Dziamgon Kongtrul Lodro Thaje

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dziamgon Kongtrul Lodro Thaje (ang. Jamgon Kongtrul Lodrö Thaye, wylie: 'jam mgon kong sprul blo gros mtha’ yas, ur. 1813 Kham, zm. 1899) – uczony, uważany za odnowiciela współczesnego buddyzmu tybetańskiego, pierwszy z linii Kongtruli tradycji Kagju zwany również Dziamgonem Kongtrulem Wielkim.

Wadżrabhajrawa (skt. यमान्तक Wadżra-przerażliwy, tybetański གཤིན་རྗེ་གཤེད་ Dzordże Shinjeshe, Transliteracja Wyliego: rDorje Gshin-rje-gshed), inna nazwa Jamantaka – gniewna forma Buddy należąca do nauk tantr Jogi Najwyższej buddyzmu tybetańskiego zwanych z sanskrytu jako Maha Anuttara Joga Tantra.Termy (tyb.: གཏེར་མ་, Wylie: gter-ma, ZWPY: Dêrma) – nauki buddyzmu tybetańskiego zwane "Ukrytymi Skarbami". Są to ukryte w Tybecie, Bhutanie i rejonach sąsiadujacych w VII w. przez wielkich mistrzów dzogczen i wadżrajany "skarby" zawierająca przede wszystkim teksty buddyjskich nauk, relikwie, przedmioty rytualne, a w szczególności opisy i instrukcje tantr tzw. starożytnego przekazu (ningma) Maha Jogi, Anu Jogi i Ati Jogi z linią przekazu w osobie ich odkrywcy tj. tertona.

Był współtwórcą i czołowym reprezentantem ujęcia Rime, który w szczególności zebrał, usystematyzował w ramach spójnego i kompleksowego encyklopedycznego podejścia nauki niemal wszystkich linii przekazu tantr tradycji Ningma, Sakja, Kagju, Dzionang, Gelug, uwzględniając nawet religię Bon. Ponadto wielki mistrz i dzierżawca w szczególności przekazów tantr Jogi Najwyższej oraz Dzogczen. Jego obszerne i wnikliwe „encyklopedie” głównie związane ze Skarbnicą Wiedzy Encyklopedycznej oraz Skarbnicą Drogocennych Term, obejmują oprócz wiedzy teoretycznej również przekazy praktyk kluczowe dla edukacji współczesnych mistrzów tantrycznych różnych tradycji, a ze względu na obecne tłumaczenia na język angielski są przełomowe dla zrozumienia buddyzmu tybetańskiego również na Zachodzie.

Biblioteka Narodowa Korei – biblioteka narodowa Korei Południowej znajdująca się w Seulu. Powstała w 1945 roku. Jej zbiory liczą ponad 11 milionów woluminów (2018), w tym ponad milion zagranicznych książek. Magnum opus, opus magnum (łac. wielkie dzieło) - fraza oznaczająca najwybitniejsze, najbardziej znaczące dzieło w dorobku artysty.

Wykaz głównych dzieł Dziamgona Kongtrula Wielkiego[ | edytuj kod]

  • Skarbnica Wiedzy Encyklopedycznej, ang. The Treasury of Encyclopedic Knowledge (wylie. shes bya kun la khyab pa’i mdzod), obejmująca podejścia sutr i tantr
  • Skarbnica Drogocennych Pouczeń, ang The Treasury of Precious Instructions (wylie. gdams ngag rin po che’i mdzod), kompendium inicjacji i ustnych instrukcji Ośmiu wielkich systemów praktyk Buddyzmu tybetańskiego
  • Skarbnica Mantr Kagju, ang. The Treasury of Kagyü Mantras (wylie. bka’ brgyud sngags kyi mdzod), kompendium rytuałów, inicjacji i ustnych instrukcji dla jidamów Yangdak, Wadżrakilaja i Jamantaka tradycji Ningma, i linii Sarma mistrzów Marpa i Ngok.
  • Skarbnica Drogocennych Term, ang The Treasury of Precious Termas (rin chen gter mdzod)
  • Skarbnica Nietuzinkowa, ang. The Uncommon Treasury (wylie. thun mong ma yin pa’i mdzod), która zawiera ponadto nauki term odkryte przez samego autora
  • Skarbnica Rozległej Wiedzy, ang. The Treasury of Extensive Teachings (wylie. rgya chen bka’ mdzod), która zawiera różnorodne prace na temat nauk medycznych, przyrodniczych, nauk ścisłych...
  • Skarbnica Wiedzy Encyklopedycznej[ | edytuj kod]

