Dywersyfikacja ryzyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dywersyfikacja ryzyka, rozproszenie ryzyka, rozłożenie ryzyka - metoda zmniejszenia ryzyka związanego z prowadzoną działalnością poprzez jej zróżnicowanie, tak aby straty w jednym obszarze mogły być skompensowane zyskami w innym.

Zysk – w rachunkowości jest to dodatni wynik finansowy przedsiębiorstwa, danej inwestycji lub zaciągniętej pożyczki. Zysk stanowi realny zarobek przedsiębiorstwa i jest przedmiotem materialnego zainteresowania, a także źródłem dochodów właścicieli, załogi przedsiębiorstwa oraz finansowania jego rozwoju. Zysk jest wartością ekstensywną i nie określa bezpośrednio efektywności gospodarowania lub inwestowania.Portfel inwestycyjny (portfolio) – zbiór finansowych (takich jak akcje i obligacje) i realnych (takich jak nieruchomości) aktywów inwestora, będących formą lokowania majątku. Mówi się np. o dywersyfikacji portfela, czyli inwestycji w różne aktywa w celu zmniejszenia ryzyka inwestycyjnego.

W praktyce działalności gospodarczej dywersyfikacja może być realizowana poprzez wzrost liczby obszarów działalności przedsiębiorstwa, poprzez wprowadzenie nowych produktów, pozyskanie nowych rynków zbytu, poszerzenie kręgu dostawców lub odbiorców. Zaangażowanie w nowe branże, technologie czy rynki pozwala zmniejszyć ryzyko podejmowanych działań. Korzyści z dywersyfikacji mogą wynikać np. z możliwości pokrycia strat z jednej działalności zyskami z innej bądź skompensowania problemów zaopatrzeniowych z jednego źródła dostawami z innego źródła.

Dostawa – przemieszczenie (przepływ) ściśle określone partii dóbr od dostawcy do odbiorcy. Te dobra to, ogólnie, surowce, materiały, produkty lub towary. Przemieszczenie to odbywa się w wyznaczone miejsce w określonym terminie.Kredyt bankowy – umowa zawarta w formie pisemnej pomiędzy bankiem, a kredytobiorcą. Bank zobowiązuje się udostępnić określoną kwotę na określony cel oraz czas, a kredytobiorca zobowiązuje się wykorzystać kredyt zgodnie z jego przeznaczeniem oraz zwrócić pobraną kwotę wraz z należnym bankowi wynagrodzeniem w postaci prowizji i odsetek. Na podstawie tej definicji kredyt postrzegany jest jako specyficzny rodzaj stosunków zobowiązaniowych, którego wyróżniającymi cechami są: zwrotność, terminowość i oprocentowanie.

Dywersyfikacja ryzyka kredytowego[ | edytuj kod]

Polega na zróżnicowaniu portfela kredytowego banku przez udzielanie kredytów podmiotom o różnej formie prawnej, działającym w różnych branżach, regionach geograficznych oraz przestrzeganie limitów koncentracji zaangażowań, tj. maksymalnego udziału pojedynczych kredytów w całym portfelu.

Dochód – podstawowa kategoria ekonomiczna, wyrażająca dodatni efekt zastosowania czynników wytwórczych: ziemi, pracy, kapitału rzeczowego, kapitału finansowego w procesie gospodarowania. Dochód jest rezultatem połączenia wymienionych czynników wytwórczych oraz przedsiębiorczości człowieka. Dochód w formie pieniężnej jest wyrazem towarów i usług, które podmioty go posiadające mogą za niego nabyć.Obligacja – papier wartościowy emitowany w serii, w którym emitent stwierdza, że jest dłużnikiem obligatariusza i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia. Obligacja należy do kategorii dłużnych instrumentów finansowych. W przeciwieństwie do akcji, obligacje nie dają posiadaczowi żadnych uprawnień względem emitenta typu współwłasność, dywidenda czy też uczestnictwo w walnych zgromadzeniach. Emisja obligacji polega na przekazaniu kapitału spółce przez inwestorów. Obligacje reprezentują prawa majątkowe podzielone na określoną liczbę równych jednostek, co oznacza, iż przyznają identyczne uprawnienia danym emisjom lub seriom obligacji.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Stopa zysku – stosunek wysokości zysku do obrotu (najczęściej rozumianego jako przychody ze sprzedaży); jest względną miarą zyskowności inwestycji, umożliwia porównywanie zyskowności różnych inwestycji.
Bank – osoba prawna wykonująca działalność gospodarczą, polegającą na przyjmowaniu depozytów, udzielaniu kredytów, wydawaniu instrumentów pieniądza elektronicznego oraz innych czynności, określonych przepisami ustawy Prawo bankowe i wymienionych w statucie banku. Banki należą do tak zwanych instytucji zaufania publicznego.
Fundusz inwestycyjny – forma wspólnego inwestowania polegająca na zbiorowym lokowaniu środków pieniężnych (w bardziej skomplikowanych rozwiązaniach możliwe są wpłaty w postaci np. papierów wartościowych) wpłaconych przez uczestników funduszu. Uczestnikami mogą być zarówno osoby indywidualne (osoby fizyczne), jak i osoby prawne (np. przedsiębiorstwa, miasta, gminy, związki wyznaniowe) oraz podmioty nie posiadające osobowości prawnej.
Akcja – papier wartościowy łączący w sobie prawa o charakterze majątkowym i niemajątkowym, wynikające z uczestnictwa akcjonariusza w spółce akcyjnej lub komandytowo-akcyjnej. Także ogół praw i obowiązków akcjonariusza w spółce lub część kapitału akcyjnego.

Reklama