• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Elektra - okeanida

    Przeczytaj także...
    Iris (także Iryda, Irys, Taumantyda, gr. Ἶρις Iris ‘tęcza’, łac. Iris, Arcus ‘tęcza’) – w mitologii greckiej bogini i uosobienie tęczy, posłanka bogów.Harpie (gr. Άρπυια Harpyia, l.mn. Άρπυιαι Harpyiai, łac. Harpyia, Harpyiae ‘porywaczki’) – w mitologii greckiej duchy (demony) porywające dzieci i dusze oraz uosabiające gwałtowne porywy wiatru.
    Aello (gr. Ἀελλώ Aellṓ, łac. Aello) – jedna z harpii, której imię oznacza "Wichrowa", "Zawierucha", "Burzliwa". Znana także jako "Szybka Burza". Była zobowiązana przez bogów do zawierania pokoju oraz karania za zbrodnie. Skazanych ludzi zabierała do Tartaru i tam torturowała. Aello była opisywana jako piękna, uskrzydlona panna. Później inni pisarze opisywali ją jako skrzydlatego potwora z twarzą obrzydliwej, starej kobiety, z zakrzywionymi i ostrymi pazurami i szponami. Była także opisywana jako pieska kobieta z ciałem ptaka. Uważa się, że spłodziła nieśmiertelne konie Achillesa: Ksantosa i Baliosa razem z Zefirem, lecz niektóre źródła twierdzą, że była to jej siostra Kelajno (Celaeno).

    Elektra drugie imię to Ozomene (gr. Ἠλέκτρα trb. Êlektrê) – w mitologii greckiej jedna z okeanid, córka tytana Okeanosa i tytanidy Tetydy. Jej mężem był bóg zjawisk przyrodniczych na morzu Taumas. Z tego związku narodziła Iris, uosobienie tęczy, i Hydaspes oraz demoniczne harpie, uosabiające gwałtowne porywy wiatru: Aello, Ocypete, Kelajno i Podarge. Elektra jest boginią żywiołu wodnego, tą, która daje bursztyn, produkt morza bardzo ceniony przez starożytnych. Jej drugie imię, Ozomene - „wiele gałęzi”, oznacza źródło tęczy sięgającej morza.

    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Ocypete (gr. Ὠκυπέτη Ōkypétē, łac. Ocypete – "szybkie skrzydło") – jedna z trzech harpii (sióstr) w mitologii greckiej, istot, które z woli bogów wykonywały kary za przestępstwa. Córka olbrzyma Taumasa i nimfy Elektry. Była także znana jako Ocypode (gr. Ὠκυπόδη Ōkypódē, łac. Ocythoe – "szybkie stopy") lub Ocythoe (gr. Ὠκυθόη Ōkythóē, łac. Ocythoe – "szybki biegacz"). Ocypete była najszybsza ze wszystkich trzech harpii. Według mitologii greckiej, pewnego razu leciała tak szybko, że rozbiła się na wyspie na środku oceanu i błagała później o litość bogów, żeby pomogli się jej wydostać.

    W mitologii greckiej występuje kilka postaci o imieniu Elektra.

    Nonnos z Panopolis (gr. Νόννος) – grecki poeta żyjący na przełomie IV i V wieku. Pochodził z miasta Akhmim (nazywanego po grecku Panopolis). Jego głównymi zachowanymi dziełami był poemat epicki Historia Dionizosa (Dionysiaca) składający się z 48 ksiąg, opisujący znane Nonnosowi mity na temat Dionizosa oraz Parafraza ewangelii św. Jana.Okeanidy (gr. Ὠκεανίδες Ōkeanídes, łac. Oceanides, l.poj. gr. Ὠκεανίς Ōkeanís, łac. Oceanid) – w mitologii greckiej nimfy morskie.

    W kulturze[ | edytuj kod]

  • Nonnos z Panopolis, Dionysiaca 26.350 ff
  • Hezjod, Theogonia 265, 349;
  • Pauzaniasz, Wędrówki po Helladzie
  • Apollonios z Rodos, Argonautyki
  • Pseudo-Apollodoros z Aten, Biblioteka
  • Hymny homeryckie
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Smith 1884 ↓, s. 8.
    2. Kumaniecki 1990 ↓, s. 222.
    3. Graves 1992 ↓, s. 123.
    4. Aaron J. Atsma: Elektra (ang.). Theoi Project. [dostęp 2019-04-26].

