Downwelling

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Downwelling (prąd zstępujący) − zjawisko konwergencji termohalinowej, polega na opadaniu powierzchniowych warstw wód oceanicznych ku głębinom, wywołany jest zaś niestabilnością mas wodnych, różniących się pod względem temperatury i zasolenia.

Upwelling – zjawisko podnoszenia się oceanicznych wód głębinowych, zwykle z głębokości poniżej termokliny, na powierzchnię. Wyróżniamy upwelling przybrzeżny i upwelling równikowy.Cyrkulacja termohalinowa – globalna cyrkulacja oceanu spowodowana zmianami gęstości wody w zależności od stężenia soli i temperatury wody.

Ogólnie rzecz biorąc ciepłe wody oceaniczne z niższych szerokości geograficznych przemieszczane są ku wyższym szerokościom, w międzyczasie oddając znaczną część swego ciepła ochładzają się, zwiększają swą gęstość, co w konsekwencji prowadzi do ich opadania. Tak powstałe masy przemieszczają się jako prądy głębinowe z powrotem w stronę równika i docierając do szelfu oceanicznego, powoli, bo z prędkością zaledwie kilkunastu centymetrów dziennie, podnoszą się ku powierzchni - tzw. upwelling.

Ocean (łac. Oceanus, stgr. Ὠκεανός Okeanos – u starożytnych Greków i Rzymian mityczna rzeka oblewająca cały świat, także nazwa jej boga) – wielka część hydrosfery ziemskiej, stanowiąca rozległy obszar słonej wody. Wody słone pokrywają w sumie blisko 3/4 (70,8%) Ziemi. Powierzchnia oceanów wynosi ok. 361 mln km², a ich łączna objętość ok. 1,3•10 m³.Szelf kontynentalny (półka kontynentalna) – część kontynentu zalana wodami płytkiego morza – morza szelfowego. Szelf stanowi podwodne przedłużenie kontynentów i wyznacza granicę ich powierzchni, jak również przybliżoną granicę wpływu morza na kontynent.




Reklama