Drogi oddechowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schemat dróg oddechowych

Drogi oddechowe (łac. tractus respiratoriae) – elementy układu oddechowego, poprzez które powietrze dostaje i wydostaje się z płuc, a przechodząc przez nie zostaje oczyszczone, nawilżone oraz ogrzane.

Powietrze (łac. aër) – mieszanina gazów i aerozoli składająca się na atmosferę ziemską. Pojęcie jest stosowane przede wszystkim w odniesieniu do tej części powłoki gazowej, której chemiczny skład jest wyrównany wskutek cyrkulacji gazów w troposferze (zob. homosfera, warstwa o grubości do 100 km), bywa jednak odnoszone również do wszystkich sfer ziemskiej atmosfery, o różnym składzie chemicznym i właściwościach fizycznych.Tchawica (łac. trachea) – narząd układu oddechowego, sprężysta cewa, stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc. Rozpoczyna się na wysokości kręgu szyjnego C6-C7, kończy zaś na wysokości kręgu piersiowego Th4-Th5. U swego dolnego końca, tchawica dzieli się na oskrzela główne prawe i lewe (łac. bronchus principalis dexter et sinister), pod kątem otwartym ku dołowi. Miejsce tego podziału tworzy rozdwojenie tchawicy (bifurcatio tracheae). W tym miejscu znajduje się także ostroga tchawicy (carina tracheae) rozdzielająca powietrze do płuc.

Odcinkami dróg oddechowych są:

  • nos i nozdrza tylne (łac. choanae),
  • gardło (łac. pharynx),
  • krtań (łac. larynx),
  • tchawica (łac. trachea),
  • dwa oskrzela główne i liczne oskrzeliki.
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Klaus Griephan: Leksykon Zdrowia. Warszawa: Klub dla Ciebie, 2002, s. 87. ISBN 83-89076-65-9.
  • Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Nozdrza tylne (łac. choanae) – tylna część jamy nosowej łącząca ją z częścią nosową gardła. Są to parzyste otwory kształtu czworobocznego, oddzielone przez tylną część przegrody nosa. Nazwa łacińska choanae, jest zlatynizowaną formą greckiego "choanē", co oznacza lejek. Powietrze z jamy nosowej trafia właśnie przez nozdrza tylne do gardła a dalej do krtani i dolnych dróg oddechowych. Nozdrza tylne są dostępne w badaniu klinicznym. W rynoskopii tylnej lusterko wkładane przez laryngologa przez jamę ustną uwidacznia tylną część jamy nosowej i nozdrza tylne. Niekiedy mogą być niewykształcone (atrezja nozdrzy tylnych).Nos – wyniosłość w obrębie twarzy stanowiąca drogę przepływu powietrza w procesie oddychania. Powietrze przechodzące przez nos zostaje ocieplone i nawilżone. Dociera później do okolicy węchowej znajdującej się w jego górnej części. Substancje chemiczne zawarte w powietrzu są rozpuszczane w śluzie i pobudzają wtedy liczne receptory znajdujące się w okolicy węchowej. Następnie impuls wędruje przez nerw węchowy do mózgowia, gdzie jest odbierany. Obecne w nosie włoski wyłapują drobinki zanieczyszczeń nie pozwalając im dostać się do płuc.




    Warto wiedzieć że... beta

    Układ oddechowy (łac. systema respiratorium) – zespół narządów umożliwiających organizmowi oddychanie. Integralnym elementem układu jest narząd oddechowy
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.
    Gardło (łac. pharynx) – maczugowata cewa włóknisto-mięśniowa, rozciągającą się od podstawy czaszki do VI kręgu szyjnego. Długość gardła u dorosłego człowieka wynosi średnio 12-13 cm. Krzyżuje się tam droga pokarmowa z oddechową. Jego najszersza część znajduje się na wysokości kości gnykowej i wynosi 5 cm.

    Reklama