    Skarbnica Wiedzy Encyklopedycznej (wylie. shes bya kun la khyab pa’i mdzod) to dzieło „magnum opus” obejmujące pełny zakres buddyjskiej filozofii, praktyki i historii, które dzieli się na następujące księgi:

    Rime (tyb.: རིས་མེད་, Wylie: ris med, ZWPY: Rimê; etymologicznie ris - granica, podział, med - bez, pozbawiony) to "ekumeniczny" ruch, który został zapoczątkowany w XIX wieku w Tybecie przez kilku wielkich mistrzów medytacji z trzech starszych szkół buddyzmu tybetańskiego: Sakja, Ningma i Kagyu.Sakja (tyb.: ས་སྐྱ་, Wylie: sa skya, ZWPY: Sa’gya) – jedna z czterech głównych tradycji buddyzmu tybetańskiego.
    •Księga pierwsza: ang. Myriad Worlds (Snow Lion, 2003. ​ISBN 1-55939-188-X​) Część pierwsza: ang. The Cosmology of Mahayana Część druga: ang. Our Universe according to Hinayana and Mahayana Część trzecia: ang. Space and Time in the Kalachakra Część czwarta: ang. The Causes of Samsara •Księga druga: ang. The Advent of the Buddha (parts 2, 3, and 4 forthcoming) Część pierwsza: ang. The Teacher’s Path to Awakening Część druga: ang. The Buddha’s Enlightenment Część trzecia: ang. The Buddha’s Twelve Deeds Część czwarta: ang. Enlightenment’s Bodies and Realms •Księga trzecia: ang. The Buddha’s Doctrine – The Sacred Teachings Część pierwsza: ang. What Are the Sacred Teachings? Część druga: ang. Cycles of Scriptural Transmission Część trzecia: ang. Compilations of the Buddha’s Word Część czwarta: ang. Origins of the Original Translations’ Ancient Tradition (Nyingma) •Księga czwarta: ang. Buddhism’s Spread Throughout the World Część pierwsza: ang. Buddhism’s Spread in India Część druga: ang. How Buddhist Monastic Discipline and Philosophy Came to Tibet Część trzecia: ang. Tibet’s Eight Vehicles of Tantric Meditation Practice Część czwarta: ang. The Origins of Buddhist Culture •Księga piąta: ang. Buddhist Ethics (Snow Lion, 2003. ​ISBN 1-55939-191-X​) Część pierwsza: ang. The Qualities of the Spiritual Teacher and Student Część druga: ang. Vows of Personal Liberation Część trzecia: ang. Commitments of Bodhicitta Część czwarta: ang. Vows of Secret Mantra •Księga szósta: ang. The Topics for Study Część pierwsza: ang. A Presentation of the Common Fields of Knowledge and Worldly Paths Część druga: ang. The General Topics of Knowledge in the Hinayana and Mahayana Część trzecia: ang. Frameworks of Buddhist Philosophy (Snow Lion, 2007. ​ISBN 1-55939-277-0​) Część czwarta: ang. Systems of Buddhist Tantra (Snow Lion, 2005. ​ISBN 1-55939-210-X​) •Księga siódma: ang. The Training in Higher Wisdom Część pierwsza: ang. Gaining Certainty about the Keys to Understanding Część druga: ang. Gaining Certainty about the Provisional and Definitive Meanings in the Three Turnings of the Wheel of Dharma, the Two Truths and Dependent Arising Część trzecia: ang. Gaining Certainty about the View Część czwarta: ang. Gaining Certainty about the Four Thoughts that Turn the Mind •Księga ósma: ang. The Training in Higher Meditative Absorption (Samadhi) Część pierwsza: ang. Shamatha and Vipashyana; Część druga: ang. The Stages of Meditation in the Cause-Based Approaches (forthcoming) Część trzecia: ang. The Elements of Tantric Practice (Snow Lion, 2008. ​ISBN 1-55939-305-X​) Część czwarta: ang. Esoteric Instructions, A Detailed Presentation of the Process of Meditation in Vajrayana (Snow Lion, 2008. ​ISBN 1-55939-284-3​) •Księga dziewiąta: ang. An Analysis of the Paths and levels to Be Traversed (forthcoming) Część pierwsza: ang. The Paths and Levels in the Cause-Based Dialectical Approach Część druga: ang. The Levels and Paths in the Vajrayana Część trzecia: ang. The Process of Enlightenment Część czwarta: ang. the Levels in the Three Yogas •Księga dziesiąta: ang. An Analysis of the Consummate Fruition State (forthcoming) Część pierwsza: ang. the Fruition in the Dialectical Approach Część druga: ang. The More Common Attainment in the Vajrayana Część trzecia: ang. The Fruition in the Vajrayana Część czwarta: ang. The Fruition State in the Nyingma School

