E-duba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

E-duba (sum. é.dub.ba, tłum. „Dom - magazyn”) – ceremonialna nazwa świątyni boga Zababy w mieście Kisz.

E-meteursag, E-meteursang (sum. é.me.te.ur.saĝ, tłum. „Dom godny bohatera”) – w okresie nowobabilońskim (czasy Nabuchodonozora II) ceremonialna nazwa celli boga Zababy w świątyni E-duba w mieście Kisz.Państwo nowobabilońskie – starożytne państwo na Bliskim Wschodzie, pod panowaniem dynastii chaldejskiej ze stolicą w Babilonie. Istniało w latach 626 p.n.e.- 539 p.n.e. Obejmowało tereny Mezopotamii, Syrii i Palestyny w większości pokrywającymi się z obszarem tzw. żyznego półksiężyca.

Wzmiankowana w inskrypcjach budowlanych nowobabilońskich królów Nabopolassara i Nabuchodonozora II. Wcześniej, przed okresem nowobabilońskim, znana była pod nazwą E-meteursag, ale w okresie nowobabilońskim nazwą tą zaczęto określać cellę Zababy w E-dubie.

E-unirkituszmah (sum. é.u6.nir.ki.tuš.maḫ, tłum. „Dom - wieża świątynna, wyniosła siedziba”) – ceremonialna nazwa ziguratu boga Zababy w mieście Kisz.Nabopolassar, Nabopalasar (akad. Nabu-apla-uṣur, tłum. "boże Nabu syna pierworodnego strzeż") (? - ok. 605 p.n.e.); od ok. 625 p.n.e. król imperium nowobabilońskiego i założyciel XI (chaldejskiej) dynastii babilońskiej. Ojciec Nabuchodonozora II.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • É (Sumer)
  • E-unirkituszmah
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. George A.R., House..., s. 78.
    2. George A.R., House..., s. 125.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • George A.R., House Most High. The Temples of Ancient Mesopotamia, Eisenbrauns, Winona Lake 1993.
  • Język sumeryjski (sum. eme-gi7/gir15, akad. Ŝumeru) – język starożytnego Sumeru, używany w południowej Mezopotamii od co najmniej IV tysiąclecia p.n.e., najstarszy zapisany język. Został wyparty przez język akadyjski około 2000 p.n.e., ale był używany w Mezopotamii jako język tekstów religijnych, ceremonialnych i naukowych do około I wieku p.n.e., a następnie został zapomniany aż do odczytania w XIX wieku. Język sumeryjski nie jest spokrewniony z innymi językami używanymi przez okoliczne ludy i jest na ogół uważany za język izolowany. Do jego zapisu używano pisma klinowego. Sumeryjski jest językiem aglutynacyjnym.




    Reklama