• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dybuk - film 1937



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Stefan Norris (ur. 29 kwietnia 1894 w Warszawie, zm. 24 grudnia 1974 w Bukareszcie) – polski scenograf filmowy. Kształcił się w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych i na Politechnice Wiedeńskiej. W okresie międzywojennym pracował przy ponad stu filmach. W 1938 roku wyjechał do Bejrutu. W czasie wojny internowany w Rumunii. Po wojnie osiadł w Bukareszcie (przetłumaczył na język rumuński Moralność pani Dulskiej).Melodramat (gr.) – gatunek literacki lub filmowy o sensacyjnej fabule, zwykle miłosnej, nasyconej patetyczno-sentymentalnymi efektami i kończącej się z reguły pomyślnie dla bohaterów szlachetnych, a źle dla tzw. "czarnych charakterów". Początki melodramatu sięgają XVIII wieku, kiedy był to utwór dramatyczny opatrzony muzyką. Schemat miłości w melodramacie: miłość + przeszkoda nie do pokonania = cierpienie. Melodramat zatem to film o miłości trudnej lub niemożliwej do zrealizowania.
    Odbiór[ | edytuj kod]

    Pierwsze recenzje w Polsce po premierze filmu były przeważnie pozytywne. Mieczysław Sztycer określił Dybuka tryumfem produkcji żydowskiej w Polsce, który przewyższa „o klasę znakomitą większość nowych filmów europejskich. Jest dziełem prawdziwej, poważnej sztuki [...] która płynie z istoty talentu, z niezafałszowanego natchnienia twórczego”. Mniej przychylna produkcji Stefania Zahorska usiłowała szukać w filmie odwołań do polskiej sztuki i literatury (Dziadów Mickiewicza, twórczości Wyspiańskiego, malarstwa Podkowińskiego i Grottgera), w porównaniu z którymi dzieło Waszyńskiego zdawało się jej zdaniem „pozostawiać po sobie mdły osad patetycznego kiczu”. Wiesław Bończa-Tomaszewski próbował przekładać nauki kabały na zrozumiały polskiemu odbiorcy system spirytyzmu i okultyzmu. Mimo owych przejawów oswajania dzieła obcej kultury Dybuk zdaniem Jerzego Toeplitza „wszedł dziś do kolekcji klasyków filmowych, reprezentuje bowiem bezspornie najwyższe osiągnięcie artystyczne w produkcji filmów w języku żydowskim, realizowanych przez polską kinematografię”.

    Anatol Stern (ur. 24 października 1899 w Warszawie, zm. 19 października 1968 tamże) – poeta, prozaik, krytyk filmowy i literacki, scenarzysta, tłumacz. Wraz z Brunonem Jasieńskim jest autorem manifestu futuryzmu polskiego Nuż w bżuhu. Jednodńuwka futurystuw.Władysław Podkowiński ps. Andrzej Ansgary (ur. 4 lutego 1866 w Warszawie, zm. 5 stycznia 1895 tamże) – polski malarz i ilustrator, prekursor polskiego impresjonizmu.

    Dybuk, mimo że w Stanach Zjednoczonych był początkowo przyjmowany z rezerwą (np. otrzymując negatywną recenzję Franka Nugenta, która była jednak głosem odosobnionym), utrzymywał się na ekranach amerykańskich kin przez 7 tygodni. Herbert Cohn ocenił film Waszyńskiego jako „jeden z najbardziej poruszających dramatów, które kiedykolwiek chcielibyśmy oglądać”. Wrogo natomiast do filmu odniósł się nazistowski minister propagandy Joseph Goebbels, który po obejrzeniu go w 1942 roku określił go w swoich dziennikach mianem „żydowskiego filmu propagandowego”.

    Jidyszייִדיש (dosłownie: żydowski – od pierwotnego określenia w tym języku ייִדיש־טײַטש jidisz-tajcz; żydowski niemiecki) – język Żydów aszkenazyjskich, powstały ok. X wieku w południowych Niemczech na bazie dialektu średnio-wysokoniemieckiego (Mittelhochdeutsch) z dodatkiem elementów hebrajskich, słowiańskich i romańskich.Jacek Rotmil (ur. 24 listopada 1888 w Petersburgu, zm. 31 lipca 1944 w Warszawie) – polski scenograf filmów międzywojennych. Rozstrzelany na Pawiaku.

    Daria Mazur w analizie filmu Waszyńskiego wskazywała, że Dybuk zawiera w sobie liczne odwołania do nurtu chasydzkiego w judaizmie, podkreślającego jedność wyznawców religii z Bogiem. W Dybuku sztetl żydowski jest osobną rzeczywistością, „dla której członków «światem» są współbracia w wierze”. Jednocześnie Mazur przekonywała, że reżyser starał się dodać „nastrój przełamujący banał melodramatycznej opowieści”, posługując się ekspresjonistyczną symboliką, silną rytmiką oraz kontrastem światła i cienia.