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • James B. Greenough: The Bucolics, Aeneid, and Georgics by Virgil. Boston: Ginn & Co., 1900.
  • Robert Graves: Mity greckie. Warszawa: PIW, 1992. ISBN 83-06-02284-X.
  • William Smith: Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, Tom 2. New York: Harper & Brothers, 1884, s. 9.
  • Pod redakcją Kazimierza Kumanieckiego: Mała Encyklopedia Kultury Antycznej. Warszawa: PIW, 1990, s. 222.Sprawdź autora:1.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Elektra w Theoi Project
  • Elektra w Greek Mythology Link
  • Apollonios z Rodos, Apolloniusz Rodyjski (początek III wiek p.n.e. – po 246 p.n.e.) – grecki poeta, trzeci dyrektor Biblioteki Aleksandryjskiej, zastapił na tym stanowisku Kallimacha z Cyreny. Najbardziej znane jego dzieło to poemat epicki w czterech księgach Argonautica opisujący dzieje mitologicznej wyprawy Jazona po złote runo i jego romansu z Medeą. Poemat ten łączy tradycyjne, nawiązujące do Homera wzorce poezji epickiej (tematyka bohaterska, połączenie świata bogów i ludzi, nawiązania do epizodów znanych z Homera) z elementami nowej, aleksandryjskiej poetyki (znacząca rola tematyki miłosnej, zamiłowanie do scen rodzajowych, uczoność i erudycyjność).Okeanos (gr. Ὠκεανός Ōkeanós, łac. Oceanus) – w mitologii greckiej tytan, bóg i uosobienie morza zewnętrznego.




    Warto wiedzieć że... beta

    Argonautyki – epos mitologiczny Apolloniosa z Rodos. Utwór opowiada o wyprawie Jazona i innych Argonautów po złote runo. Składa się z czterech ksiąg. Jest napisany heksametrem daktylicznym.
    Tetyda (także Tetys, gr. Τηθύς Tēthýs, łac. Tethys) – w mitologii greckiej bogini i uosobienie „żeńskiej” siły rozrodczej morza; jedna z tytanid.
    Hydaspes (gr. Ὑδάσπης trb. Hydaspês) – w mitologii greckiej bóg rzeki Hydaspes, płynącej przez ziemię nazywaną Pakistan w północno-zachodnich Indiach. Wspierał Indusów w ich wojnie przeciwko atakującym wojskom boga Dionizosa. Jego rodzicami byli okeanida Elektra i bóg zjawisk przyrodniczych na morzu Taumas. Istnieje też wersja wg. której rodzicami Hydaspesa byli tytan Okeanos i tytanida Tetyda. Jego żoną była nimfa Astris, z którą miał syna Deriadesa, króla Indii.
    Transkrypcja – w językoznawstwie system zapisu głosek danego języka za pomocą symboli graficznych (inaczej pisownia fonetyczna) lub system fonetycznej konwersji innego pisma. W szczególności może służyć do zapisu wyrazów jednego języka w formie pozwalającej łatwo odtworzyć brzmienie osobie go nie znającej – głoski jednego języka oddaje się wtedy znakami pisma innego języka, przy czym danej głosce nie zawsze musi odpowiadać tylko jeden znak, a niektóre znaki mogą być używane na oznaczanie kilku różnych głosek w języku wyjściowym. Transkrypcja taka zorientowana jest na odbiorcę posługującego się jednym, określonym językiem.
    Apollodoros z Aten (gr. Ἀπολλόδωρος ὁ Ἀθηναῖος, Apollodoros ho Athenaios, ur. około 180 p.n.e., zm. około 109 p.n.e.) – filolog, geograf i kronikarz grecki.
    Tytani i tytanidy (gr. Τιτᾶνες Titanes, Τιτανίδες Titanídes, l.poj. Τιτάν Titán, Τιτανίς Titanís, łac. Titani, Titanides, l.poj. Titan, Titanid, pol. tytan, tytanida, tytanka) – w mitologii greckiej bogowie z pokolenia olbrzymów, istniejący przed bogami olimpijskimi.
    Taumas (gr. Θαύμας Thaúmas, łac. Thaumas – cud) – jedno z pierwotnych bóstw zjawisk przyrodniczych na morzu w mitologii greckiej, syn Pontosa (Morza) i Gai (Ziemi), brat Nereusa, Forkosa, Keto i Eurybii. Połączył się z okenidą, Elektrą, i miał z nią dzieci: harpie i Iris oraz Hyspadesa. Taumas zachwycał ludzi zjawiskami, których nie rozumieli i stąd nazywali cudami. Z racji urodzenia należał do bóstw morskich, dlatego też morze było obszarem jego "cudotwórczej" działalności. Nie istnieją mity związane z Taumasem.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.009 sek.