Element elektroniczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Element elektroniczny (elektryczny) – część obwodu elektrycznego o jednej, dominującej funkcji: wytwarzania energii elektrycznej kosztem innego rodzaju energii, rozpraszania energii oraz magazynowania energii. Element elektryczny nie może zostać podzielony bez utraty swoich właściwości.

Obwód elektryczny – układ elementów tworzących drogę zamkniętą dla prądu elektrycznego. Obwód elektryczny tworzą: źródła prądowe i napięciowe, przewody elektryczne, wyłączniki oraz odbiornik. Odwzorowaniem graficznym obwodu jest schemat.Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

Wyróżnia się dwa rodzaje elementów elektronicznych: bierne i czynne. Elementy bierne nie wytwarzają, lecz rozpraszają i magazynują energię, zaś czynne – wytwarzają ją.

Element elektroniczny czynny (aktywny) – element elektroniczny umożliwiający przekształcanie energii elektrycznej, zatem niebędący elementem pasywnym. Zdolny np. do wzmocnienia sygnału, jak tranzystor lub lampa elektronowa, czy też zamiany sygnału analogowego na cyfrowy np. komparator. Elementy aktywne można określić więc jako przetworniki energii elektrycznej aktywnie przekształcające sygnał źródła energii elektrycznej, siłę elektromotoryczną (SEM).Teoria obwodów – dyscyplina naukowa zajmująca się szczegółową teoretyczną analizą obwodów elektrycznych i zjawisk w nich zachodzących, w tym m.in. metodą analizy wartości napięć i rozpływu prądów obwodów RLC w stanach ustalonych lub okresowo zmiennych, czy obwodami sprzężonymi magnetycznie oraz filtrami, bazując przede wszystkim na podstawowej wiedzy z dziedziny elektrotechniki, jak np.: prawa Ohma, Kirchhoffa, twierdzenia Thevenina, Nortona i matematycznej: algebry liniowej, analizy matematycznej oraz topologii.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Maciej Krakowski: Elektrotechnika teoretyczna. Wyd. VI. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995. ISBN 83-01-11953-5.
  • Element elektroniczny bierny (pasywny), element elektroniczny nie wytwarzający energii elektrycznej. Element bierny nie jest źródłem, zatem występują na nim tylko straty energii. Taki element może jednak magazynować energię elektryczną: cewka w polu magnetycznym, zaś kondensator - w polu elektrycznym. Energia pobierana przez element bierny jest zawsze nieujemna, co znaczy, że taki element nigdy nie oddaje energii, czyli nie jest źródłem:Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.




    Warto wiedzieć że... beta

    Maciej Romuald Krakowski (ur. 7 grudnia 1924 w Pabianicach, zm. 28 kwietnia 2004) – polski elektrotechnik, profesor Politechniki Łódzkiej, oficer.

    Reklama