Dupleks (telekomunikacja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Transmisja typu pełny dupleks
Transmisja typu półdupleks

Dupleks, także transmisja dwukierunkowa (ang. duplex) – połączenie, w którym możliwe jest nadawanie i odbieranie informacji w obu kierunkach. Nadajnik i odbiornik mogą zamienić się funkcjami lub pełnią te funkcje jednocześnie.

Odbiornik radiokomunikacyjny – odbiornik radiowy (wyspecjalizowane urządzenie elektroniczne) przeznaczony do odbioru sygnałów i transmisji radiowych. Zazwyczaj bardzo rozbudowane (w porównaniu ze zwykłym domowym odbiornikiem radiowym), z wykorzystaniem najnowszych technologii i technik konstrukcyjnych, o bardzo szerokim zakresie pracy, z regulacją pasma w zależności od odbieranej emisji radiowej. Przystosowany do odbioru mowy, sygnałów telegraficznych kodu Morse’a, sygnałów telegraficznych dalekopisowych, telekopiowych, urządzeń transmisji danych i najnowszych emisji radiowych. Ethernet - technika, w której zawarte są standardy wykorzystywane w budowie głównie lokalnych sieci komputerowych. Obejmuje ona specyfikację przewodów oraz przesyłanych nimi sygnałów. Ethernet opisuje również format ramek i protokoły z dwóch najniższych warstw Modelu OSI. Jego specyfikacja została podana w standardzie IEEE 802.

Wyróżnia się następujące typy dupleksu:

Simpleks - w telekomunikacji określenie połączenia, w którym nie jest możliwe przesyłanie informacji w dwóch kierunkach. Nadajnik i odbiornik nie mogą zamienić się funkcjami. Transmisja jest jednokierunkowa. Przełącznik jest mechaniczny (nie ma rozróżnienia częstotliwościowego), w stanie spoczynku nastawiony na odbiór blokuje nadawanie.CB radio (ang. Citizen-Band – pasmo obywatelskie, pol. radiostacja pasma obywatelskiego) – pasmo radiowe i urządzenia łączności (radiostacja, anteny i osprzęt) pracujące w zakresie 27 MHz (11 metrów). Połączenia w terenie otwartym i płaskim o zasięgu kilkudziesięciu kilometrów – stacje bazowe, do kilkunastu kilometrów stacje samochodowe, od kilkuset metrów do kilku kilometrów radiostacje ręczne (zależnie od anteny), a także możliwe łączności przez odbicie fali od jonosfery na kilka i więcej tysięcy kilometrów (łączność DX).
  • dupleks, pełny dupleks (ang. full duplex) – informacje są przesyłane w obu kierunkach jednocześnie, bez spadku transferu, np. telefonia stacjonarna, telefonia komórkowa, Ethernet;
  • półdupleks (ang. half duplex) – zwany też semidupleksem lub połowicznym dupleksem – wersja ograniczona dupleksu, w której przesyłanie i odbieranie informacji odbywa się naprzemiennie, powodując spadek prędkości transmisji, np. CB radio, walkie-talkie.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • simpleks
  • Walkie-talkie – rodzaj radiotelefonu o małej mocy, zwykle w postaci terminalu ręcznego. Pierwsze tego typu urządzenia znalazły zastosowanie w czasie II wojny światowej.




    Reklama