanie energii elektrycznej, zatem niebędący elementem pasywnym. Zdolny np. do wzmocnienia sygnału, jak tranzystor lub lampa elektronowa, czy też zamiany sygnału analogowego na cyfrowy np. komparator. Elementy aktywne można określić więc jako przetworniki energii elektrycznej aktywnie przekształcające sygnał źródła energii elektrycznej, siłę elektromotoryczną (SEM).

Elementy bierne to: opornik, memrystor, kondensator i cewka.

Element elektroniczny (elektryczny) część obwodu elektrycznego o jednej, dominującej funkcji: wytwarzania energii elektrycznej kosztem innego rodzaju energii, rozpraszania energii oraz magazynowania energii. Element elektryczny nie może zostać podzielony bez utraty swoich właściwości. Wyróżniamy dwa rodzaje elementów: bierne i czynne. Bierne nie wytwarzają, lecz rozpraszają i magazynują energię, zaś czynne - wytwarzają.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • element elektroniczny czynny
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Stanisław Bolkowski: Teoria Obwodów Elektrycznych. Wyd. IV. Warszawa: WNT, 1994, s. 24 i 25. ISBN 83-204-1841-0.
  • Stanisław Osowski: Teoria Obwodów. Wyd. I. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, 2006, s. 12. ISBN 83-7207-577-8.




  • Reklama