Elektroda chlorosrebrowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wzorcowa elektroda chlorosrebrowa

Elektroda chlorosrebrowa – rodzaj elektrody stosowanej jako elektroda wzorcowa w pomiarach elektrochemicznych. Zbudowana z metalicznego srebra (w formie drutu lub płytki) pokrytego warstwą chlorku srebra (AgCl), zanurzonego w nasyconym roztworze chlorku potasu (KCl). Jej potencjał standardowy związany z reakcją elektrodową:

Srebro (Ag, łac. argentum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Jest srebrzystobiałym metalem, o największej przewodności elektrycznej i termicznej. W przyrodzie występuje w stanie wolnym, a także w minerałach, takich jak argentyt czy chlorargyryt. Większość wydobywanego srebra występuje jako domieszka rud miedzi, złota, ołowiu i cynku.Elektrochemia – dział chemii fizycznej, zajmujący się badaniem elektrycznych aspektów reakcji chemicznych, a także w mniejszym stopniu własnościami elektrycznymi związków chemicznych.

ΑgCl + e → Ag + Cl

w temperaturze 25 °C wynosi +0,22 V dla stężenia jonów chlorkowych równych 1M.

Zastosowanie w podwyższonej temperaturze[ | edytuj kod]

Odpowiednio skonstruowana ciśnieniowa elektroda chlorosrebrowa może być stosowna w temperaturach do 300 °C. Potencjał standardowy tej elektrody (tzn. potencjał gdy aktywność jonu chlorkowego wynosi 1 mol/kg) jest funkcją temperatury:

Potencjał standardowy, standardowy potencjał półogniwa, E° – siła elektromotoryczna ogniwa zbudowanego z odwracalnego półogniwa badanego, zawierającego jony o jednostkowej aktywności, oraz elektrody wodorowej, której potencjał przyjmuje się za równy 0 we wszystkich temperaturach, aby było możliwe określenie potencjału badanej elektrody (lewa strona na schematach). Jeśli badana elektroda jest anodą, to jej potencjał jest ujemny, jeśli natomiast jest katodą to jej potencjał jest dodatni. Potencjał standardowy rozumiany jest również jako wkład elektrody do standardowej siły elektromotorycznej ogniwa.Ekstrapolacja – prognozowanie wartości pewnej zmiennej lub funkcji poza zakresem, dla którego mamy dane, przez dopasowanie do istniejących danych pewnej funkcji, następnie wyliczenie jej wartości w szukanym punkcie.

Bard i współpr. podali następujące równanie pozwalające wyliczyć potencjał standardowy elektrody chlorosrebrowej w zakresie 0–95 °C: E(V) = 0,23695 − 4,8564x10t − 3,4205x10t − 5,869 x 10t gdzie t to temperatura w °C

Poprawiona zależność dla wyższych temperatur, która odzwierciedla dane z tabeli powyżej wyrażona jest wzorem:

E(V) = 0,23755 − 5,3783x10t − 2,3728x10t − 2,2671x10(t+273) dla 25 < t < 275 °C.

Elektroda kalomelowa – półogniwo, elektroda drugiego rodzaju, którą stanowi rtęć stykająca się z chlorkiem rtęci(I) (kalomelu). W celu zabezpieczenia elektrody przed obecnością Hg, do sporządzenia jej nie używa się czystego kalomelu, lecz pasty kalomelowej zawierającej niewielkie ilości rozdrobnionej rtęci w roztworze chlorku potasu (KCl).Chlorek srebra(I) (AgCl) – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu chlorowodorowego i srebra. Ta biała sól jest znana ze swojej wyjątkowo niskiej rozpuszczalności w wodzie.

Ekstrapolacja do 300 °C daje E = −0,138 V.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Greeley, Richard S., Smith, William T., Stoughton, Raymond W., Lietzke, M. H.. Electromotive force studies in aqueous solutions at elevated temperatures. I. The standard potential of the silver-silver chloride electrode. „The Journal of Physical Chemistry”. 64 (5), s. 652-657, 1960. DOI: 10.1021/j100834a031. 
  2. Allen J. Bard, Roger Parsons, Joseph Jordan: Standard Potentials in Aqueous Solution. CRC Press, 1985, s. 304. ISBN 978-0-8247-7291-8.
  3. Joseph C. Farmer: Waste package degradation expert elicitation panel: Input on the corrosion of CRM alloy C-22. Office of Scientific and Technical Information, 1998-02-26. DOI: 10.2172/664591. [dostęp 2015-01-25].

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • elektroda kalomelowa
  • DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.Chlorek potasu (łac. Kalii chloridum) – nieorganiczny związek chemiczny z grupy chlorków, sól potasowa kwasu solnego.




    Reklama