    Zobacz też[ | edytuj kod]

    Trzech największych reformatorów buddyzmu tybetańskiego:

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Dzogczen (wymowa przyjęła się z brzmienia angielskiego dzogchen, a po tybetańsku brzmi dzokcien, རྫོགས་ཆེན་, Wylie. rdzogs chen, ZWPY: Zogqên) – to fundamentalny, pierwotny stan oraz kompleksowy system nauk i praktyk prowadzących do tego stanu traktowany jako „wielki szczyt” ścieżek do oświecenia występujących w tradycji ningma buddyzmu tybetańskiego i przed-buddyjskiej religii bön. „Dzogczen nie winno rozpatrywać się jako religię, i by pytać kogokolwiek by uwierzył w cokolwiek. Wręcz przeciwnie, to nakierowuje, by każdy indywidualnie widział siebie i rozpoznał swój rzeczywisty stan”.
  • Sakja Pandita (1182-1251)
  • Longczenpa (1308-1364)
  • Tsongkhapa (1357-1419)
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Jamgön Kongtrul Lodrö Tayé: „THE TREASURY OF KNOWLEDGE, Book One: Myriad Worlds”, Snow Lion Publications, ​ISBN 1-55939-033-6​.
  • Jamgön Kongtrul Lodrö Tayé: „THE TREASURY OF KNOWLEDGE, Book Five: Buddhist Ethics”, Snow Lion Publications, ​ISBN 1-55939-066-2​.
  • Jamgön Kongtrul Lodrö Tayé: „THE TREASURY OF KNOWLEDGE, Book Six, Part Three: Frameworks of Buddhist Philosophy”, Snow Lion Publications, ​ISBN 978-1-55939-277-8​.
  • Jamgön Kongtrul Lodrö Tayé: „THE TREASURY OF KNOWLEDGE: Book Six, Part Four: Systems of Buddhist Tantra”, Snow Lion Publications, ​ISBN 1-55939-210-X​.
  • Jamgön Kongtrul Lodrö Tayé: „THE TREASURY OF KNOWLEDGE, Book Eight, Part Three: The Elements of Tantric Practice”, Snow Lion Publications, ​ISBN 1-55939-305-X​.
  • Jamgön Kongtrul Lodrö Tayé: „THE TREASURY OF KNOWLEDGE, Book Eight, Part Four: Esoteric Instructions, A Detailed Presentation of the Process of Meditation in Vajrayana”, Snow Lion Publications, ​ISBN 1-55939-284-3​.
  • Ringu Tulku: „The Ri-me Philosophy of Jamgon Kongtrul the Great: A Study of the Buddhist Lineages of Tibet”, Shambhala, London, 2006
  • Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Longczenpa (tyb.: ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་པ, Wylie: klong chen rab ’byams pa, ZWPY: Longqên Rabjamba) – (1308-1364), Longczen Rabdziam, znany również jako Drime Yzer, był jednym z najbardziej znakomitych uczonych i mistrzów tradycji Ningma oraz odnowicielem Dzogczen. Ze względu na jego wkład dla historii Buddyzmu w Tybecie jest uważany obecnie wraz z Tsongkhapą i Sakja Panditą za główną postać Buddyzmu tybetańskiego, która jest niczym emanacją Mandziuśriego. Był autorem około 200 znamienitych dzieł, wśród których najbardziej znanymi są "Siedem Skarbnic" i "Trzy Trylogie" o tematyce Hinajany, Mahajany i Wadżrajany w ramach dziewięciu "pojazdów" przekazu "starożytnego (Ningma)". Longczenpa jest kluczową postacią obecnego pełnego przekazu nauk Dzogczen, gdyż był spadkobiercą Kumaradży, od którego posiadł pełny przekaz linii Wima Nyinthig Wimalamitry, a jako reinkarnacja Pema Lédrel Tsal posiadł pełen przekaz Khandro Nyinthig Padmasambhawy oraz oba te przekazy połączył w jeden system i skomponował do tego m.in. trzynastotomowy zbiór o nazwie Nyingtik Yabshyi (tłum. Cztery Działy Nyinthig, wylie. snying thig ya bzhi) oraz kompilację o nazwie Zabmo Yangtik, w której zawarte są dogłębne instrukcje z Wima i Khandro Nyinthig.