    Maks Bożyk (ur. 3 maja 1900 w Łodzi, zm. 5 kwietnia 1970 w Nowym Jorku) – polski aktor żydowskiego pochodzenia, który zasłynął głównie z ról w przedwojennych żydowskich filmach i sztukach teatralnych w języku jidysz.Szymon An-ski, właściwie Szlojme Zajnwel Rapoport jid. שלמה זײַנװל ראַפּאָפּאָרט (ur. 27 października 1863 w Czaśnikach, zm. 8 listopada 1920 w Otwocku) – żydowski pisarz, publicysta i badacz folkloru, piszący w języku rosyjskim i jidysz.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. J. Hoberman: Cinema. W: The YIVO Encyclopedia of Jews in Eastern Europe. 2010. [dostęp 2018-05-23].
    2. Światowa encyklopedia filmu religijnego. Marek Lis i Adam Garbicz (red.). Kraków: Biały Kruk, 2007, s. 126. ISBN 978-83-60292-30-3.
    3. Według Inki Gadowskiej, Uniwersytet Łódzki, Wizerunek miasteczka w malarstwie artystów żydowskich w Łodzi. Elementy wizualnego kodu sztetl jako czynnik kształtowania narodowej tożsamości wyimaginowane miasteczko.. [dostęp 2017-03-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-20)].
    4. Natan Gross, Film żydowski w Polsce, Anna Ćwiakowska (tłum.), Kraków: Rabid, 2002, s. 92–97, 152, ISBN 83-88668-23-4, OCLC 830320054.
    5. Mazur 2007 ↓, s. 47.
    6. Mazur 2007 ↓, s. 48.
    7. Jerzy Toeplitz, Historia sztuki filmowej, t. IV, Warszawa 1969, s. 406.
    8. Mazur ↓, s. 48.
    9. Mazur 2007 ↓, s. 50.
    10. Mazur 2005 ↓, s. 25.
    11. Mazur 2005 ↓, s. 24.
    12. Mazur 2005 ↓, s. 33.
    Stefania Zahorska (ur. 25 kwietnia 1890 w Krakowie, zm. 6 kwietnia 1961 w Londynie), pseudonim Pandora – literat, historyk i krytyk sztuki.Artur Grottger (ur. 11 listopada 1837 w Ottyniowicach, zm. 13 grudnia 1867 w Amélie-les-Bains-Palalda) – polski malarz, jeden z czołowych przedstawicieli romantyzmu w malarstwie polskim, ilustrator, rysownik, autor cyklu „kartonów” o powstaniu styczniowym.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.
    Adam Bernard Mickiewicz herbu Poraj (ur. 24 grudnia 1798 w Zaosiu lub Nowogródku, zm. 26 listopada 1855 w Konstantynopolu) – polski poeta, działacz i publicysta polityczny, wolnomularz. Obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego uważany za największego poetę polskiego romantyzmu (grono tzw. Trzech Wieszczów) oraz literatury polskiej w ogóle, a nawet za jednego z największych na skalę europejską. Określany też przez innych, jako poeta przeobrażeń oraz bard słowiański. Członek i założyciel Towarzystwa Filomatycznego, mesjanista związany z Kołem Sprawy Bożej Andrzeja Towiańskiego. Jeden z najwybitniejszych twórców dramatu romantycznego w Polsce, zarówno w ojczyźnie, jak i w zachodniej Europie porównywany do Byrona i Goethego. W okresie pobytu w Paryżu był wykładowcą literatury słowiańskiej w Collège de France. Znany przede wszystkim jako autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady oraz epopei narodowej Pan Tadeusz uznawanej za ostatni wielki epos kultury szlacheckiej w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
    Ajzyk Samberg, pierwotnie Ajzyk Samborek (ur. 22 lutego 1889 w Warszawie, zm. 4 listopada 1943 w Poniatowej) – polski aktor i reżyser żydowskiego pochodzenia, który zasłynął głównie z ról w przedwojennych żydowskich filmach i sztukach teatralnych w języku jidysz, tragik sceny żydowskiej w Polsce. Mąż Heleny Gotlib.
    Leon Liebgold (ur. 31 lipca 1910 w Krakowie, zm. 2 września 1993 w New Hope) – polski aktor żydowskiego pochodzenia, który zasłynął głównie z ról w przedwojennych żydowskich filmach i sztukach teatralnych w języku jidysz.
    Adam Garbicz (ur. 1943) - polski dziennikarz, krytyk filmowy i historyk kina. Zaangażowany w ruch klubów filmowych. Autor i współautor m.in. wielotomowego przewodnika Kino. Wehikuł magiczny, Encyklopedii kina i Światowej encyklopedii filmu religijnego.
    Dina Halpern (ur. 15 lipca 1909 w Warszawie, zm. 17 lutego 1989 w Chicago) – polska aktorka żydowskiego pochodzenia, która zasłynęła głównie z ról w przedwojennych żydowskich filmach i sztukach teatralnych w języku jidysz. Siostrzenica Idy Kamińskiej.
    Majer Samuel Bałaban (hebr. מאיר בלבן; ur. 20 lutego 1877 we Lwowie, zm. 26 grudnia 1942 w Warszawie) – polski historyk, orientalista i pedagog żydowskiego pochodzenia, rabin, jeden z najwybitniejszych badaczy dziejów Żydów w Polsce, współredaktor „Nowego Życia”.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.975 sek.