Ekkehard I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ekkehard I (ur. ok. 960, zm. 30 kwietnia 1002) – margrabia Miśni w latach 985-1002. Syn Güntera, brat Guncelina.

Jerzy Strzelczyk (ur. 24 grudnia 1941 w Poznaniu) – polski naukowiec, historyk-mediewista specjalizujący się m.in. w początkach państwa polskiego oraz państw barbarzyńskich na ziemiach dawnego Imperium Romanum.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

Życiorys[ | edytuj kod]

Od 985 margrabia Marchii Miśnieńskiej (po śmierci Rygdaga). Spowinowacił się z rodem Thietmara I, poprzez małżeństwo z wdową po Thietmarze, Swanhildą. Ekkehard wyrobił sobie wysoką pozycje przez działania wojenne, które podejmował; odbił Miśnię, stolicę marchii zdobytą przez Wieletów w 983. Podbił też plemię Milczan.

Guncelin z Kuckenburga (ur. przed 982, zm. po 1017) – margrabia Miśni w latach 1002-1009, syn Guntera z Merseburga (†13 lipca 982), brat Ekkeharda (*przed 966 †30 kwietnia 1002), pretendenta do tronu niemieckiego po śmierci Ottona III. Naprawdę nazywał się Günter; zwie się go Guncelin dla odróżnienia od ojca.Gunter z Merseburga (ur. ok. 920, zm. 13 lipca 982) – margrabia Miśni w latach 979–982, ojciec Guncelina i Ekkeharda I.

W 1002 roku zmarł cesarz Otton III. Pretensje do tronu zgłosiło trzech kandydatów. Największe szanse miał Ekkehard, cieszący się wielkim uznaniem zmarłego cesarza. Starania przerwał spisek, który doprowadził do śmierci margrabiego 30 kwietnia 1002 roku. Odtąd wadziło się dwóch kandydatów: książę szwabski Herman oraz przyszły cesarz Henryk książę bawarski. Zamieszanie wykorzystał książę Polski Bolesław Chrobry zajmując Łużyce, Milsko oraz Miśnię. Wojnę zakończył pokój w Budziszynie w 1018 r. oraz małżeństwo Ody, córki Ekkeharda z Bolesławem Chrobrym. Ostatecznie marchię miśnieńską otrzymał brat Ekkeharda, Guncelin.

Marchia Północna (niem. Nordmark) powstała po podziale Marchii Wschodniej dokonanym w 966 przez cesarza Ottona I i obejmowała północną jej część. W 1134 cesarz Lotar III nadał ją w lenno Albrechtowi Niedźwiedziowi. Pierwszą zdobyczą Marchii na prawym brzegu Łaby stała się Ziemia Przegnica (Prignitz). Po śmierci władcy Stodoran Przybysława Henryka w roku 1150, Albrecht Niedzwiedź przyłączył na stałe ten obszar do swego państwa. Od tej pory nazwa słowiańskiej Brenny została zmieniona na Brandenburg, stając się ośrodkiem marchii askańskiej. Około 1157 roku z ziem Marchii Północnej i podbitych ziem słowiańskich utworzył Marchię Brandenburską. W jej granicach pierwotne terytorium Marchii Północnej nazwano Starą Marchią.Wieleci, Wieletowie, Wilcy, Lucice, Lutycy – grupa plemienna Słowian połabskich, zamieszkujących od VI wieku tereny między dolną Odrą a Łabą, wywodząca się z Pomorza Przedodrzańskiego. W źródłach pisanych za czasów Karola Wielkiego nazywani również: Wiltzi, Vultzi, Welatabowie. Wieleci obok Obodrzyców i Serbów należeli do Słowian połabskich. Geograf Bawarski podaje, że na ziemiach Wieletów znajdowało się 95 grodów.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

30 kwietnia jest 120. (w latach przestępnych 121.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 245 dni.
Dytryk II (według innych wersji numeracji: III lub IV) (ur. ok. 1130 r., zm. w 1172 r.) – hrabia Kleve od ok. 1147 r.
Oda Miśnieńska (ur. w okr. 996–1002, zm. po 1018 r.) – córka margrabiego miśnieńskiego Ekkeharda I i Swanhildy, córki księcia saskiego Hermanna Billunga, czwarta żona Bolesława Chrobrego.
WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
Górne Łużyce (niem. Oberlausitz, górnołuż. Hornja Łužica, dolnołuż. Górna Łužyca, łac. Lusatia Superior) – kraina historyczno-geograficzna w Niemczech (kraj związkowy Saksonia, częściowo Brandenburgia), część tego obszaru leżąca na zachód od rzeki Kwisy znajduje się na terytorium Polski (województwo dolnośląskie, kilka miejscowości w województwie lubuskim). Głównym miastem jest Budziszyn. Do XV wieku tereny te znane były jako Milsko, od zamieszkującego je plemienia słowiańskiego Milczan. Na tych ziemiach wykształcił się język górnołużycki.
Ekkehard II (ur. ok. 985, zm. 24 stycznia 1046) – margrabia Miśni od 1038 do śmierci, zastąpił w tej funkcji swojego starszego brata Hermana I. Wcześniej, od roku 1034, pełnił urząd margrabiego Łużyc. Syn Ekkeharda I. Ożeniony z Utą von Ballenstedt, był bezdzietny. Był ostatnim przedstawicielem rodu Ekkehardynów. Zmarł podczas epidemii, która objęła znaczny obszar Saksonii.

Reklama