    Warto wiedzieć że... beta

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Sarma (tybetański: གསར་མ, Wylie: gsar ma)– tybetańska nazwa oznaczająca "Nowy przekaz" nauk buddyzmu w Tybecie i regionach sąsiednich, odnosząca się do rozkwitu i odnowienia buddyzmu tybetańskiego zapoczątkowanego w XI wieku. Nazwa ta w szczególności oznacza trzy współczesne najnowsze główne tradycje buddyzmu tybetańskiego sakja, kagju i gelug oraz pomniejszą tradycję dzionang powstałej na bazie sakja i przekazów tantry kalaczakra. W XI w. pojawiło się w Tybecie wielu wielkich uczonych i tłumaczy, którzy przenieśli nauki i praktyki buddyjski z końcowego okresu rozwoju buddyzmu w Indiach na grunt tybetański. Zaczęły docierać w szczególności nowe nauki tantr za sprawą takich wybitnych nauczycieli jak hinduski mistrz Atisza, które dały początek szkole kadam i późniejszej nowelizacji tej szkoły w gelug, Drokmi Tłumacz, którego nauki ugruntowały statut szkoły sakja oraz Marpa Tłumacz, którego nauki dały początek szkole kagju. W tym samym czasie zaczęto odkrywać ukryte skarby (tzw. termy) z zaginionymi naukami czasów Padmasambhawy, a tradycję tych wcześniejszych od sarma nauk, w odróżnieniu od nich, powszechnie nazywać jako ningma, czyli "starożytna tradycja".
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Sakja Pandita Kunga Gyeltsen, Kunga Gylatshan Pal Zangpo (tyb.: ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏ་ཀུན་དགའ་རྒྱལ་མཚན་།, Wylie: sa skya paṇḍita kun dga’ rgyal mtshan, tyb.: Sa’gya Pandita Günga Gyaincain; 1182–1251 r. n.e.) – wielki tybetański przywódca duchowy, jeden z najbardziej wpływowych buddyjskich uczonych oraz scholastyków.
    Bön (język tybetański: བོན་ wylie: bon, wymowa: pʰø̃̀(n), właściwa nazwa w języku zhang-zhung to "gyer" wymowa: dzier; właściwie pełna poprawna nazwa brzmi: Jungdrung Bön) – starożytna tybetańska tradycja religijna, istniejąca przed buddyzmem tybetańskim, po prześladowaniach ze strony buddystów trwających wiele wieków, współcześnie z nim koegzystująca.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Kham (tyb.: ཁམས, Wylie: khams, ZWPY: Kam; język chiński: 康巴; pinyin: Kāngbā) – historyczny region we wschodnim Tybecie. Obszar ten zamieszkiwany jest przez 14 różnych grup etnicznych, spośród których największą są Khampowie, posługujący się językiem kham, spokrewnionym z tybetańskim.

    Reklama